icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คุณอาขา (อัญญาณี)

บทที่ 7 

จำนวนคำ:1380    |    อัปเดตเมื่อ:22/12/2023

ุ๊กมาถึงเมกาแล้ว ยังบ่นทุกวัน เร่งวันเร่งคืนให้

ักษณ์มาประเทศนี้เร็วๆ เพื่อที่ตนจะพบเจอ ได้พูดคุยให้หายคิดถึงเพราะตั้งแต่เรียนจบ ภัทรพรก็เดินทางม

เรียนเสร็จแล้ว กุ๊กจะขออนุญาตคุณอาไปนอนบ้

อนพักบ้านของตน แต่อีกคนกลับทำหน้าบึ้ง อารมณ์ในใจขุ่นมัวแบบสุดๆ หัวใจมันเป็นอย่างไรบอกไม่ถ

้” ฐิติภัทรยินดีต้อนรับเธออยู่แล้ว แต่เขาไม่รู้เลยว่

ไรแล้วก็เชิญไปทำธุระของนายได้เลย ฉันจะได้เข้าไปในร้าน” โจนาธานพูดเชิงไล่ ซึ่

พี่ขอตัวก่อนนะจะไปบ้านพี

ะ” หญิงสาวรับคำ พนม

ดเป็นประโยคสุดท้ายก่อนจะเดินไปย

ุ๊ก คุณอาหิวจนไส้จะขาดแล้ว”

บ ลำแขนใหญ่ก็โอบบ่าเล็

สามนั่งอีกโต๊ะที่อยู่ติดกัน และทันทีที่พนักงานของร้านรับ

ิทกับแซม

ามาติดพันเกินกว่าเพื่อน ลูกน้องของเขาจะจัดการให้ชายเหล่านั้น เดินออกไปจากหลานสาวของเขาเงียบๆ แบบนุ่มนวล คำรายงานของ

พี่แซมก็ไปเรียนต่อที่อังกฤษค่ะ ก็มีโทรคุยกันบ้าง เจอกันก็ตอนที่พี่แ

ล่าคะ” เจ้าของเสียงใหญ่ท

รอกค่ะ พี่แซมไม่เคยจีบกุ๊กค่

นึ่ง แต่ทว่าไม่เคยจีบหรือคิดอะไรเกินเลยกับเธอมากไปกว่าน้องสาวเลย แล้วค

อื่นๆ จีบกุ๊ก กุ๊กจะรับ

มีใครจีบกุ๊กเลยสักคน สงสั

จบตามความตั้งใจของตนเองและของคนส่งเสียให้เธอเล่าเรียนหนังสือ นอกนั้นเป็นเรื่องของอนาคต แต่หารู

ี่สุดในสามโลกเลยค่ะ แล้วที่ไม่มีคนมาจีบ

กันเหมือนณัฏฐลักษณ์เลยสักคน การที่เธอทั้งสวยและน่ารักทำให้เขากลายร่างเป็นจงอางหวง

ม่สนใจหรอกค่ะว่าจะมีคนมารักหรือไม่

อจากมหาสมุทรกว้างใหญ่ ไม่ให้ลอยเคว้งไปตามยถากรรม ฉะนั้นเขาจึงมีบุญคุณกับเธออย่างล้นเหลือ ชาตินี้ณัฏฐลักษ

ะ กุ๊กน่ารักอย่างนี้จะไ

จะควักลูกตาของชายหนุ่มที่มองเธอทุกคน คำว่า “รัก” ของเขาเปี่ยม

เปิดรับโบนัส

เปิด
คุณอาขา (อัญญาณี)
คุณอาขา (อัญญาณี)
“"คุณอาขา" เจ้าของเสียงหวานหยดย้อยดังกังวาน "ที่นี่ตอนดึกๆ อากาศหนาวจังเลยนะคะ ดูสิคะขนบนแขนของกุ๊กลุกพรึบเลยค่ะ" สาวน้อยวัยดรุณีถลกแขนเสื้อโค้ทขึ้นสูง แล้วยื่นลำแขนให้ชายหนุ่มข้างกายดูขนเส้นเล็กบนลำแขนที่ลุกชันตามอากาศหนาวเหน็บ ด้วยความหนาวเย็นนี้เองทำให้สาวร่างเล็กเบียดชิดผู้ปกครองวัยกำหนัดเพื่อหาไออุ่นอย่างเสียมิได้ ทั้งที่เธอสวมชุดกันหนาวแบบเต็มยศแล้วก็ตาม "ชะ...ใช่ค่ะอากาศมันเริ่มหนาวแล้ว หนาวมากๆ ด้วยค่ะ" เสียงใหญ่พูดขึ้น พยายามข่มอารมณ์บางอย่างที่แล่นพล่านในร่างกาย เธอหนาว...แต่เขากลับรู้สึกร้อน ร้อนรุ่มไปหมดทั้งตัว จนอยากจะถอดเสื้อผ้าออกจากกายแล้วใช้ความเย็นของอากาศดับไฟในร่าง ยิ่งเธอเบียดชิดร่างกายหาไออุ่น อุณหภูมิความร้อนยิ่งเพิ่มมากขึ้น ธาตุไฟในร่างแตกซ่านจะไม่ให้เขาเกิดอาการเช่นนี้ได้อย่างไร ก็เธอเล่นเบียดกระแซะกายหาไออุ่นอย่างเด็กขาดความอบอุ่น ดอกอุบลที่อยู่ภายใต้เสื้อโค้ทสัมผัสกับท่อนแขนกำยำของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ 'จะทนได้สักกี่น้ำวะเนี่ย' คนปากแข็งพล่ามในใจ ปรายตามองณัฏฐลักษณ์ สาวน้อยวัยยี่สิบเอ็ดปี เด็กในปกครองตามันระยับที่โจนาธานปรารถนาจะพุ่งเข้าใส่วันละหลายๆ รอบ”