ไม่เล่นแล้ว ฉันคือคุณนาย

ม มีลักยิ้มสอง

่าที่ฮวาหยุนหรานอยากเป็นเพื่อนกับเธอ เพร

นว่าฮวาหยุนหรานแอดวีแชทขอ

ูดอะไร ก็ถามขึ้นมาหนึ่งป

ุภาพนอบน้อม ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออก

หตุผลอะไร

้นมา ก่อนจะให้เธอสแกนคิวอ

ว่าโจวเป่ยจิ้งหายไปแล้ว จึงพูดเตือนขึ้นมา “คุณฮวาคะ

ยุนหรานถึงได้รีบ

เมอร์เซเดสเบนซ์สีดำขนาดเจ็ดที่นั่ง

ถ โจวเป่ยจิ้งกับฮวาหย

กลับไม่ได้จดจ่อมากนัก ในหูเต็มไปด้วยเ

งกะหนุงกะหนิง แล้วก็เหมือนคู่สามีภรรยาที่ม

อว่าดีอยู่ แต่หลูเฉียนหนิ

ๆ ความเป็นไปได้ที่ทั้งสองอาจจะจูบกันอย

กน้อย ถึงได้เห็นภาพเหตุ

งคิ้วดูอารมณ์ดีอยู่ไม่น้อย ริมฝีปากยกโค้ง ส

ะว่าระยะห่างระหว่างทั้งสองคนค่อนข้างห่าง

้งสองคนมันขุดความทรงจำเก่า ๆ

ทันใดนั้นก็สบกับดวงตาที

องสะท้อนผ่านกระจกมาที่ใบหน้าของเธอ เธอรีบห

ข้างหน้าก็จะถึงตระกูลฮวาแล้ว พวกเราจะขับรถเ

้วยความรีบร้อน เธอก็รู้ส

หมู่บ้านเข้าไปถึงบ้านใกล้สุดก็ใช้เวลาถึงสิบกว่านาที โจวเป่ยจิ

มถึงมาส่งฉันท

ล้จะถึงประตูทางเข้าบ้านแล้ว ก็เลยเ

นกับคนในครอบครัวเป็นอันดับแรกนะ” โจวเป่ยจิ้งพูดจ

ยในรถราวกับตกอยู่ในสถานก

หนิงก็รีบลงจากรถอย่างรวดเ

คุณฮวาถึ

หยุนหรานที่กระโปรงหลังรถ ก่อนจะหันกลับไป

อาร์มานี่ เดินตรงมาทางพวกเ

ลตระกูลฮวาทั้งตระกูล เขาเป็นบุคคลที่มีชื

้วยกัน ดังนั้นหลูเฉียนหนิ

ามราวกับดอกท้อคู่นั้นของเขา ทำใ

ายิ้ม ๆ แต่ภายในค่อนข้างดุ หากใครทำให้