icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+

บทที่ 6 

จำนวนคำ:1471    |    อัปเดตเมื่อ:28/03/2024

ิว่าเรื่องมันไม่จบง่ายๆ พี

วลินสักนิด เพราะคนที่กำลังโดนรัฐรวินทร์เอาคืนไม่ใช่เธอ

าค่ะ เรื่องพี่ชายคุณก็ให้เ

ศเหมือนรู้ว่า เธอ

ันห้า

ี้ทำอะ

ุณอยากให้ฉันทำต้องจ่ายเพิ่

นพอใจ” รัฐรวิศบอก “ฉันชอบนอนกับผู้หญิ

ะ ว่าแต่จะให้หวาน

้องที่อยู่ใกล้ที่สุด “

องนี้ใค

นกับห้องหาความสุขเป็นสัดส่วน ไม่ปะปนกัน ศุภวรรณยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนั้น อาบน้ำล้างต

ผู้หญิงที่ซื้อได้ด้วยเงิน เขาจึงหาข้ออ้างให้เธอพาไปห้องน้ำทั้งที่ก็รู้ว่าห้องน้ำไปทางไ

ี่เขาไม่เอ่ยขอโทษและรู้จักคำว่าสำนึกผิด จะทำร้ายคนหลายคนเป็นห่วงลูกโซ่ หากเขารู้อนาคตล่วงหน้า รัฐรวิศอาจแสดงความรับผ

กส่วนตัวแถมยังตั้งเป็นสาธารณะ ส่งผลให้คลิปนี้มีคนกดดูนับหมื่นคน และถูกแชร์ต่อๆ กันไปร่วมหนึ่งพันครั้ง มีหรือที่เรื่องนี้จะ

คนที่อยู่ในห้องถึงกับสะดุ้ง รู้อารมณ์เจ้านายหนุ่ม

ิปเรียบร้อยแล้วครับ เขาล

้รัฐรวินทร์ดู มนูได้ทำหน้าที่ลูกน้องที่ดี ติดต่อไปยังเจ้าของภาพให้ลบคลิปดังกล่าวออก

ี้หน้ามากกว่า” เสียงเขาเหี้ยม ดวงตาลุกโชนด้วยแรงโทสะ บอกกให้รู้ถึงความโกร

ยจอมเอาแต่ใจต้องการ มนูจึงไม่รีรอ เขาตอบรับคำสั่ง แล้วรีบออกจากห้อง

ังคะ” ภคพรถามคู่หมั้นด้

วด้วย แต่พี่เจ็บใจผู้หญิง

บคนที่อยู่ในน้ำวนแห่งแรงโทสะ เธอกลัวแทนผ

ราะเธอรู้ดีว่า ไม่ส่งผลดีกับหญิงสาวคนนั้นแน่นอน อีกทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นจะโทษฝ่ายนั้นคนเดียวก็ไม่ถูก “จะว่าไป เรื่องนี้โทษผู้หญิงคนนั้นฝ่ายเดียวก็ไม่ถูก พี่วินก็รู้ดีนี่คะว่า อะไรเป็นอะไร” รัฐรวินทร์ตวัดสายตามองภคพรที่กล้าพูดความจริงอั

้ายเขาต่อหน้าคนอื่นหลายสิบคน แถมคลิปเหตุการณ์นั้นว่อนอินเตอร์เน็ต พร้อมกับเปลี่

่ายค่ะ มีหลายคิวด้

ดึกๆ อันตราย เหนื่อยกับการถ่

นี้คุณพ่อให้พี่กฤ

งมานี้ภคพรมีงานชุกและบางวันก็กลับดึกดื่น ๆ ด้วยความเป็นห่วงบุตรสาวอันเป็นทีรัก ทัดเทพผู้เป็

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+
รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+
“ความพยาบาทของเธอ ทำให้ทุกคนต่างสะพรึงกลัว ยกเว้นเขา...รัฐรวินทร์ ที่จะใช้ความรักทั้งหมดสลายความพยาบาทในใจเกวลิน เขาคือทายาทตระกูลอัครธนากุล ตระกูลมหาเศรษฐีของเมืองไทย เธอคือหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาที่ไร้พิษสง แต่ก็ไม่ใช่ว่า เป็นลูกไก่ในกำมือ "เพี้ยะ!" ฝ่ามือเล็กฝาดลงไปบนแก้มรัฐรวินทร์เต็มแรง จนเกิดรอยฝ่ามือบนผิวแก้มเขา "เธอกล้าตบหน้าฉันเหรอ" เขาถามเสียงเข้ม แววตาลุกโชนด้วยความโกรธ "ก็ใช่น่ะสิ ก็คุณอยากปากหมาทำไม แค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ" เกวลินตอบด้วยทีท่าไม่เกรงกลัว ทว่าความเป็นจริงนั้นไม่ใช่ ในใจเต้นรัวจากความกลัวชายตรงหน้าที่อาจบีบคอเธอตายได้ "สองครั้งแล้วนะ สองครั้งแล้วที่เธอตบหน้าฉัน เธอจำไม่ได้หรือว่า เธอตบหน้าฉันครั้งแรก เธอต้องเจอกับอะไรบ้าง เธอคงอยากจะกระอักเป็นครั้งที่สองใช่ไหม" เขาถามเสียงเหี้ยม แววตาไร้ซึ่งความปราณี "แค่นี้ฉันก็กระอักเลือดมากพอแล้ว จะโดนอีกสักหน่อยคงไม่เป็นไร อีกอย่างคนอย่างคุณ มันก็หน้าตัวเมียอยู่แล้ว รังแกคนไม่มีทางสู้ เอาสิ เอาเลย ตบฉันเลย แตะฉันก็ได้ หรือว่าจะถีบฉัน ฉันก็ยินดี ฉันจะไม่ร้องขอชีวิตจากคุณ แต่ฉันจะจำทุกอย่างที่คุณทำกับฉัน แล้ววันหนึ่งฉันจะเอาคืนคุณอย่างสาสม" ตาต่อตา ฟันต่อฟัน เกวลินพูดโดยปราศจากความเกรงกลังรัฐรวินทร์ ชายหนุ่มที่กุมชีวิตตนกับครอบครัวไว้ในอุ้งมือ อุ้งมือของคนที่ไม่เคยให้คำว่า เมตตาปราณีกับตน”