วานรักวันชัง

ขาดใจ นางมองหน้าลูกสาวแล้วหลับตาลง พยายามจะต่อสู้กับความเ

หมอมั

ราได้มั้ย” คนเป็นแม่ต

ปโรงพยาบาล ที่อนามัยอาจ

งไปไม

ไปนะแม่ เด

่ของผู้หญิงที่ตัวเองปองใจ ทุลักทุเลอยู่พอสมควรเพราะต้องลงจากชั้นสอง พาไปขึ้นด้านหลังของรถหร

ามอย่างนุ่มนวลอ่อนโยนพลางมองหน้าแม่อย่างสงสารส

ง ทำให้หัวใจของลูกแทบจะขาดรอนๆ เพร

งพยาบาลแล้ว แม

่อยากใ

บอกหมอ

เหมือนคำสั่งเสีย ทำให้อินถวาขอบตาร้อนผ่าว แม่เคยพาเธอไปหาแม่ชีพยอ

พยายามจะยิ้มเพื่อให้กำลังใจแม่ และอยากให้ถึงโรงพยาบาลไวๆ ทว่ามันก็หนักอึ้งเหลือเกินในยามนี้ ลางสังหรณ์บางอย่างเกิ

าก็ถูกเจ้าหน้าที่พาเข้าห้องฉุกเฉิน โดยอินถวาทำหน้าที่ตอบคำถามยามถูกพยาบาลเรียกไปซักประวั

รู้ดีว่ายามนี้ไม่มีคำพูดใดช่วยเยียวยาหัวใจของเธอผู้เป็นที่รักได้ ประสบการณ์ของนักศึกษาแพทย์ แม้จะยังไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่จริ

ั้ง พร้อมกับที่ร่างของแม่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ ข้างเตียงมีสายน้ำเกลื

เธอถามหมอที่ก้าวออก

ยู” หมอบอกสั้นๆ แค่นั้นก็กลับเข้าห้อง จากนั้นบุรุษพ

เคียงข้างตลอดทาง ตาคู่สวยปนเศร้าจ้องมองแม่ แต่ยามนี้แม่เอาแต่หลับและไม่ตอบสนองใดๆ ต่อสายตาของเธอแ

ที่ช่างสั่นคลอนหัวใจอย่างรุนแรงและเป็นบรรยากาศที่ไม่มีใครอยากย่า

ลในห้องไอซียูถามอีกครั้งหลังจา

พ้ไอบูโพรเฟ

ารเป็น

งให้ข้อมูลเดิมๆ ซ้ำๆ นั้นได้อย่างคล่องแคล่วแม่นยำเช่นเดียวกับทุกครั้งที่ถูกเจ้าหน้าที่ของ

อดนะ และตอนนี้มะเร็งก