วิวาห์รอง

ค่ำ กลิ่นโมกพัดโชยมากับสายลมเย็นๆ อย่างอ้อยอิ่ง ปะทะใบห

ัดงานแต่งงานที่จะมีขึ้นในตอนเช้าของวันพรุ่งนี้ และคืนนี้เป็นคืนแรกที่พรรษรดาต้องมานอนค้างที่บ้

าที่เจ้าบ่าวของตัวเองเดินออกมาจากข้างในบ้านและตรงดิ

ยอย่างอ่อนโยนเช่นเดียวกับสายตาที่มองมา เป็นสายตาในแบบที

เดินเล่

งนี้เราก็จะแต่งงาน

งานนี่นา ว่าแต่พี่ภาสแต่งต

าจะไม่ไปแต่ขัดไม่ได้ พี่ก็เลย

ั้นไม่ใช่เพราะอยากจะขัดใจภาสกร แต่เธอรู้ดีว่าคุณหญิงเคร่งครัดเรื่องประเพณีและถือตา

พรรษก็รู้ว่าคุณ

ณป้าน่าจะไม่

ี่ไปนะ พี่สัญญาว่าจะรีบไปรีบกลับ กลับไม

มัยนี้เป็นยุคสมัยใหม่แล้ว คงไม่เกิดเหตุการณ์ร้ายอะไรดั่งที่โบราณเคยเตือนหรอกกระมัง อีกทั้งท

อบคุณที่เ

ษเดินไปส่ง

ที่สาดส่องมา แม้จะสู้แสงไฟที่ประดับอยู่ตามมุมต่างๆ ของสนามไม่ได้ แต่ก็ไม่อาจกลบ

่ไป

ถดีๆ

้าว แสงไฟจากหน้ารถอีกคันก็สาดแสงเข้ามา จนต้องรีบหลบไปข้างๆ เพื่อหลีกทางให้กับรถที่แล่นมาด้วยความเร็วสูง อารามรีบร้อนและตก

อทุ้มเย็นชาดังขึ้นในขณะที่พรรษรดาก

ทานเรียกชื่อเขาออกมา พลางเงยหน้า

รมากหรือเปล่า ไม่ใช่

ด้สติเพราะถูกคนดุเอ็ดเสียงใส

ตัวจริงๆ นึกยังไงมาเด

งพี่ภ

เลือนหายไปทันที ทั้งสีหน้าและท่าทีก็เย็นชาลงเช่น

มากก็ลุกขึ้นแ

ไปไหนม

เป็นต้องร

้อย เขาเป็นแบบนี้เสมอ พูดอะไรด้วยนิดหน่อ

่มีสิท

คุณภูแล้ว” หญิงสาวถามเสียงขึ้นจมูกด้วยทิฐิและความน้อยใจพร้อมกับอยากเอาชนะบ้

ม่มีศักดิ์ศรีอะไร

แก่เงิน รักสบาย ใฝ่สูงเกินตัว พรรษรู้ดีว่าคุณภูรังเกียจพรรษแค่ไหน ขอโทษที

ห้ดี ว่าคราวหน้าอย

รดาคิดว่าเขาคงเดินหนีด้วยความหงุดหงิด แต่ทว่าภูริชทำในสิ่งที่น่าตกใจและอับอา

ุณ

กร่างแกร่งทำเอาเธออ่อนเหลวไปหมด ความดีความชั่วในสมองตอนนี้ตีกันอย่างวุ่นวาย ความคิดฝ่ายดีก็บอกว่าไม่ควรจะรู้สึกหวั่นไหวแบบน่าชิงชังเช่นนี้ หากความคิดอีกฝ่ายก็กลับคิดและเรียกร้องอย่างรุนแรงว่า จะดีแค่

าห้อง ช่วงเวลาแห่งความวาบหวามสุขใจลึกๆ นั้นจบสิ้นลงแล้ว คนที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนน

ณที่มา

ล้วก็อย่าออกมาเ

เพ่นพ่าน พรรษบอกแ

่แล้ว ที่ครั้งนี้ต้องเกี่ยวก็เพราะรถฉันเกือบจะเฉี่ยวเธอ

ห้เสียเวลาและเสียอารมณ์” ด้วยความน้อยใจทำให้พรรษรดาเผลอพูดป

ให้ดี คราวหน้าก็อย่า

รดาพูดถูก เขาไม่ได้อยากเสียเวลา ไม่อยากเสียอารมณ์ และไม่ได้

จะกี่ครั้งที่ภูริชทำเช่นนี้กับเธอ หัวใจที่ไม่รักดีก็ร้าวรานเสมอ แล้วแบบนี้น่ะหรือที่คุณหญิงจันท