รักเพียงใดก็ไร้สถานะ

นะ ถ้ายังไงอย่าใช้แรงงานเขานัก ผมเ

ตาทำอาหาร ฝ้าย ลูกสาวที่ได้ยินรี

วน จะอะไรกันนักหนา เรียนก็ได้เรียน หนูเกลียดขี้หน

ทำงาน ทว่าปากยังขมุบขมิบและชะเง้อมองผู้ช่วยแม่ว่าเมื่อ

างทีฝ้ายก็สงสัย แม่เป็นอะไร ที่ทำท่าไม่อยากแตะอทิตยาคนนั้น

จกันห

้ายแอบมอง สงสัยนักใครจะมาในวันนี้ อาหารจึงมากมายกว่าวันอื่นๆ แต่หันมองแม่ที

ลืมไปเลย

าะคุณหญิงไม่ชอบอทิตยาเท่าไหร่ ดังนั้นฝ้ายได้ทีจึงรีบฟ้องว่าย

ามันแล้วแม่

อทิตยาคุณหญิงจะจัดการเอง ได้ยิ

้กลายเป็นสถานที่รับแขกคนสำคัญของบ้านหลังนี้ เหมือนคุณหญิงจะยิ

ูแลแสดงออกถึงความรัก แต่นานวันที่อยู่ใกล้

้ หญิงสาวหันหน้าเพื่อกลับเข้าห้องที่อยู่ชั้นล่างของบ้า

าอิจฉาจังเลย เขาให้คว

นแต่นายพลกลับใส่ใจอทิตยาจนฝ้ายเกิดความอิจฉา ทั้ง

เราจริ

ดินไปถามฝ้ายใก

ียกไปรินน

ั่นคง ลงบันไดเชื่องช้า จนเมื

เลยนะเรา ไม่ส

ุกคน คุณหญิงหุบยิ้มเมื่อเห็นเธอ อท

้านมาดึงเธอไปนั่งข้างๆ นาย

เขาเรียนเก่ง

วนที่นายพลไว้ใจ ดูแลอย

ื่อนเพราะอาจารย์กรเขาอาจไม่ค่อยว่าง

ชื่อปูนิ่ม เธอหวังสาวน่ารักคนนั้นจะจำเธอไม่ได้ และเป็นเช

็ไม่ยิ้มอีก เธอไม่อยากมาข

ายงานต้องทำ ข

ุญาต อทิตยาหันมองภัทรกรอีกครั้ง จังหวะนั้นเห็นเขาชวนปูนิ่มไปเ

แล้วคืนนี้เธอจะ

ปี ทำไมไม่มีความผูกพันให้กันเลยนะ

อนไม่มีตัวตนในสายตาคนที่เธอรักอีกแล้ว แรกๆ เขา

ะใจเขามันเย็นชา เบื่อหน่าย

เด็ดขาด นั่นเอง อย่าหวังลมๆ แล้งๆ