ท่านอา อย่าร่ำสุรา

่จะต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าทุกวัน วันละหลาย ๆ ชุด ให้ทันยุคสมัยตามใครเขาสว

ับไปบอกผู้อ

นสตรีกินข้าวเชื่องช้า นั่นก็เป็นเรื่องดีของเขาอีกอย่างหนึ่ง เมื่อเข

าไม่ได้กล

างอื่น ไม่เจอพวกเ

ทัณฑ์ ฐานกลั่นแกล้งผู้อื่นเสียบ้าง ได้ยิน

ารดาของนางไม่ได้มีหน้ามีตาในสังคม อยู่ ๆ ก็ร่ำรวยขึ้นมาหลังสกุลเยี่ยเปิดกิจการขายผ้า เด็กช

ท่านอย่าได้ไปสนใจพวกเขา

องพวกเขาแล้วเกิดปัญหาในภายหลัง นางเองก็ระวังตัว นางเลือกที่จะกลับบ้านโดยรถม้า กับบ่าวรั

าเขยตักข้าวให้นาง บ่นว่ากินไม่ไหวแล้ว นางตักข้าวกลับคืนให้เขา ใช

งมาแคว้นหลู่ได้สักพัก

. ไม่เป็น

ใจว่าจะพูดกับนางดีหรือไม่ กว่าจะพูดมันออกมา

ท่านเป็นผู้มีพระคุณของข้า

้หมายถึงเ

้านสะเทือน ในเมื่อลี่จิ่นเป็นผู้เอ่ยความจริงกับเขาว่าทำไมหลานสาวจึงยอมห่ออาหารให้

ริ่มคบหากับนาง ล่วงรู้ความในใจเจ้ามาโดยตลอด เจ้าเฝ้ามองข้าอย่างหญิงมองชาย ไ

คอ นางกลืนข้าวไม่ลง รีบยกแก้วขึ้นดื่มน้

าค่ะ พอดีว่า..

คำเด็ดขาดของท่านอารั้งนางไม่ให้ลุกจากที่นั่ง นัยน์ตาลุ่มลึกปรากฏอารม

--------

่องของข้า ต่อให้ท่านจะหักขา

คำถามของเขา ซึ่งเขาอาจรู้แก่ใจดีเพียงอยากได้ยินจากป

รากับลี่จิ่น ท่านอาหญิงของนาง แม้แต่คนที่บ้านนา

นาง เพียงส่ายหน้าถอน

็ทำ นางยอมเป็นเบี้ยล่างให้อาหญิงและลูกหลานคนอื่น ๆ ในสกุลเยี่ย

้า อาหารทุกมื้อของเจ้าท

นางเองก็ใช่ว่าอยากกลับเรือนเสียที่ไหน แววตาเทิดทูนของนางบอกว่าอยากอยู่รับประทานอาหารต่อกับท่า

รับใช้ท่าน

าก็จะมา” พูดจบ เขาลอบมองบ่าวรับใช้ชายด้วยท่าทางไม่ไว้วางใจ แม้พวกเขาจะทำ

บหน้าอ่อนหวานของนางต้องตาหนุ่ม ๆ ในตลาด เขาได้ยินจากมิตรสหายมาว่าในเมืองแทบไม่มีใครไม่รู้จักนาง ทั้งยิ้มหว

้ข้าจะไ

านไม่ต้องเป็นกังวล ข้าน

ม่รู้ ที่ใด

มากนัก ในยามวิกาลพวกเขารีบกลับบ้านของตน ปิดประตูลงกลอนแน่นหนา เป็นไปได้ว่าอาจมีคนหนึ่งคอยเฝ้าเวรยาม สำหรับค