icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ภวังค์หวาม

บทที่ 1 No.1

จำนวนคำ:1527    |    อัปเดตเมื่อ:20/06/2024

ไม้โบราณช่างงามดีนัก เขาย่างกรายขึ้นมาถึงเรือนพอได้เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายซึมออกมาจากผิว กลิ่นเนื้อผิวผู้ชายในยุคทวารวดีนั้นหอมลึกเย็น เป็นกลิ่นหอมละเอียดมีมิติยิ่งนัก สูดดมมากเท่าใดก็ยิ่งรู้ส

ัก เปรียบไม่ได้เลยกับน้ำหอมเคาน์เ

ย่างหลวมๆ แล้วจรดปลายจมูกโด่งคมที่กระหม่อม สูดดมกลิ่นเส้นผมแม่หญิงอย่างถนอมหวงรัก แล

วงจันทร์กำลังเปล่งประกายสีทองง

เห็นแล้วก็คิดถึงบ้าน

วมใส่เสื้อ มีเพียงผ้านุ่งคล้ายโจงกระเบนสวมใส่เพื่อปกปิดท่อนล่างเท่านั้นเอง กล้ามเนื้อชายโบราณนั้นงดงามเรียงกันเป็นระเบียบ บุหงามองแล้วลอบกลืนน้ำลายเอื๊อก แถมรู้สึกร้อนลุ่มขึ้นมาอาการคล้ายดูคลิปในโอน

ยงตัวเป็นระเบียบ ยิ่งเมื่อมีเม็ดเหงื่อผุดพรายออกมาผสมกันกับน้ำมันธรรมชาติบนผิวหนังที่ร่างกายขับ

ัว บุหงาคิดแง่ดีอยู่เพลินๆ ว่าแต่เธอแบกเป้มาไกลไปหน่อยนะ ข้ามภพข้ามชาติมาโผล่ในสมัยทวารวดีเอาเสียเลย แถมสมงสมองไม่ค่อยเป็นเลิศเรื่องประวัติศาสตร์อีกต่างหาก อย

เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยท

ลินๆ เจ้าค่ะ” ห

ยให้หายเหนื่อยแบบนี้นานๆ จะด

ห้ท่านขุนกระชับกอดแน่น สักพักเขาก็จับบ่

างสาวหลงยุคข

ิน... ยิ่งมองข้าก็ย

านขุนเปลี่ยนผ้าอาบน้ำเย็นๆ

ราณร่างยักษ์ได้ถึงเพียงนี้ เทียบกับเธอแล้ว เขาสูงใหญ่มาก เทียบได้กับไซซ์ยุโรปเลยก็ว่าได้ คงเพราะทำงานใช

างกรายไปรบที่แห่งใดมักจะได้รับชัยชนะกลับมาทุกครั้ง อาณาเขตการปกครองแผ่กว้างใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เพราะมีขุนแท่งนำทัพออกรบ ออกรบทีก็จะม

จากหนุ่มหล่อยุคโบราณมันก็สะท้านใจได้ดีทีเดียวนะ ว่าแต่สาวโสดอย่างบุหงาจะว่าไปนี่นับเป็นจูบแรก แต่มันก็น่าจะอย่างนี้ล่ะมั้งจากที่เคยดูในซี่รี่ส์ มันหวิวๆ ปลุกความรู้สึกให้ร้อนรุ่มจากภายใน เขาจูบหนักหน่วงขึ้นพลิกส่ายใบหน้าไปมาขยับพลิ้วไหวทำให้ลิ้นร้อนของคนทั้งสองพัวพันกันให้ว้าวุ่น ปลายลิ้นร้อนฉ่ากวาดไล้เข้ามาในโพรงปากหวานไล้เลียจนทั่วพร้อมเกี่ยวรัดลิ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ภวังค์หวาม
ภวังค์หวาม
“เพื่อปกป้องชีวิต... คุณทวดของบุหงาจึงเขียนยันต์วิเศษไว้คุ้มครองหลานสาวผู้ที่จะสืบทอดวิชาเขียนยันต์ แต่ด้วยความซุ่มซ่าม เจ้าหล่อนจึงย้อนอดีตไปสมัยทวารวดี เพื่อหนีการตามล่า บุหงาจึงต้องสวมรอยเป็น 'แม่นาย' ทำให้ทุกคนในเรือนรัก เพื่อความอยู่รอด กลับไปยุคเดิมที่จากมาอย่างปลอดภัย นั่นก็คือ... ยุครัตนโกสินทร์ตอนปลาย เพื่อทำหน้าที่สืบทอดวิชาเขียนยันต์เก่าแก่โบราณของต้นตระกูล”
1 บทที่ 0 บทนำ2 บทที่ 1 No.13 บทที่ 2 No.24 บทที่ 3 No.35 บทที่ 4 No.46 บทที่ 5 No.57 บทที่ 6 No.68 บทที่ 7 No.79 บทที่ 8 No.810 บทที่ 9 No.911 บทที่ 10 No.10