icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คุณอาขา (อัญญาณี)

บทที่ 6 

จำนวนคำ:1491    |    อัปเดตเมื่อ:22/12/2023

จว่าจะนำมาสหรัฐอเมริกาด้วย ทว่าพ่อบุญทุ่มอย่างโจนาธานกลับร้องค้าน บอกหลานสาวสุดที่รักว่า ให้นำเสื้อผ้ามาเพียงห้าหกชุดและของใช้ส่วนตัวที่จำเป็นเท่านั้น โดยให้เหตุผลว่า

า” ณัฏฐลักษณ์หมุนตัวให้โจนาธานมองช

นอาใส่ชุดไห

ัวใจของอสูรหนุ่มที่ไม่เคยยอมให้ใคร และไม่เคยต้องมานั่งทนมองดูผู้หญิงลองเสื้อผ้านับสิบๆ ชุดอย่างนี้อีกด้วย หากเป็นคนอื่น เขา

เลยเพราะถึงยังไงก็ใส่ได้อยู่แล้ว” ไม่ใช่ว่าเธอขี้เกียจลองชุดที่เขาเลือกมาให้นับสิบๆ ชุด แต่เป็นเพราะเธอเก

กคะ สนุกดีออกได้ด

ุนตัวให้ดูชุดไม่ซ้ำกันแบบนี้ ตร

คะ” ณัฏฐลักษณ์ถามอี

าวเดินมาหาโจนาธาน โน้มใบหน้าหอมแก้มเขาโดยไม่ได้คิด

๊กน่ารักที่

าธานยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ หัวใจพองโต มีความสุขที่ได้อยู่ใกล้หลานสาวนอกสายเลือด ไซลัส

ว้รอท่าก็พาณัฏฐลักษณ์มานั่งรับประทานอาหารในห้องอาหารชื่อดังในย่านนั้นของนิวยอร์ก ที

มาทางต้นเสียง ก่อนจะยิ้มก

นาธานที่ยืนข้างร่างสวยมองหน้าคนทักนิ่ง ดวงตาค่อนข้างขุ่น อารมณ์เริ่มจ

หร่ ไหนเฟิร์นบอกพี่ว

มริกาเดือนหน้า ก่อนที่คนถามจะหันไปยิ้มให้หนุ่มอเมริกันรูปหล่อที่เขาเข้าใจว่าน่าจะเป็นโจนาธาน ผู้ปกครองของณัฏฐ

ิตย์หน้าน่ะค่ะ กุ๊กก็เลยต้องมาก่อนกำหนด นี่เฟิร์นก็ไม่รู้นะค

โรงเรียนสอนออกแบบเสื้อผ้าที่โจนาธานใช้เส้นสายติดต่อไว้ เลื่

ทรมาบอกพี่ พ

ยิ้มให้พี่ชายของเพื่อน คนที่ยืนฟังการสนทนาที่ไม่เข้าใจ เพราะณัฏฐลักษณ์กับ

่ากุ๊กคุยอะไรกับเพื่อน” แม้ว่าเขาจะอารมณ์ไม่ดี ทว่าน้ำเสียงที

ปรับคำอาหนุ่มเสียงหวา

ี่นี่” โจนาธานหันมาถามชายหนุ่มหน้าตาดีด้วยน้ำเส

มกับครอบครัวเพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ตามคุณพ่อที่มา

ค่ะ เฟิร์นมาเมกาก่อนกุ๊กหนึ่งอาทิตย์ กุ๊กตั้งใจว่ารายง

่อนสนิทจริงๆ ก็ต้องเจอกับฐิติภัทรแน่นอน แล้วถ้าเจอก็ต้องพูดคุย หยอกล้อกัน แค่เห็นความสนิทสนมของทั้งคู่ต

ยอมให้เป็นอย

เปิดรับโบนัส

เปิด
คุณอาขา (อัญญาณี)
คุณอาขา (อัญญาณี)
“"คุณอาขา" เจ้าของเสียงหวานหยดย้อยดังกังวาน "ที่นี่ตอนดึกๆ อากาศหนาวจังเลยนะคะ ดูสิคะขนบนแขนของกุ๊กลุกพรึบเลยค่ะ" สาวน้อยวัยดรุณีถลกแขนเสื้อโค้ทขึ้นสูง แล้วยื่นลำแขนให้ชายหนุ่มข้างกายดูขนเส้นเล็กบนลำแขนที่ลุกชันตามอากาศหนาวเหน็บ ด้วยความหนาวเย็นนี้เองทำให้สาวร่างเล็กเบียดชิดผู้ปกครองวัยกำหนัดเพื่อหาไออุ่นอย่างเสียมิได้ ทั้งที่เธอสวมชุดกันหนาวแบบเต็มยศแล้วก็ตาม "ชะ...ใช่ค่ะอากาศมันเริ่มหนาวแล้ว หนาวมากๆ ด้วยค่ะ" เสียงใหญ่พูดขึ้น พยายามข่มอารมณ์บางอย่างที่แล่นพล่านในร่างกาย เธอหนาว...แต่เขากลับรู้สึกร้อน ร้อนรุ่มไปหมดทั้งตัว จนอยากจะถอดเสื้อผ้าออกจากกายแล้วใช้ความเย็นของอากาศดับไฟในร่าง ยิ่งเธอเบียดชิดร่างกายหาไออุ่น อุณหภูมิความร้อนยิ่งเพิ่มมากขึ้น ธาตุไฟในร่างแตกซ่านจะไม่ให้เขาเกิดอาการเช่นนี้ได้อย่างไร ก็เธอเล่นเบียดกระแซะกายหาไออุ่นอย่างเด็กขาดความอบอุ่น ดอกอุบลที่อยู่ภายใต้เสื้อโค้ทสัมผัสกับท่อนแขนกำยำของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ 'จะทนได้สักกี่น้ำวะเนี่ย' คนปากแข็งพล่ามในใจ ปรายตามองณัฏฐลักษณ์ สาวน้อยวัยยี่สิบเอ็ดปี เด็กในปกครองตามันระยับที่โจนาธานปรารถนาจะพุ่งเข้าใส่วันละหลายๆ รอบ”