ชินอ๋องปีศาจไร้ใจ

นชาติที่แล้วจะจบชีวิตลง เป็นช่วงที่แคว้นหล

อำนาจ ส่วนแคว้นที่นางเกิดคือแคว้นหลุนอิง ซึ่งเป็นแค

นกุ้ยเฟยในกษัตริย์แห

นเท่ากับว่าตอนนี้กษัตริย์เฉินตี้พระองค

งสิ้นสี่แคว้นด้วยกัน แคว้นเฉินตี้ที่อยู่ทางใ

และแคว้นซ่งหย่าท

าได้สำเร็จจากนั้นก็ยกทัพมาเพื่อตีแคว้นหลุน

นเพียงไม

นถูกจับมาเป็นของบรรณาการให้ชินอ๋องผู้เป็น

องที่ปรึกษาตู่จ

ว้กลางสนามรบปล่อยให้นางถูกเหล่าทหารย่ำยีจากนั้นศพก็

สตรีที่กำลังจะตาย สวรร

่นเจ้า แผนการเล่ห์กลต่าง ๆ เจ้าล้วนเคยผ่านเคยพบมาหมดแ

ยงใ

งไปรอบ ๆ เสียงนี้ไม่ใช่ในฝันแ

อยู่

องล่างใต้เท้าอีกครั

นึ่ง

ใ

วพู

นคนที่ส

หือ

กนะว่าท

กลงโทษที่ทำให้เจ้ามาอยู่ในร่

น้ำ

นที่จะเอาเวลามาโกรธเคืองข้า สู้คิดห

ิตในร่างนี้คงไม่พ้นค

ปรอบ ๆ หลังจากที

างมาขังในห้องมืดใน

กนอกเมือง ขุนนางที่ต่อต้านต่างถูกแขวนคอหน้าประตูเมือง บ้านไหนมีบุตรช

ในคุกของสตรีดังมาใ

คิดไม่ออกว่าจะหาทาง

ได้อย

ยุได้เพียงห้าชันษา มีครั้งหนึ่งเคยถูกนำไปทิ้งกลางป่าเพื่อฝึกเอาชีวิตรอดจนทำให้ใบหน้า

้ายเช่นเดียวกับนิสัยของเขา ทั้

าอีกว่าหากใครได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเ

ู้กับปีศาจเช่นนั

ดินเข้ามากำลังเรียกความสนใจของนางไป เสียงเกราะกระทบเสียดสีไปมาทำให้สตรีที

ฟังจากฝีเท้าที่เดินเข้ามาคิด

ุดอยู่เบื้องหน้า เสียงแหบทุ้มถูกเปล่งสั

ปากเถียงก็ยังไม่ได้ ดูเอาเถอะไอ้แมวบ้านั่น

ากไว้ก่อน

งยขึ้นมามองใบหน้า ทว่าแทนที่จะเป็นดวงตาแห่งความหวาดกลั

่าสน

นแตกละเอียดนั่น แต่อย่างที่บอกว่านางไม่มีแม้แรงจะดิ้นรนจึงท

่งหีบทองมา

าอย่างเห็นได้ชัด มองดูร่าง

นั้นหาใช่สิ่งที่เปิ่นหวางปรารถนา แต่เ

ว ไอ้อ๋อ

ิ้วนางราวกับหมูตัวหนึ่งที่กำลังรอถูกเชือด ดวงตาของนางมอ

ข้ารอดไปได้นะ ข้าจ

ึ้นมองไปรอบ ๆ ในกระโจมท่านแม่ทัพมีเพียงเตาไฟและอ่างอาบน้ำขนาดให

น้าที่เริ่มถอดเกร

แบบเขา ซึ่งเป็นบุรุษหยาบกระด้างมากตัณหาไม่ได้เด็ดขาด ชาติภพก่

้องมาพบกับบุรุษหยาบคายไร้เ

ดด้วยเสียงกระตุกสั่น “ชินอ๋องหากท่านถอดเกราะเช่น

มาจริง ๆ นะ ไม่ได้ร

ยังโต๊ะด้านข้าง ฝ่ามือหยาบกร้านเ

ป็นน้ำเช่นนางพูดว่าดื่มไม่เป็นช่า

น ส่วนร่างสูงใหญ่นั้นก็ยกเหล้าขึ้นดื่ม อย่าเรียกว่าดื่มเลย เรียกว่าก

าลงกับพื้น

างเป็นไหม อะไร ๆ ก็เอ

หล้าม

ะย่

ารสองนายเฝ้าประตูอยู่ เมื่อรับคำสั่งแล้วอีกฝ่ายก็แบกไหสุราเข้าม

จนสำลักตา

ื่มสุราหม่อมฉันก็

าจากเตียงด้วยความยากลำบาก ดวงตาคมกริบมองไปยังขาเรียวที

ากจับนางเล่นสนุกบนหลังม้าตั้งแต่พบหน้า ยามราตรีนี้ล่วงเลยม

ะทำเ

ามองมือที่สั่นจากการรับน้ำหนักของไหส

ัวลอยถูกเขาเกี่ยวเอ

นได้ต

่าแต่ก็กลัวดาบข้างตัวเขา

่าดื่มสุร

กเขาดึงเข้าไปจูบแล้วป้อนสุราเข้าปาก นางหลุดจา

ม่เคยดื่มสุรา ดังนั้นเมื่อเขามองนางก็พบริ้วแด

ไม่ได

ได้โอกาสนางก็รีบว่าต่อ “คราวนี้ท

าจะปรนนิบั

ะปรนนิบัติอย่างอื่น คิดสิเหนียงไป๋ว่

ชนะมาได้ นางไม่เชื

่ได้ เมื่อคิดปลอบตัวเ

นอ

หอ ไม่เคยถูกบุรุษแตะต้อง ท่

นยังค่ำ เปิ่นหวางจะดูว่าเจ

ะครแล้วนางจะหยุดแค่ครึ่งทางได้เช่นไรว่าแล้วก็ก้มหน

ได้ยินเข้าจะเข้าใจผิดว่าหม่อมฉันไม่เชื่อฟัง อันว่าส

งไม่มาโต้เถียงเปิ่นหวางเช่นนี้ เวลานี้คงเ

ไม่เป็น ใครว่าเขาหยาบคายมากตัณหาแต่เพ

ทุกอย่างตามคุณธรรม หรือ

้นย่อมมีทางเลือกแต่

ทธิ์เล

หัวใจ ชาติก่อนนางไม่ยอมเลือกเป็นของบรรณาการเข

กับเขาหนีกั

เข้ามา คงเพราะเห็นเป็นเพียงแมวจึงทำให้ไม่

ูขู่ขึ้นมาทันที ทำให้เจ้าของกระโจมหันมองด้วยสีห

ยงกลับลงจากตักเขา ตรงไปอุ้มเจ

ยุ

ุรุษตัวโตก็ลุกขึ้นแล้วเรียกองครัก

วามองไปยังเจ้าขนฟู

ีหรือที่นางจะยอมให้ความต้องการของชินอ๋องสำริดผล เหนียงไ

รั้ง เขากลัวแมว ส่วนองครักษ์กลัวตายเพราะปล่อยให้แมวเข

ี้ยงไว้ได้ไหม” นางหลุบตาลงมองแมวในอ้

ขาเป็นบุรุษแล้วใช่หรือไม่!? พาเขาไปลงนรกอีกรอบเถอะ! ทว่ามีหรือที่นางจะฟัง การตั้งช

จเหมือนรู้ทันมันรีบกระโจนหนีออกจากอกทันทีเมื่อนางเดินไปถ

ดชิ

ีก ตอนนี้นางรู้สึกรักแมวนรกขึ้นมาจริง ๆ ว่

บเขี้ยว อดไม่ได้ที่จะนึกสบถในใจ ใค

นหันมอง ก่อนจะมีเสียงเหี้ยมของเจ้าของกระโจม

งยหน้ามองสตรีที่อุ้มอยู่จึงพยายามดิ้นให้หลุดจากมือแต่นางก็กอดรัดแน่

ตัวเพียงเท่านี้หาได้ทำอันตรายกับผู้ใดไม

วมากกว่า นางไม่คิดเลยว่าบุรุษฆ่าคนนับหม

ด้คิดหนีเด็ดขาด เพร

พวกเรามาตาย

าตายเจ้าก็ตายด้ว

มันทำให้นางก้มลงมองแมวในอ้อม

า เมื่อใดที่ข้าตายนั่นหมายความว่าชีวิ

เสียงชินอ๋องพูดด้วยน้ำเสียงโมโห

สี่ยวม่านไปแล้วตอนนี้เหลือเพียงนางกับบุรุษตัวโต เขามองนาง

้ามามากแล้ว ถึงเวลาเจ้า

งานหนักงานเบานางก็พร้อมสู้ แต่ต้องไม่ใช่กับการช่วยอุ

เบื้องล่างออกหมดแล้ว บัดนี้เหลือเพียงเส

กปรก ดูสิเพคะขนแมว

ะบัดใส่ค

บ นางช่างน่านักเขาชักจะหมดความอดทนแล้ว “เด็ก ๆ เตรี

่นางจะรอด จากบนเตียงก็เคลื่อนต

ียกว่าดีกว่ากัน ท่า

่น นางมีสิ่ง

เช่นเดียวกับราตรีนี้ที่นาง

นในผืนบางสีขาวหยาบกระด้าง ไม่รู้ว่ามีสตรีกี่คนแล้วที่ไ

หวางดี ๆ หรือให้เป

บแล้ว ท่านก็เลิกทำเสียงเหมือนพร้อมจ

สียงลากต่ำทำให้น

ุกขึ้นทั้งสภาพร่างเปลือยเปล่าทำให้นางมองเห็นอาวุธของเขาเต็มตา ม

่าได้สำเร็จหรือจะยอมพลีกายกับอาวุธที่ว่าดี เพราะห

มคิดยังไงนางก็ต้อง

งความแค้นที่ยังคงติดแน่นนางก็รีบสะบัดตัวหนี คนที่ถูกขั

ักวันเป็นแน่ เมื่อคิดได้ว่าไม่ดีแน่แล้วนางจึงได้เอ่ยออกไป

บอกว่าตัวเ

กเป็นเช่นนี้แล้วอาจทำให้ชินอ๋องไม่พอใจ ไม่สู้ให้สตรีที

กยิ้มอย่างนึกสนุก

ำพวกนาง

้วนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้น สตรีเหล่านั้นล้วนเต

ิบัติแล้ว หม่อมฉันข

คุกปลอดภัยที่สุดแล้ว แต่มีหร

ม่เคยเห็น ไม่เคยเรียนรู้ เช

าวเหล่านั้นแสดงวิชาความรู้ให้นางเห็นอย่างใจกว้าง ท่า

รั้นแล้วลากนางไปผูกไว้กับเตีย

อย่าได้กระพริบ

บุรุษคนนี้ไร้ใจ โหดเหี้ยมอัมหิต นั่นคือเรื่องจริง หาใช่คำร่ำลือ ยิ

เป็นของเ

กครั้ง ท่านก็อย่าหวังว