หวานใจเฮียเจตน์

“"เดี๋ยวพลอยไปเอาเสื้อผ้ามาให้พี่แล้วกันค่ะ" เขาทำท่าจะตามมา เธอเลยรีบปรามเอาไว้ "พี่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องพลอยดีกว่า ยืนรอตรงนี้มันหนาว" "ไม่ได้ค่ะ" "กลัวพี่เหรอ" "กลัวค่ะ" เธอตอบตามตรง จะไปอวดดีว่าไม่กลัวเขา เดี๋ยวก็เจอดีเข้าหรอก "พี่ไม่ทำอะไรหรอก ถ้าพลอยไม่ยอม" "แน่ใช่ไหม" เธอพูดอย่างไม่ไว้ใจ "แน่ครับ" เขาเอานิ้วไปเกี่ยวไว้ทางด้านหลัง ก่อนจะฉีกยิ้มให้เธออย่างบริสุทธิ์ใจ "พลอยไม่ไว้ใจพี่เจตน์หรอกค่ะ พี่น่ะเสือผู้หญิง รออยู่นี่แหละค่ะ พลอยจะไปเอาเสื้อผ้ามาให้" เธอรีบตัดบท ไม่ยอมใจอ่อนง่าย ๆ พลอยไพลินเปิดตู้เสื้อผ้าและหยิบชุดให้เขา พอหันมาก็ต้องสะดุ้ง "อุ๊ย! พี่เจตน์เข้ามาตอนไหนคะ พลอยบอกว่าให้รออยู่ข้างนอกไง" "ห้องน้องพลอยเรียบร้อยจังเลยครับ หอมด้วย" เขาได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากห้องนอนของเธอ "ชุดพี่เจตน์ค่ะ" เธอยื่นให้เขา เขาก็รับมาถือเอาไว้ "ชุดน้องพลอยหอมจังเลยครับ" เจตน์ยกขึ้นมาดม ก่อนจะยิ้มหวานให้เธอ "เวลาพี่เจตน์จีบผู้หญิงก็ใช้มุขนี้เหรอคะ" "พี่ไม่เคยจีบผู้หญิง" "จะบอกว่าผู้หญิงวิ่งเข้าหาพี่เองเหรอคะ" "น้องพลอยเห็นยังไงก็อย่างนั้นแหละ" "..." เธอเงียบไม่ได้ตอบโต้ "หึงพี่เหรอ" เขาเดินเข้าหา ก่อนจะใช้มือดันไปที่ตู้เสื้อผ้า ทำให้เธอตกอยู่ในอ้อมแขนของเขา "ใครจะไปหึงพี่กันล่ะคะ" "น้องพลอยก็เปียกไปหมดแล้ว เปลี่ยนชุดพร้อมพี่ไหม" "อุ๊ย! อย่ามาลามกกับพลอยนะคะ" เธอยกขึ้นกอดอกเมื่อเขาหลุบสายตามองต่ำลง "ยังไม่ตอบเลยว่าหึงพี่เหรอ" เขาขยับเข้าไปใกล้ พลางกระซิบถามตรงริมหู ลมหายใจร้อนแรงของเขาเป่ารดอยู่ตรงพวงแก้มหอมกรุ่น "ไม่ได้หึงค่ะ" เธอตอบเขาออกไป ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด การใกล้ชิดกับผู้ชายที่เต็มไปด้วยเสน่ห์เหลือร้ายแบบเขา ทำให้เธอใจสั่น พยายามจะอยู่ให้ไกลจากเขา เพราะรู้ว่าหัวใจตัวเองคงทานทนไม่ไหว แต่ก็เผลอเปิดโอกาสให้เขาเข้ามาในชีวิตอยู่ร่ำไป "อย่าค่ะ" เธอดันใบหน้าของเขาออกห่าง เมื่อเขาทำท่าจะก้มลงมาประทับริมฝีปากกับกลีบปากหวานฉ่ำของเธอ”