icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+

บทที่ 8 

จำนวนคำ:1332    |    อัปเดตเมื่อ:28/03/2024

ระวังเรื่องรับงานมากขึ้น ไม่รับโดยไม่ถามแกก่อน แต่ก่อนจะถึงขั้นนั้น แกกับพี่ต่ายก็เข้าไปหาเจ้าของโฆษณา ไปขอโทษเขา บอกว่าการสื่อสารของแกกับพี่ต่ายค

่หาทางออกให้ตัวเองได้เสมอ ครั้งนี้ก็เช่นกัน “ว่าแต่วันนี้พี่กฤตย์มากับแกหรื

ยวฉันบอกพี่

ไปส่งตลอดเลย ไม่เหมือนฉันที่ต้องขับรถเอง ดูแลตัวเอง ฉันอยากมีผู้ชายอ

ไหมล่ะ ฉ

แกร้องไห้เป็นเผ่าเต

ังพูดคุยกันอยู่ใน นกคนในกองถ่ายได้เดินเข้

งหมิวคะ จวนถ

พรบอกนก “พี่นกคะ ตาลวานพี่นกเอากุ

องต้องล้วงหยิบกุญแจรถออกมาจากกระเป๋าสะ

ขณะรับกุญแจจากภคพร “จะใ

เดี๋ยวหมิวโทร

ือถือออกมากดส่งข้อความถึงกฤตย์ และเมื่อได้คำตอบรับกลับมา เธอจึงวางมันลงที่เด

โมงเย็นว

ที่หาข้อมูลของเกวลินได้ทันก่อนถึงเวลาที่เจ้านายกำหนด พอได้มามากพอเขา

บนโต๊ะทำงาน รัฐรวินทร์เอื้อมมือไปหยิบซองดั

นทร์เอ่ยหลังจากอ่

เอาไงต่

ันพร้อมเมื่อไห

รับคำ “ผมขอตัวไป

าวิธีจัดการสั่งสอนเกวลินให้รู้ว่า เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นให้รัฐรวินทร์ขายหน้า เขากำลัง

ีนส่วนใหญ่ถ่ายด้านนอก เมื่อฝนตกการถ่ายทำต้องหยุด พอฝนหยุดก็รีบถ่ายทำต่อ ระหว่างนั้นฝนก็ตกเป็นระยะ การถ่ายทำจึงถ่ายไปหยุดไป ครั้นจะยกกอ

วลานัดหมาย ที่ต้องถ่ายรวมกับเธอสามคิว ความที่ฝนตกทำให้เวลานั

ตาลค้างที่โรงแรมดีกว่านะคะ กลับบ้านตอนนี้กว่าจะถึงบ้านก็คงเกือบ

ตอนเช้าก็ต้องเดินทางไปถ่ายทำต่อยังโรงแรมริมชายหาดหัวหินที่จองคิวถ่ายทำไว้ หากภคพรเดินทางกลับกรุงเทพตอนนี้ พอถึง

ที่พยักหน้าเห็นด้วย เ

จะสะดวกกว่า เพราะพี่กฤตย์จะได้พักด้วย ตาลไม่อยากให้พ

ห่งในห้าจังหวัดของ หนึ่งในห้าตั้งอยู่กลางอำเภอหัวหินติดชายทะเล และยังเป็นหุ้นส่วน

ัญหาค่ะ

าลขอตัวนะคะ ตอ

ดจบ ก่อนที่รถคันดังกล่าวจะเคลื่อนตัวออกจ

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+
รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+
“ความพยาบาทของเธอ ทำให้ทุกคนต่างสะพรึงกลัว ยกเว้นเขา...รัฐรวินทร์ ที่จะใช้ความรักทั้งหมดสลายความพยาบาทในใจเกวลิน เขาคือทายาทตระกูลอัครธนากุล ตระกูลมหาเศรษฐีของเมืองไทย เธอคือหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาที่ไร้พิษสง แต่ก็ไม่ใช่ว่า เป็นลูกไก่ในกำมือ "เพี้ยะ!" ฝ่ามือเล็กฝาดลงไปบนแก้มรัฐรวินทร์เต็มแรง จนเกิดรอยฝ่ามือบนผิวแก้มเขา "เธอกล้าตบหน้าฉันเหรอ" เขาถามเสียงเข้ม แววตาลุกโชนด้วยความโกรธ "ก็ใช่น่ะสิ ก็คุณอยากปากหมาทำไม แค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ" เกวลินตอบด้วยทีท่าไม่เกรงกลัว ทว่าความเป็นจริงนั้นไม่ใช่ ในใจเต้นรัวจากความกลัวชายตรงหน้าที่อาจบีบคอเธอตายได้ "สองครั้งแล้วนะ สองครั้งแล้วที่เธอตบหน้าฉัน เธอจำไม่ได้หรือว่า เธอตบหน้าฉันครั้งแรก เธอต้องเจอกับอะไรบ้าง เธอคงอยากจะกระอักเป็นครั้งที่สองใช่ไหม" เขาถามเสียงเหี้ยม แววตาไร้ซึ่งความปราณี "แค่นี้ฉันก็กระอักเลือดมากพอแล้ว จะโดนอีกสักหน่อยคงไม่เป็นไร อีกอย่างคนอย่างคุณ มันก็หน้าตัวเมียอยู่แล้ว รังแกคนไม่มีทางสู้ เอาสิ เอาเลย ตบฉันเลย แตะฉันก็ได้ หรือว่าจะถีบฉัน ฉันก็ยินดี ฉันจะไม่ร้องขอชีวิตจากคุณ แต่ฉันจะจำทุกอย่างที่คุณทำกับฉัน แล้ววันหนึ่งฉันจะเอาคืนคุณอย่างสาสม" ตาต่อตา ฟันต่อฟัน เกวลินพูดโดยปราศจากความเกรงกลังรัฐรวินทร์ ชายหนุ่มที่กุมชีวิตตนกับครอบครัวไว้ในอุ้งมือ อุ้งมือของคนที่ไม่เคยให้คำว่า เมตตาปราณีกับตน”