icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักเพียงใดก็ไร้สถานะ

บทที่ 5 รักเพียงใดก็ไร้สถานะ

จำนวนคำ:1117    |    อัปเดตเมื่อ:25/08/2024

อก

ันเพราะท่านจะเดินทางไปเหนือครับ คงไม่ไ

ตูก่อนจะรับคำ น้องชายบอกจะไปหาภัทรดล อาจ

หาในตอนเช้า ต่างคนต่างไปหากินข้างนอก และเมื่อไปถึงโ

ับ ไหนคุณ

พยักหน้าให้เด็กรินก

น่ะ คนนี้คือเจ้าบ้านที่

ู้จักแขกนี่เอ

ิตยาซึ่งฝ่ายนั้นเอาแต่ก้มห

วิตปกติเหมือนเคย เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่ผ่านมาของเข

มดาสำหรับเขาอยู่ดี ยังห

มเป็นอะไรไป

ือนดวงตาจะแดงๆ ภัทรกร

าหรอกมั้งทำให้เ

่องที่สงสัยก

่จะมาพ่อเขาเล็งไว้ให้เป็นคู่ครองของอทิตยาน่ะ

่ยังก้มหน้า ภัทรกร

ต่เธอต้องรู้ เขาจะเลือกสิ่งที่ดีให้เธอเสมอ อ

ไม่คิดแต

นั่นทำให้คุณหญิงโมโห เล

หาเองก็ได้ ไม่รู้จักคิดบ้างว่านายพล

กรจึงช่วยแม่พูด เพื่อให้

อก่อนสิ อย่

ไม่พูดอีก ทั้งยังบอกมารดาว่าเขารีบไปทำงาน ถ้าช้าจะไม่รอ ซึ่งคำพูดที่ไม่ใยดีในความเป็นไป

ป็นส่วนเกินของที่นี่ เธอจึงชงกาแฟให้สองหนุ่ม

นายพลรู้จะว่าไงที่เลี้ย

ยาคุณหญิงจำต้องลืมควา

ดล เป็นหนุ่มรูปงามทีเดียว และ

เรื่องซึ่งตั้งใจให้เก

อ อทิตยาอย่าห

าวได้คุยกัน แม้ไม่นานก็หว

หนือลาอทิตยา ภัท

ผมไม่ได้ เอ่อ แต่ว่าอย่าลืมถามเจ้าตัวนะแม่

ายคนโตที่ขอตัวไปมหาลัยฯ แต่ยังไม่เคลื่อนรถ ภัทรดลนั้นยักไหล่ขอตัว

าลัยฯ บ้าง และเมื่อเธอขึ้นรถไปกับ

่ปีแล้วนะ บางทีเธอควรรับปากคุณหญิง แต่งงานไปเสียให้

รู้ว่าการกระทำของเธออยู่ในสายตาภัทรดลตลอด แต่ให้พูดถามเรื่องที่รู้น

หัวใจ ไม่

นิกหนุ่ม เหตุเพราะรู้ด

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักเพียงใดก็ไร้สถานะ
รักเพียงใดก็ไร้สถานะ
“อทิตยาคือหญิงสาวที่นายพลภัทรอุปการะไว้ตั้งแต่อายุสิบขวบ เธอรัก เคารพนายพลเหมือนพ่อแต่กลัวคุณหญิง ภรรยานายพลมาก ดังนั้นเมื่อโตเป็นสาวเธอก็ไม่กล้าเข้าใกล้นายพลอีก จนกระทั่งภัทรกร ลูกชายคนโตของนายพลเข้ามาแทรกซึมให้หัวใจที่ว้าเหว่อบอุ่นขึ้น เธอหลงรักเขาอย่างห้ามใจไม่ได้ เธอยอมเป็นคนในความลับ เพื่อรอวันที่จะได้ทะเบียนสมรสจากเขา แต่แล้ววันหนึ่งคนรักเขากลับมา เขาไม่รีรอที่จะมอบเงินให้เธอ ตัดสัมพันธ์ที่เธอหวงแหนลง แล้วเธอจะพูดอะไรได้ นอกจากทำตามที่เขาต้องการ ทว่าเมื่อรู้ว่าตั้งท้องเธอก็เปลี่ยนใจ อยากให้ภัทรกรรู้เรื่องลูก แต่เขากลับคิดว่าเธอโกหกเพราะคิดจะจับเขา หญิงสาวเสียใจมาก เธอยอมไปจากบ้านดลจิตรตามที่คุณหญิงสั่ง เพราะที่นี่ไม่มีใครช่วยเธอได้ นายพลเธอก็ไม่อยากให้เดือดเนื้อร้อนใจเพราะเธอ”
1 บทที่ 1 เราไม่ได้มีสถานะอันใด2 บทที่ 2 รู้สึกโดดเดี่ยว3 บทที่ 3 ัฉันไม่มีค่าสำหรับเธอ4 บทที่ 4 รักเพียงใดไร้สถานะ5 บทที่ 5 รักเพียงใดก็ไร้สถานะ6 บทที่ 6 ต้องจากไปเพราะทำตัวไม่ดี7 บทที่ 7 เธอเลือกแล้ว8 บทที่ 8 คำตอบที่ทำให้หายใจไม่ออก9 บทที่ 9 โลกสวยเกินไป10 บทที่ 10 หื่น