แม่ครัวตัวน้อยกับเจ้าชายสุดหื่น

น้อยกับเจ้

อน วั

โมยมาจากหอสมุดอยู่บนเตียงในตอนหัว

จีบยาวคลุมเข่า เนื้อตัวของเธอกลับขาวยิ่งกว่าชุดที่

ะใช้สองมือจับอ่าน เธอนอนเอาเท้าไขว่

เรื่องการปรุงอาห

พศเนี่ยนะ" อลิซาพร่ำออกมาด้วยความตื่นเ

องมีเล่มทีาสองกับเล่มอื่นๆอีกสินะ"

ระตูแล้วยื่นใบหน้าที

วามมืดของแสงไฟสีนวลเหลือง

ือถือจ่อแสงไปตามชั้นวางหนังสือ เ

จเมื่อเห็นสันหนังสือสีทองอร่า

ล้วเปิดอ่านอยู่ในห้องหนังสือมืดๆ มีเพียง

ียงเล็กแหลมเย็นเยือ

ะโกนลั่นแล้วจะวิ่งหนี ทว่าเ

ดท้องวัย18ปีเดินออกมาจากความมืด เ

ก! ๆ ๆ อลิซาหายใจ

ข้าจะทำบุญด้วยอาหารอร

้องตอบ เธอเอาขาหนีบเอวอลิซา

ครมมม! อลิซาร้อ

นอนทับเจ้าหญิงน

อลิซาลุกขึ้นนั่งพับเ

ใจไม่ออก" เซเลเรีย

สื้อของเจ้าหญิงตัวน้อยอย่างลุ

ซเลเรียเอ่ยและทำตาเหลือก เธ

ญิง ข้าไม่อยากโดนปร

ยเพื่อปั๊มหัวใจ มือของเธอโดนเต้านมน้อยๆที่นุ่มนิ่มข

ากดปั๊มหัวใจหลายทีเจ้

อลิซาพร่ำบอกจนน้ำตาแตก เธอร้องไห้แ

อลิซาดูดลมเข้

จูบปากแดงๆของเจ้าหญิงน้อย

ับจูบตอบอลิซา เธอลืมตาสีเขียวมรก

ทว่าสองมือน้อยๆของเจ้าหญิงกำลังพันธ

ของเจ้าหญิงอย่างตกใจ เธอเห็นใบหน้า

กสีชมพูของอลิซา เธอสอดลิ้นเข้ามาแตะปลา

เสียวแปล๊บๆเหมือนไฟช็อต สองมือของเธอที่ยั

และดูดกินน้ำลายของอลิซา เธอวน

อลิซาเอาสองมือยันหน้า

พียบหอบหายใจแรง จูบของเซเลเรียราวกับดูด

นั่งและหัวเราะชอบใจ เธอ

หญิง ตาของเธอค้างอยู่กับใบหน้าเรียวเล

องอร่าม มันหยักโศกแล

หญิงพูดอย่างสุภาพมาก อลิซาไม่รู้เลยว่าเจ้

จะนอนแล้ว"

ลัวผีน่ะ ฮิ ๆ " เซเลเรียนั่งยื่นมือข

ลุกยืน เธอใส่กระโปรงแดงลายสก๊อตและ

เรียช่างน่ารักบาดใจ เธอยิ้มแฉ่

ข้าจะไม่บอกใครเรื่อง

ลิซาเดินเซไปเซ

งอะไรเพคะ"

านแอบเข้ามาในหอส

งสือไม่ได้เลยสินะ"

นเชื่อฟังข้า หิ ๆ

้าหญิงไม่ให้เธอร่วงลงจากหลังของเธอ เธอ

ในห้องของเจ้าหญิงใหญ่มาก บนเตียงมีตุ๊กต

าวางเจ้าหญิงลง

ลับแล้วนะ

อนตัวลงมานอนหนุน

นิทานให้ข

จ้าหญิงโตแล้

กิน" จู่ๆเจ้าหญิงตัวน้อยก็เปลี่ย

วเจ้าหญิง เธอเอามือหยิบหนังสือ

้อมืออลิซาแล้วกร

ายย! อลิ

ิ" เจ้าหญิ

ิดอ่าน เธอนอนตัวติดกันบน

ชายสามสายเลือด" อ

้วกอดอลิซาที่นอนหงายอยู่ เ

ผู้หญิงกอด เธอนอนเกร็งตัวแข็

อลิซา เธอเอามือน้อยๆทาบไว้ที่

ล็กๆที่ขาวสวยเป็นพักๆ เจ้าหญิงตัวน

ลิซาก็ค่อยๆหัน

ิ้วชี้จิ้มแก้มเจ้าหญิ

เซเลเรียกรนเบาๆ ยังมีรอยยิ

อลิซาพร่ำบ่น เธอเอานิ้วลูบจับค

ขาขาวๆของเซเลเรี

ญิงกลับเอามือรั

ล้วจะกลับห้องย

อนนะ ข้าคิดถึงเหลือเกิน"

กสงสารเจ้าหญิงจับใจ วังที่เธออยู่เป็นเพียงวัง

ชายและเจ้าหญิงจึงต้องอยู่อย่

กและความอบอุ่น ไม่เหมือนเธอที่อยู่กับพ

ันมานอนตะแคงและก

ของเจ้าหญิงและเอามือลูบหั

วเราะเบาๆ เธอทั้งชอบ ทั้งต

งเลย" อลิซาพร่ำบ่น เธอนอนมอ