icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+

บทที่ 9 

จำนวนคำ:1685    |    อัปเดตเมื่อ:28/03/2024

นักแสดง เธอจึงมีเสื้อผ้าสำรองติดรถไว้เสมอ เผื่อเดินทางไปถ่ายละครหรือภาพยนตร์ต่างจังหวัดกว่าจะเสร็จก็ค่ำมืดดึกดื่น

ักส่วนตัวของครอบครัวภคพร ที่หากมาเที่ยวหัวหินก็จะมาพักที่ห้องนี้เสมอ หรือแม้แต่ภคพรมาเที่ยวกับกลุ่มเพื่อนก็จะมาพักห้องนี้เช่นกัน มันจึงพิเศษตรงที่ว่า เป็

มีลูกค้าระดับวีไอพี หรือแขกบ้านแขกเมืองระดับสูงแจ้งค

พักผ่อน” กฤตย์บอกภคพรที่มีท

เข้าไปอาบน้ำในอีกห้องหนึ่งที่อยู่ติดกัน ความที่เขาเป็นผู้ชายทำให้อาบน้ำเสร็จก่อนภคพร แล้วพออาบน้ำเสร็

ี่กฤตย์เดินถือนมอุ่นมาให้เธอ เขาวางมันลงบนโต๊ะเล็กข้างเตียง ห

พี่กฤตย์” เธอบ่น

ธอ ภคพรดื่มมันไปจนหมดแก้ว กฤตย์ดึงทิชชู่ออกมาหนึ่งแผ่น นำมาเช็

เพื่อให้เขาบีบนวดเธอได้สะดวก กฤตย์ลงมือบีบนวดเจ้านายสาวเริ่มต้นจากบ่า หั

จะนวดเน้นฝ่าเท้าให้นะ ตื่นมาจะได้ไม่ปวด” เขาบอกคนท

ีไหม พี่ไปเตรียมน้ำให้น

ล้ว มานอนเถอะค่ะ พรุ

ีพื้นที่เหลือให้กฤตย์นอน และทันทีที่กฤตย์ล้มตัวลงนอนบนที่นอนอีกด้าน ภคพรขยับตัวมานอนช

ห้ทัดเทพรู้ ทว่าก็ต้องปิดปากเงียบเมื่อทัดเทพต้องการให้ภคพรแต่งงานกับรัฐรวินทร์ ลูกชายเพื่อนสนิท ภคพรจำยอมหมั้นหมายกับคนที่บิดาเลือกให้ แต่ไม่ใช่ว่า เธอจะยินยอมแต่งงก

ดีว่า ต้องได้รับบาดเจ็บจากสิ่งกีดขวางเหล่านั้น โดยเฉพาะทัดเทพ ที่แน่นอนว่า จะค้านหัวชนฝา หากความจริงป

สัปดา

อหลายวันก่อน เธอมาเสียค่าโทรศัพท์ในห้างสรรพสินค้าใกล้บ้าน ระหว่างที่กำลังเดินออกจากห้าง เธอได้เดินผ่านร้านขายเครื่องดื่มประเภทกาแฟและเบเกอรี่ร้านหนึ่ง หน้าร

า ชรัณจะทำงานไม่ได้เต็มที่ จึงตอบปฏิเสธ คงจะมีเพียงบริษัทเดียวที่ให้โอกาสเขาได้ทำงาน บริษัทนั้นคือ บริษัท อัครธนากุล กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) บริษัทยักษ์ใหญ่แห่งหนึ่งขอ

อนๆ ละห้าหมื่นบาท และให้เธอย้ายเข้ามาอยู่ในคอนโดของเขา เธอดีใจจนเนื้อเต้นที่จะได้สุขสบายในสถานที่หรูหรา บนเตียงนุ่มๆ ไม่ต

จริยาเนื่องจากช่วงนี้มีรายงานและโปรเจคส่งอาจารย์เยอะ แล้วแต่ละอย่างก็เป็นงานกลุ่มที่ต้องช่วยก

ณ์ดีทุกวันเลยนะ” จริยาแซวศุภวรรณที่หลายวั

ก่อน ศุภวรรณพูดอยากภาคภูมิใจกับการมีผู้ชายรวยๆ เลี้ยงดู “เย็

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+
รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+
“ความพยาบาทของเธอ ทำให้ทุกคนต่างสะพรึงกลัว ยกเว้นเขา...รัฐรวินทร์ ที่จะใช้ความรักทั้งหมดสลายความพยาบาทในใจเกวลิน เขาคือทายาทตระกูลอัครธนากุล ตระกูลมหาเศรษฐีของเมืองไทย เธอคือหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาที่ไร้พิษสง แต่ก็ไม่ใช่ว่า เป็นลูกไก่ในกำมือ "เพี้ยะ!" ฝ่ามือเล็กฝาดลงไปบนแก้มรัฐรวินทร์เต็มแรง จนเกิดรอยฝ่ามือบนผิวแก้มเขา "เธอกล้าตบหน้าฉันเหรอ" เขาถามเสียงเข้ม แววตาลุกโชนด้วยความโกรธ "ก็ใช่น่ะสิ ก็คุณอยากปากหมาทำไม แค่นี้มันยังน้อยไปด้วยซ้ำ" เกวลินตอบด้วยทีท่าไม่เกรงกลัว ทว่าความเป็นจริงนั้นไม่ใช่ ในใจเต้นรัวจากความกลัวชายตรงหน้าที่อาจบีบคอเธอตายได้ "สองครั้งแล้วนะ สองครั้งแล้วที่เธอตบหน้าฉัน เธอจำไม่ได้หรือว่า เธอตบหน้าฉันครั้งแรก เธอต้องเจอกับอะไรบ้าง เธอคงอยากจะกระอักเป็นครั้งที่สองใช่ไหม" เขาถามเสียงเหี้ยม แววตาไร้ซึ่งความปราณี "แค่นี้ฉันก็กระอักเลือดมากพอแล้ว จะโดนอีกสักหน่อยคงไม่เป็นไร อีกอย่างคนอย่างคุณ มันก็หน้าตัวเมียอยู่แล้ว รังแกคนไม่มีทางสู้ เอาสิ เอาเลย ตบฉันเลย แตะฉันก็ได้ หรือว่าจะถีบฉัน ฉันก็ยินดี ฉันจะไม่ร้องขอชีวิตจากคุณ แต่ฉันจะจำทุกอย่างที่คุณทำกับฉัน แล้ววันหนึ่งฉันจะเอาคืนคุณอย่างสาสม" ตาต่อตา ฟันต่อฟัน เกวลินพูดโดยปราศจากความเกรงกลังรัฐรวินทร์ ชายหนุ่มที่กุมชีวิตตนกับครอบครัวไว้ในอุ้งมือ อุ้งมือของคนที่ไม่เคยให้คำว่า เมตตาปราณีกับตน”