ชะตานี้ ข้าขอลิขิตเอง

บทนำ

สตรีนางหนึ่งนั่งอยู่ที่ระเบียงชั้นสองของเหลาอาหาร นางปรายตามองผู้คนที่เดินขวักไขว่เลือกซื้อหาสินค้าอยู่ด้านล่าง ใบหน้าของนางงดงามดั่งเทพธิดา จนบุรุษหลายคนอดใจที่จะแหงนหน้าขึ้นไปมองไม่ได้ น่าเสียดายความงามของเครื่องหน้าทั้งหมดบนใบหน้านั่น หากนางแย้มยิ้มสักนิดนางคงงามจับตามากกว่านี้ แต่แม้นางจะทำสีหน้าเศร้าหมองเพียงใดก็ยังงดงามอยู่ดี

หมิงอิงคือชื่อของข้า ข้าเป็นสตรีที่เกิดมาพร้อมกับชะตาหงส์ และ

หงส์ย่อมต้องคู่มังกร

นางเวียนว่ายตายเกิดมาหลายภพหลายชาติ ทุกภพที่ลืมตาตื่นก็หอบเอาความทรงจำของชาติก่อน ๆ มาด้วย เพื่อที่นางจะสามารถสร้างวีรบุรุษที่ยืนอยู่เหนือผู้คนได้

มีผู้ใดไม่อยากอยู่เหนือผู้คนกันเล่าจริงหรือไม่

แต่ข้าผู้นี้ที่วนเวียนไปอยู่บนจุดนั่นซ้ำแล้วซ้ำเล่ากลับหาความสุขไม่ได้เลย

‘ตัวข้าคนนี้ เก่งแล้วอย่างไร รู้ทุกอย่างแล้วอย่างไร ข้าหาได้มีความสุขไม่’

หมิงอิงทำตามลิขิตสวรรค์ที่ต้องการให้นางเป็น

ยืนเคียงข้างองค์ชายจนกลายเป็นฮองเต้ที่ยิ่งใหญ่

ผลักดันบัณฑิตให้กลายเป็นจอหงวน

นางเป็นผู้อยู่เบื้องหลังวางแผนศึกสงครามให้แม่ทัพใหญ่

สามีของนางในทุกชาติที่ผ่านมาล้วนเป็นบุรุษที่ยิ่งใหญ่

แต่…เมื่อปีนขึ้นไปจนสูงสุดแล้ว บุรุษเหล่านั้นกลับเห็นนางเป็นเพียงสะพานไม้เก่าผุพังที่ไม่ได้ใช้งานอีก เขามีสตรีอื่นอีกมากมายนอกจากนาง ทั้งๆ ที่เป็นนางที่พาเขาผ่านความยากลำบากจนขึ้นไปถึงจุดนั้นได้

“หงส์คู่มังกร“

หมิงอิงทำเสียงเฮอะในลำคอ ยิ้มขื่นให้กับชะตาชีวิตของตนเอง ผู้คนที่อยู่ด้านล่างดูมีความสุขยิ่งกว่านางเสียอีก

“หากสวรรค์ลิขิตชะตาข้า แล้วข้าต้องอยู่ในวังวนแห่งความทุกข์ใจเยี่ยงนั้น อยู่เหนือสตรีผู้อื่นแล้วอย่างไร สุดท้ายบุรุษเหล่านั้นก็เห็นข้าเป็นเพียงสะพานไต่ไปถึงจุดสูงสุด นำพามาซึ่งอำนาจแต่เขากลับไปเคยมอบหัวใจให้ข้าอย่างแท้จริง“

“ชะตาครั้งนี้ข้าจะลิขิตเอง”