icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

กลลวงร้ายซ่อนรัก

บทที่ 4 ตัดไฟแต่ต้นลม

จำนวนคำ:1899    |    อัปเดตเมื่อ:07/08/2024

า..

ว่าจะขอตัวไปนอนเพราะเหนื่อยจากการเดินทางข้ามประเทศคือผมไม่อยากคุยกับใครอยากนอนมากกว่าแต่บังเอิญว่าสายผมมันดันเหลือบไปเห็นเงาของใครบางคนที่แอบหลบ

่แห่งหนึ่งใกล้ๆ บ้านเพราะผมไ

่ภูหน่อยค่ะไม่รู้ว่าจะเป็นก

่องอ

ล้วหมั้นกับใครไม่หมั้นต้องหมั้นกับยัยอัยวาอีกคือผมไม่ได้รักไม่ได้ชอบจะให้หมั้นกันได้ยังไง ผมคิดว่าผมอาจจะต้องคุยเรื่องนี้กับพ่อแม่อย่างจริงจังอีกครั้งจะให้ผมมีคู่หมั้นนิสัยแย่เอาแต่ใจ

่ะคะหรือว่าพี่ภูคิ

จ" ผมพูดตัดบทเพราะไม่รู้พ่อกับ

หันไปมองหน้าเอินที่ทำหน้าเศ

ำไ

งสารพี

มถึงกับขมวดคิ้

ครอบครัวมาพูดเลยนะคะ พี่ภูคงไม่รู้ว่าตอนที่พี่ภูไปเรียนต่อเมืองนอกอัยวาเ

ึกคุ้นๆ กับชื่

ุณลุงว่าเป็นน้องชายเพื่อนสนิทพี่ภู" อ่อผมนึกออกแล้วไอ้บอมน้อง

ะบอมเป็นน้องชายไอ้

อินเลยว่าอย่าเสือกอย่ามายุ่ง ตั้งแต่นั้นแม่เอินก็ไม่กลัายุ่งอะไรกับอัยวาอีก แต่อัยวาก็จะบอกกับทุกคนนะคะว่าบอมน่ะเป็นแค่เพื่อนเท่านั้นแต่ทุกคนรู้ค่ะว่าไม่ใช่แค่เพื่อนแต่เป็นมากกว่านั้นอย่างแน่นอ

ช่ธุระกงการอะไรของผมมีแต่แม่ของผมเท่านั้นแล่ะที่ชอบไปยุ่งไปคอยโอ๋คอยปลอบเวลาที่อัยวาร้องไห้มาหาที่บ้าน ตอนแรกผมก็สงสารหรอกนะที่พอแม่ตายไม่ทันไรพ่อตัวเองก็

ป็นห่วงเพราะเห็นว่าอัยวาไม่มีแม่แม่ของเอินรักอัยวาเหมือนลูกสา

ต่ถามว่ามันเป็นเรื่อง

ินเงินทองอะไรเลยแม่ของเอินรักคุณลุงด้วยใจจริงแต่อัยวาก็ไม่ยอมเชื่อ คอยแต่จะด่าจะว่าเอินกับแม่ตลอด เอินเสียใจมาก

ุณนะค

่เป

มหวังดีของเอินก

พี่เข

ยวาถึงไม่เ

ไม่เข้าใจมันก็เป็นเรื่องของ

วา.

้ำเปลี่ยนชุดนักศึกษาเพื่อไปมหาลัยวันนี้ฉันมีรายงานที่ต้อง

ม่ทันขาดคำไอ้บอมม

าไง

ไหนแล้วอ

กำลังจะ

ันขับรถไปรั

ี้ฉันไม่อยากทำอะไรเลยมากกว่าจิตใจมันห่อเหี่ยวไปหมดแทน

ว่าที่คู่หมั้

มมเจอ

สเลยล่ะ ไม่ดีใจหรื

ำไมจะไม่

ยงเธอไม่ใช่

มารู้ดี

มจะไม่รู้ เอาเป็นว่าเธอไปอาบน้ำ

ื้

มข้างล่างแต่พอเดินลงมาเจอนังแม่เลี้ยงใจร้ายนั่งจิบกาแฟอยู่ที่ห้

ครมากกว่ากันระหว่างแกกับลูกสาวของฉันเพราะ

นะ" ฉันพูดขึ้นลอยๆ แต่ก็ทำให้

ใครเป็

อนหมายังไงล่ะ ถ้าเธอคิด

อวันซืนฉันจะฟ้องพ่อแ

าฉันกลัวแกฉันไม่อยู่บ้านหล

มีที่ซุกหัวนอนเล

เปิดรับโบนัส

เปิด
กลลวงร้ายซ่อนรัก
กลลวงร้ายซ่อนรัก
“"เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนฉันจะไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น" "ค่ะ" ฉันฝืนความรู้สึกแล้วตอบออกไป ฉันไม่คิดว่าพี่ภูจะรับผิดชอบอะไรอยู่แล้วคำพูดของเขาเมื่อคืนฉันยังจำขึ้นใจ "และฉันก็หวังว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่เกิดขึ้นไปฟ้องแม่ฉันอีกว่าฉันรังแกเธอ" "ค่ะ" "สรุปก็คือเธอห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาดเพราะไม่อย่างนั้นฉันจะเอาเรื่องที่เธอเคยโกหกไปบอกพ่อเธอรวมถึงย่าเธอด้วยว่าเธอโกหกสร้างเรื่องหาว่าฉันล่วงเกินเธอทั้งที่ตอนนั้นฉันไม่ได้ทำ เธอคิดเอาก็แล้วกันว่าย่าเธอจะผิดหวังแค่ไหนที่หลานสาวสุดที่รักของท่านสร้างเรื่องโกหกหน้าด้านๆ เพื่อจับผู้ชาย" ฉันก้มหน้าแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาอีกครั้ง "เข้าใจที่พูดใช่ไหม" "อื้มมม" ฉันตอบเขาได้แค่นั้นเพราะพูดอะไรไม่ออกกลัวเขาจะรู้ว่าตอนนี้ฉันกำลังร้องไห้อยู่ "แต่ความผิดของเธอยังไม่หมดฉันยังไม่พอใจเพราะฉะนั้นเธอต้องมาที่นี่ทุกครั้งที่ฉันต้องการ แต่ถ้าเธอดื้อไม่ยอมมาฉันจะไปลากตัวเธอถึงบ้านไม่เชื่อก็คอยดู" "พี่ติดใจอัยก็บอกว่าเถอะไม่ต้องเอาเรื่องผิดไม่ผิดมาเป็นข้ออ้างหรอก" ฉันโต้กลับเพราะฉันไม่อยากให้พี่ภูคิดว่าฉันกลัวเขา "เธอพูดว่าไงนะฉันเนี่ยนะติดใจเธอ เหอะพูดผิดพูดใหม่ได้นะ"”