วานรักวันชัง

้น เพื่อเตรียมความพร้อมต่อการออกไปเป็นที่พึ่งของคนไข้ระดับอาชีพในอีกสองปีข้างหน้า กระนั้นว่าที่นายแพทย์เกียรตินิยมเหรียญทอ

ย เขาไม่รีรอที่จะเดินตรงเข้าไปหาและนั่งลงที่ม้านั่งฝั่งตรงข้าม ก่อนจะยิ้มกว้างเมื่อเธอผู้นั้

วันนี้ไม่มีตาร

ิมโดดมาแ

๋ยวก็โดนอา

ะ อยากมาเห็นหน้าและอยากมาให้กำล

ณะวิทยาศาสตร์เพียงคนเดียวที่ทำคะแนนได้เทียบเท่ากับนักศึกษาคณะแพทย์ นั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอกับคิมหันต์ได้รู้จักกันและหยิบยื่นมิตรภาพดีๆ ให้กันมาตลอด ใครๆ ต่างก็ว่าค

ือบๆ ตีสองน่ะคิม” เสียงหวานตอบนุ่มๆ เรียบ

งมั้ย ดูตาย

ะ มาหาพุดอย่างเดียวหรือว่ามีอะไรมากกว่านั้น” อินถวาถามอย่างจ

ุมท้ายทอยอย่างเขินๆ ที่ถูกจับผิดจนได้ แต่กระนั้นก็ยังไม่กล้าที่จะเอื้

ที่ไหนล่ะ มีอ

มกล

ัวอ

ะไม่ถาม ไม่อยากเอ่ยหรือทำอะไรที่ทำลายมิตรภาพอันแสนงดงามนี้

ธหรอก พ

หมือนดูหมิ่นหรือไม่ไ

้วคิม มีอะไรก็พูดมาเถอะ อย่าเก็บไว้ให้

ยของอินถวาก็ทำให้เขาจำต้องถามสิ่งที่ค้างคาใจออกมาแบบเกร็งๆ

ปมาให้คิมดู” หนุ่มนักศึกษาแพทย์พูดออกมาอย่างอึกอ

น ก่อนจะยื่นมือไปรับโทรศัพท์ที่

ที่มีคนแอบถ่ายรูปตัวเองกับลุงสุพจน์ แต่ชื

่ง คณวัชณ์เป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์และหล่อมาก หล่อจนหัวใจเธอกระตุกผิดจังหวะ ทว่าสายตาที่เขามองมาช่างเย็นชา เต็มไปด้วยการดูหมิ่นดูแคลน และเหมือนจะอา