icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เพลิงสิเน่หามายาลวง

บทที่ 2 ใครจะชนะในเกมนี้

จำนวนคำ:1637    |    อัปเดตเมื่อ:21/05/2024

้เรื่องตัวเองก็เอาไม่รอด แล้วจ

” เขายังหวงแ

นมารับ ทุกอย่างได้ถูกเตร

มือถือของผมมีเ

เสียงเข้ม และลากเส

้าโดยดุษณี พ่อพ

่จุ๊บแก้ม จุ๊บหน้า

้กลับมาเมืองไทยนะ จนกว่าแกจะเรี

เขาทำเ

ปัญหากับพ่อ” คุณเปรมทำเสียงข

ามใจคุณพ่อ ป้องณวัฒน์เดินทางไปเรียบร้อย

าวั

ี่ท่านเรียก”) รินดามองมือถือใน

คิดเข้าข้างตัวเอง ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา ‘สายๆ ค่อย

รศัพท์หาป้องณวัฒน์เป็นสิบๆ

หายไปไม่ต

็วเพื่อไปมหาวิทยาลัย ตั้งใจจะไปลุยป้องณวัฒน์

ี่เธอเคยเห็นเดินด้วยกันกับป้องณวัฒน์ เธอตรงดิ่งเข้

บมหาลัยอะดิ มันแน่จริงๆ ว่ะ มันเจาะไข่แด

สัญญาลูกผู้ชาย ตระบัดสัต

ว่ะ มันตั้งใจไหมเนี่ย มันรู้ไหมว่า

ไม่เคยพูดถึ

แล้วแม่ง...เชี่ย...ติดต่อมันก็ไม่ได้

่งละไม่ไป” เรย

อย่างก

า พ่อไอ้ป้องคนนะโว้ยไม่ใช่

ม่แต่งหญิงก็ได้มั้ง

ยายเหล็กดัดนั่นได้ มึงต้องแต่งหญิงต

ห็นด้วย”

ป็นเพื่อนกูหร

แหละ สัญญาต้องเป็นสัญญาโว้ย”

ห็นเธอเป็นตัวอะไร เห็นเป็นของเล่นเอามาท้ากันก็ได้เหร

ทันที ได้ยินแค่บทสนทนาที่ว่าใครไปถึงช้าก่อนคนนั้นเลี้

โฮอยู่ตรงนั้น ใบหน้าเข้มๆ ข

ถือว่าสิ่งที่เสียไปฉันถวายให้นา

ดปี

ด แม้ว ออ อาย และริน แก

ปสเตอร์ล็อตให

นอีเมลแล้วย่ะ

าเมื่อไร ไม

(บ

้ว ก็เช็กอยู

นแกกลับมาจากเช

(

ี้ฉันไม่อยู่นะ งานด่วนมา

้า

อยากกิ

ำไม ไหนว่าพัก

เบี้ยวงาน หัวหน้าเลยใ

ก่อน แค่ไปวัดๆ ถ่า

(เ

้านฉันไหม มีร้านส้มตำเ

าหอมก

่นแรงมาถ

ามาจากตัวแ

ระดับนี้อาบน้

(5

(ซ

วกแก พรุ่งนี้ต้องขั

จ๊ะคนสวย ขับขี่ป

(อี

(5

(กู๊

(ฝันด

ทงกิ้ว

ุงเทพฯ

ดาบ่นไปถึงคนที่สร้างปัญหาให้กับเธอในครั้งนี้ หญิงส

งั้นตาปิด เฮ้อ...” แล้ว

หา รินดาฮัมเพลงร

งขึ้น เธอกดรับโทรศัพท์ท

เสียงพี่บอยผู

เพชรบุรีค่ะ

ล้วนะ เข้าไปที่ไซต์งานได้เล

มีอะไรจะแบบว่า จ่ายเป็นพ

วนน้ำคำมาทันที เธอจ

งานนี้ฉันจะให้เธ

ดแล้วนะ ทำไ

่เป็น

..” รินดาหั

งไม่เกินสองทุ่มงานต้องส่งเข้าอีเมลของพี่ ถ้าผ่านก็หย

เธอรับป

ยินเสียงหัวเราะของเจ้าน

สายตาก็จ้องมองถนน ตอนนี้มีหัวหินเป็นจุดหมาย เสียงจากจีพีเ

อต่อปากต่อคำกับเสี

เปิดรับโบนัส

เปิด
เพลิงสิเน่หามายาลวง
เพลิงสิเน่หามายาลวง
“โปรยปราย "นี่ชุดมาทำงานหรือ" เขาเอ่ยถามเธอ ทำให้คนที่ถูกถามหันหน้ากลับมาดังขวับ ปึก... ร่างของเธอชนเข้ากลับแผงหน้าอก ด้วยส้นของรองเท้าที่สูงทำให้เธอสะดุด ป้องณวัฒน์รับร่างของเธอเอาไว้ทันที ตอนนี้รินดาเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของเขาเสียแล้ว เธอยกแขนขึ้นกัน แล้วผลักร่างของชายหนุ่มออกไปให้ห่างจากตัวอย่างแรง พลั่ก... ก่อนจะตามไปด้วยฝ่ามืออรหันต์ เผียะ เผียะ เผียะ ดารินฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของป้องณวัฒน์ ใบหน้าที่ถูกกระทบด้วยฝ่ามือแดงเงยขึ้นมาทันที ป้องณวัฒน์ถึงกับยกมือของตัวเองขึ้นมากุมหน้า "ฉันกับคุณไม่ได้เป็นอะไรกัน จะแต่งตัวยังไง คุณก็ไม่มีสิทธิ์มาวิจารณ์ หรือถามแบบเสียมารยาทแบบนี้" เธอหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธซึ่งทุกสิ่งมันสุมรวมก่อตัวอยู่ก่อนแล้ว "อืม..." ชายหนุ่มทำเสียง ยกมือขึ้นลูบปลายคางของตัวเอง ถามว่าเขาโกรธไหม เขาคิดว่าเขาเข้าใจความรู้สึกของรินดาดีนะ หญิงสาวที่ถูกพรากพรหมจรรย์ แล้วเขาก็ทิ้งเธอทันที ไม่เคยกลับไปพบเจออีกเลย "มีอะไรต้องให้รายละเอียดดิฉันอีกไหมคะ" เธอถามเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งที่เพิ่งใช้ฝ่ามือตบหน้าเขาไปเมื่อกี้นี้ เมื่อเขาไม่ตอบเธอก็สะบัดตัวหันหลังกลับไปทำงานเหมือนเดิม สวบ... อ้อมแขนใหญ่สวมกอดเข้าไปที่ด้านหลังของเธอทันที รั้งรัดร่างของเธอให้เข้ามาหาแนบชิดกาย ก่อนจะจรดปลายจมูกลงไปบนซอกคอขาวเนียน "อึ..." เธออุทานออกมาด้วยความตกใจ หันหน้ามามองใบหน้าคมเข้มของป้องณวัฒน์ที่อยู่ใกล้ๆ จุ๊บ... เขาจุ๊บปากของเธอทันที "ไอ้คนเลว" เธอด่าทอเขาออกไปทันที หมดความอดทนที่จะมาปั้นสีหน้าใส่ว่าไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว รินดากระทืบส้นสูงลงไปบนหลังเท้าของเขาทันที ปึก...ปึก...ปึก...ผลัวะ "โอ๊ย..." ป้องณวัฒน์ร้องลั่น รินดากระทุ้งศอก หันหน้าเข้าหาแล้วจับหัวไหล่ของเขาประเคนเข่า และฟันสันมือของตัวเธอใส่เข้าไปที่ตรงซอกคอของป้องณวัฒน์ดังผลัวะ "อะ... อึก... อุ... โอะ... โอ๊ย..." ดวงดาวขึ้นมาเต็มท้องฟ้า "อย่ามาแตะต้องตัวฉันอีก" เธอผลักร่างของเขาร่วงไปกองที่พื้น ใช้มือตบเข้าหากัน ก่อนจะชี้นิ้วใส่หน้าเขาแบบอารมณ์เสีย ป้องณวัฒน์ตัวงอเป็นกุ้งกองไปอยู่ที่พื้น ร่างกำยำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ หมดสภาพอยู่ตรงนั้น เขาไม่ทันตั้งตัวต่างหากรินดาถึงได้เล่นงานเขาได้ง่ายๆ "โอ๊ย... ริน..." เขาเรียกชื่อเธอตามหลัง เห็นร่างของหญิงสาวไวๆ หายไปในอีกห้องหนึ่ง เธอไม่สนใจไยดี เดินจ้ำอ้าวๆ ออกไปจากห้องอย่างร้อนระอุในอารมณ์ 'สันดาน...' เธอก่นด่าเขาอยู่ในใจ”