icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

กลลวงร้ายซ่อนรัก

บทที่ 5 รู้ทัน

จำนวนคำ:1908    |    อัปเดตเมื่อ:07/08/2024

ผา

เลยแต่เอินบอกว่าแม่ตัวเองอยากเจอซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าจะอยากเจอผมทำไมร้อยวันพันปีไม

ภูที่พาเอินไปท

ไม่ทันขาดคำก็ได้ยินเสียงค

ใครเป็

้าเธอคิดว่าเป็นตัวเองก็รับไปสิ" เสียงอ

งพ่อแกว่าแกด่าฉันเป็นหมา" อ่อผมนึกอ

ฉันกลัวแกฉันไม่อยู่บ้านหลัง

มีที่ซุกหัวนอนเล

งไม่รู้ว่าบ้านหลั

าไงนะ

นมาพูดกับผมเหมือนไม่อยากให้ผมรู้เรื่องที่แม่ตัวเองกั

บแม่เราเลยนะแม่เรา

นี้ก็ได้ค่ะ" เอินพย

ปมองว่าใครมาทักปรากฏว่าเป็นไอ้

ำไรบ้านนี้"

ไม่รู้แต่งตัว

เป็นแฟน

พยักหน้ารับรู้ก่อนจะมองไปที่แววตาของไอ้บอมว่าที่มันพูดมามันพูดจร

ใจผู้ชายคนไหนเพราะรอแต่พี่" ผม

ารู้หรอกน่าว่านายก

ะไรจริงก็หุบปา

เคยสนิทกันจนกระทั่งตอนที่ผมจะพาไปส่งโรงพยาบาลแล้วเอินบอกว่าขาหายเจ็บแล้วนี่แล่ะ คนบ้าอะไรบอกขาพลิกเดินไม่ไหวแต่หายในเวลาไม่ถึงชั่วโมง ที่พูดๆมาผมก็เออออไปตามน้ำนั่

ตัวจนออกมาดิพี่ภ

เพื่อนพี่พูดสิ><"

กเลย" ผมเลิกสนใจทุกสิ่งอย่างแ

แม่นั่งรออยู่ที่ห้องรับแขก สายต

้วเหรอห๊ะ

ผมพูดก่อนจะเดินไปนั่ง

งพยาบาลมาเป็นไงบ้าง" แม่คงเล่าเร

ห้แม่รู้ว่าเอินโกหกเพราะถ้าผมบอกแม่ก็ต้อง

เมื่อเช้ายังร้องไห้โวยวาย

ับแม่ ผมขอตัวก่อนนะผมง่วง อ่อลืม

ะออกเที่ย

่าครับพ่อไม่เจอกันตั้งนาน เ

ับตัวลุกข

่มีเรื่องคุยกับเราเร

าเรียนจบกลับมาต

ต่ผมไม่หม

แม่ผมรีบส

วแม่จะมาบังคับให้ผมหมั้นกับผู

าะมันคือคำสัญญาระห

องแม่มีคนรักแล้วล่ะ

หมายความว่

ม่มองผมตาเขียวทันที่ที

แฟนแล้วงานหมั้นก

อนนี้น้องมีแฟนแล้วอย

่คร

พ่อกับแม่ถ

ชายไอ้บาสเพ

บอมเป็นแฟนกัน" แม่ถามผมด้วยสีหน้า

่บ้านเจอไอ้บอมมันมารับ

นเพื่อนกันเรื่อง

งผมกับยัยอัยก็ต้องยกเลิกนะครับตกลงไหม" พอผมยื่นข้อเสนอพ่อกับแม่หันมามองหน้ากันทันทีก่อนจะหันมามองหน้าผมแล้ว

วา.

น" บอมถามฉันข

ันอยากทะเลาะไหมไม่เลยเพราะมันทำให้ฉันเสียสุขภาพจิตแต่ถ้า

วะทำไมไม่ย้ายออ

องฉันเป็นบ้านที่ฉันรักถ้าฉันไปสองแม่ลูกน

แบบนั้นอ่ะนะแล้วเธอ

ตรงเลยนะบอมฉันเป็นห่วงพ่อ พ่อไม่เคยรู้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้รักพ่อ

ะสาทกับสองแม่ลูก

มีความสุขมากกว่านี้พี่ภูคงจะปกป้องฉันได้" พี่ภูคือความหวังเดียวของฉันจริงๆนะแม้จะรู้อยู่

เปิดรับโบนัส

เปิด
กลลวงร้ายซ่อนรัก
กลลวงร้ายซ่อนรัก
“"เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนฉันจะไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น" "ค่ะ" ฉันฝืนความรู้สึกแล้วตอบออกไป ฉันไม่คิดว่าพี่ภูจะรับผิดชอบอะไรอยู่แล้วคำพูดของเขาเมื่อคืนฉันยังจำขึ้นใจ "และฉันก็หวังว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่เกิดขึ้นไปฟ้องแม่ฉันอีกว่าฉันรังแกเธอ" "ค่ะ" "สรุปก็คือเธอห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาดเพราะไม่อย่างนั้นฉันจะเอาเรื่องที่เธอเคยโกหกไปบอกพ่อเธอรวมถึงย่าเธอด้วยว่าเธอโกหกสร้างเรื่องหาว่าฉันล่วงเกินเธอทั้งที่ตอนนั้นฉันไม่ได้ทำ เธอคิดเอาก็แล้วกันว่าย่าเธอจะผิดหวังแค่ไหนที่หลานสาวสุดที่รักของท่านสร้างเรื่องโกหกหน้าด้านๆ เพื่อจับผู้ชาย" ฉันก้มหน้าแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาอีกครั้ง "เข้าใจที่พูดใช่ไหม" "อื้มมม" ฉันตอบเขาได้แค่นั้นเพราะพูดอะไรไม่ออกกลัวเขาจะรู้ว่าตอนนี้ฉันกำลังร้องไห้อยู่ "แต่ความผิดของเธอยังไม่หมดฉันยังไม่พอใจเพราะฉะนั้นเธอต้องมาที่นี่ทุกครั้งที่ฉันต้องการ แต่ถ้าเธอดื้อไม่ยอมมาฉันจะไปลากตัวเธอถึงบ้านไม่เชื่อก็คอยดู" "พี่ติดใจอัยก็บอกว่าเถอะไม่ต้องเอาเรื่องผิดไม่ผิดมาเป็นข้ออ้างหรอก" ฉันโต้กลับเพราะฉันไม่อยากให้พี่ภูคิดว่าฉันกลัวเขา "เธอพูดว่าไงนะฉันเนี่ยนะติดใจเธอ เหอะพูดผิดพูดใหม่ได้นะ"”