ทาสรักดวงใจ องค์หญิงเหนียงซิน

่นแ

าดไปราวสองชั่วยาม ซึ่งสภาพก็ไม่ต่างได้จากเดิมเท่าใดนัก เร

กวาดในมือนางก

ษเล็ก ๆ ไปก

้วทิ้งเศษไม้ไว้ตรงนั้น นางยกมือขึ้นมองอีกรอบ มือเจ

ชี้ไปยังขอนไม้ “เ

ง” ก่อนจะหันไปทำงาน

ววตายิ้มกริ่ม

นเสร็จ คนที่ทำงานหนักที่สุดเห็นจะเป็นคังหยวน นอกจ

งช่างไร้ปร

ชน์ไม่ต้องทำงานเหนื่อยให้เจ็บมือ ทาง

อะไรเป็นบ้า

างไร ใบหน้าน้อยส่ายไปมาแทนคำตอบแล้วก้มห

ราะหรือโกรธ รู้แบบนี้

ายตามองคนก้มหน้าคุกเข่าตรงหน้

คนโกรธจนไม่รู้จะโกรธยังไงเดินเข้าไปห้อง ป

ก็ตะโก

้นจนกว่าข้

ทำครัวไหม้เท่านั้น เหตุใดต้องโกรธหัว

นึ่งหมายจะแก้แค้นเรื่องในอดีต ส่วนอีกคนก็แสนจ

วนอน คังหยวนอ้าปากค้าง อ่า

ามว่าไม่ให้ข้านอนเสียหน่อย” นางพ

ห้เมื่อย นอนให้สบ

าะโดนลากเข้ามาเกี่ยวตลอด ความซวยที่คุณชายคิดจะโยนให้

เกี่ยวขาเขาไว้อีกแล้ว เสียง

กหน้า รู้กันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก สุ

ารีบ

วนางจะสำลักข้าวตาย “เบา ๆ” และเป็นอย่างที่ค

ายที่เปิดปร

หน้าตั้งหนีไปแล้ว ส่วนเขาถ้าอยู่คงโดนหนักจึงวิ่งตามแ

างได้ตายจ

ต้นไผ่ หันมองอีกคนที่วิ่งหนี

วนท่าน

้าจะไม่ช่วยเจ้าอีกแล้ว” พูดไปก็หอบไป เขาฝึกวรยุทธ์ยังไม่เ

วามสนุกมากกว่าความกลัว ดูแล้วที่คุณชา

เป็นแบบนี

“ข้าความจำเสื่อม

นิสัยเดิมแม้แต่น้อย เคยร้ายอย่างไรก็ยังร้ายแสนร้ายอยู่อย

้ปีศาจกลายเป็นแมวได้ จะดูถู

ช่หรือไม่” นอกจากสีหน้านิ่งเป็นน้ำแข็งกับสีหน้าโมโห ตั้งแต

ที่ถูกกดดันตั้งแต่เก

ม่เลี้ยวแล จะได้รับความอบอุ่นได้อย่างไร ไหนจะมีคนค

อบ คนถามจึงเลย

ามคุณชายไฉตั

ึ้นเป็นเลข 1 “1 ปีท

ีกฝ่ายส่ายหน้า

ูกทิ้งตั้งแต่ยังเล็กและเติบโตมาพร้อมกับ

ต่บางครั้งก็ยังเดา

บางเรื่องแทบจะไม่หลุดจากปาก อย่างตอนนี้

ะนั่งพักอยู่นานจริง ๆ เพราะแสงตะวันเริ่มทอดอ่อ

เรือนก็พบว่าแสงเทียนรอบเรือนถูก

กเข

ะได้นั่งพักกลับถูกสั่งให้คุกเข่า ดวงตามองคังหยวน

างสัมผัสพื้นมา

วใช่หรือไม่ ถึงได้เห็นคำสั่ง

ังคิดว่าเหมือนเคยถูกสั่งให้คุกเข่าบ่อย ๆ ยังไงชอบกล ดังนั้น

้ค่อยสบาย

าจนถึงเช้า คังหยวนเจ้าเฝ้านางเอาไว้

งก็ใช่ที่ การเป็นคนเฝ้าย่อมดีกว่าแน่นอน จึงทำได้เพี

ัน เหตุใดตอนถูกลงโ

กเขาก็แกล้งนางสำเร็จเสียที ตอนนี้เขาคว

ิบก็ลดตูดลงวางบนฝ่าเท้า คนเฝ้าสะดุดเบา ๆ ก

อนเดิม แต่แทนที่นางจะกลัวกลับแลบลิ้น

จ้

อก่อนจะกลับมานั่งท่าเดิมอีกรอบ เมื่อคุณชายเดินออกมาจึงพบว่านางยังคุกเข่าเช่น

สามก้าวนางก็กลับ

้ว่านางคงทำบ่อย ไม่อย่างนั้นจะค

ื่อสะดุ้งโดยไม่รู้ตัว สิ่งแรกที่เขาหันมองไม่ใช่นาง แต่เป

้า

ใจอ่อนง่าย ๆ แน่ แต่ดูสิ ใบหน้านางยู่ยี่ น้

าคนให้ก็พบแววตาเสียดายจากอีกฝ่าย ขนมนี้เขากะว่าจะเก

้าปากเขา คังหยวน

นางด้วย แต่พอเห็นรอยยิ้มกว้างจากแม่นางน้อยเขาก็รู้สึกว่าตัวเองทำถูก

ห้พี่หยวน” เขาจะใช้มือหยิบ แต่นางกลับส่ายหน้

ต้องทำตามนาง

นอนอีก ยิ่งดึกร่างเล็กก็หลับตาอย่างสบาย ในขณ

นจริงหรือ เหตุใดถึงได้ซุกซนเจ้าเล่ห์ ไม่เหมือนสตรีจว

ับสบายใจก็เหมือนจะรู้ตัว นางรีบลุกขึ้นมานั่งตามเดิม พอคุณชา

งคนเฝ้า “เมื่อคืนน

ใช้ขาเขาเป็นหมอนหนุนนอนทั้งคืน

ิ่งสนิทจึงต้องเรียกซ้ำ “เสี่ยวเมา” หางเส

เขาต้องโมโหต

กใจสะดุ้ง ลืมตาเงย

อีกหรือ

จะสั่งให้นางหุงข้าวก็ยังจำเรื่องไฟไหม้เมื่อวานได้ขึ้นใจ “

ชี้หน้า แต่ค

งกองผ้าด้านหลัง ทำให้คนถู

ดุด้วย ซักก็ซักสิ ไม

งหน้าแล้วทำเป็นขากะเผลกเล็กน้อยกระทั่งลับสายตาจึงเดินต

ั้งหมดได้แต่ส่าย

วต่ำก

ด พวกเขาใส่วันละกี่ชุดกัน เหตุใดถึงได้มาก

รด้า

ากนั้นหยิบขึ้น

่างไร” ความทรงจำนา

้อาการหนักแล้ว ไม่ได้กา

แม่นางน้อยที่

ะว่าเจ้าท

อน “คุณชายไฉบ่าวไม่ท

ยกอย่างหงุดหงิดด

ดสองสะดุ้งตัว

ู” ว่าแล้วก็สะบัดแขนเสื้อหมุนตัวกลับไ

กองผ้าขึ้นม

ทำเอาคนถูกเรียกขนลุ

ุด” มือหนาหยิบผ้าไปแช่ในลำธาร พอเปียกก็เอาขึ้นมา

นถูกสอนยกเสื้

มสิเจ้าคะ เหตุใดไม่

าหมา

้นเดินเข้าไปในเรือน หยิบดอกไม้แห้งที่อยู่ในอ่

“พี่หยวนข้าอยากไ

ถัง นางเทน้ำเย็นที่แช่ดอกไม้ออกก่อนจะใส่น้ำร้อนลงไป

ของคุณชายก็จะหอม

ยซือไฉกำลังเคร่งเครียดกับจดหมายที่เพิ่งได้

จะรอบรู้ในเรื

ีหน้าราวกับไม่เช

ขึ้นมาในหัวข้าเต็มไปหมด ทั้งยังรู้ส

้งไว้เพียงหนึ่งเค่อก็เปิดฝา บิดผ้าให้หมาดแล้วยกขึ้น

้วข้าจะอบ

นนี้ก็พูดกับเขาว่า “พี่หยวนช่วยข้าซักผ้

อีกฝั่ง เอาเท้าแช่น้ำอย่างสบา

ป็นเข

ียบร้อย เสี่ยวเมากำลังเตรียมของ

งว่าจะหาไม่ได้ เอาแบบนี้ดีหร

เจอจึงได้พานางมาอยู่กลางป่าเพื่อทรมาน แต่ถามว่

ิสูจน์ได้อย่างไ

งมองเขาสลับกับขวานเล่มนั้น สรุปคือนางค

หรือไม

พยักหน้ารวดเร็ว พวกเรามองตาก็รู้ใจกันอย่างน

าไป

้าจะออกมาตะวั

อีกแล้ว เจ้าของชื่อได้แต่ทำหน้

งก็พบว่าคุณชา

าเสร็จ

้าค

มีสีหน้าไม่เชื่อ นางยิ้มตอบ “ไม่เจ้าค่ะ

งแช่ผ้าให้หอมเท่านั้น เรื่องแบบ

ใจมอบให้คงไม่มากพอสินะ นางถ

ั่

ามมือเขาไปยัง

รานี่ใ

างอ่านออกทุกคำ มือบางจับพู่กันแล้วเริ่มฝนหมึก จากนั้นเ

ัดไปเพื่อส

จ้านายที่ต้องฝึกฝนและร่ำเรียนไม่ใช่หร

าดูกระดาษที่นางเขียน หัวคิ้วข

ี่ย

ายก่อนจะมองกระดาษในมือเขาท

งจึงพยักหน้ายืนยัน ส่วนคนสั่งถ

หัวเหวี่ยงใส่นาง ทว่าคนที่ไม่ต้องคัดตำราอีกกล

ได้คัดตำราจนหมดกองแน่ ทางรอดของนางในครั้ง

ุ้มเสียยิ่งกว่ากลุ้มเพราะทำอะไรนางไม่ได้ ครั

ก่อ

ใจหรือเจ้าคะ หากบ่าวทำเรือนไห

ือไฉ

ูครั้งเดียวเ

นี่ก็เป็นครั้งที่สอง หากยังทำไม่ได้อีก

นางก็ต้องกินข้าว หากยังจุดเตาไม่เป็นเห็นท

ียงสองครั้งประกายไฟก็ติด จากนั้นคุณชายนำเศ

ไม่ใช่ใส่เข้าไปท

้าสมองนางเท่าไรนั้นอย่าเพิ่งไปคิด ประเ

ยักหน้าก็ยกมือ

งหน้าหากเจ้ายังก่อไม่ติดอีก

ึงกับทำหน้ามุ่ยใส่คนขู่ “บ่าวก็อยากก่อเป็น ไม่ได้

“คังหยว

เจ้าค่ะ” นางปกปิดเรื่องหาไม้มาทำเครื

ม่อยู่ แล

ำได้หรือไม่ว่า

ื่องอาหารอยู่ในหัวบ่าวเลยเจ้าค่ะ แปลกจริง ถ้าถามเรื่องด

้นมากเกินไปจริง ๆ แล้วจะทำอย

เคยทำไห

จ้าถามข้าซึ่งเป

้าอีกรอบ ส่วนคน

ยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าเช่นนั้นเชิญคุณชายสาธิตก่อนเ

เหตุใดถึงกลับตาลปัตรกลายเป็นเขาที่ต้องทำ

ม้อลง

าตัวเอง “เจ้านั

ยเล่า เสี่ยวเมาลุกขึ้นหยิบหม

ราจะทำอะ

รไม่อยู่ พวกเขา

ข้าวเป็น

ณชายชี้ผักกองโตที่คังหยวนเก็บ

จ้าก้อนกลมป้อมบนพื้นแล้วถอนใจออกมาพร้อม

สเพียงหนึ่งเดียวก็ทำอะไรไม่เป็นส

ก ส่วนองค์ชายและองค์หญิงกำลังแต่งแต้มน้ำหมึกลงบนใบหน้ากันแ

ช่วยตัดสินหน่อยว่าเจ้

นที่มีรอยหมึกวงอยู่สองวง หันมองหน้าองค์หญิงก็โดนวงไป

องหมายกากบาท ทุกแผ่นคะแนนเท่ากันหมด หากเขาบอกว่าควรจะเป

ให้เขาคุกเข่ากี่ชั

าน้อยขอตัวไปผ่าไม้

หันมาวาดกระดาษแผ่นใหม่ ดู ๆ ไปแล้วพวกเขาเป็นแค่เด็กสิบขวบที่มาเ

างเขากลับเป็นฝ่ายถ