ท่านอา อย่าร่ำสุรา

ดของเขาราวกับว่าไหใบเล็กกลมได้กลายเป็นสตรีผู้เป็นที่รักยิ่ง นางตกใจลนลาน เข้าไปแบกเขาขึ้นบันไดไม้อย่างทุลั

วังเฟยคงร่ำสุรามากไป เขาลุกขึ้นโวยวายหน้าแดงก่ำ ไล่ตะเพิดบ่าวให้ออ

นอา ท่านเมา

านักเล่า..

นอาหญิง ลี่จิ่น เจ้าไปไหน เจ้ากล้าทิ้งข้าเรอะ! นังแพศยา หญิงโฉดชั่ว โป้ปดลวงโลก อะไรสักอย่างนางก็ฟังไม่ถนัดห

ท่านเอาเหล้าอีกไหม? ข

ดข้าหรือเจียลี่ ก

าผู้เกรียงไกร ไม่ว่าท่านจะก้าวขาเดินไปที่ใดหญิงสาวต่างลอบมองท่านด้วยแววตาหลงใหล ทุกวันนี้ท่านผ่ายผอม...” นางเงียบ เหลือบตามองเสื้อผ้าที่ห

าอีกต่

ขาว เขี้ยวคมตรงมุมปากแลดูเป็นอสุรกายที่น่ากลัว นัยน์ตาแดงก่ำปรา

้าค

--------

เวียนมาตรวจตราความเรียบร้อยในเรือนไม้กว้างขวาง ไม่ไกลจากตลาดในตัวเมือ

ล็กน้อย อาจแค่มึนศีรษะ เพียงแต่ว่ายังไม่เมา วั

เทะ เขาไม่นำสุราซึ่งนางยอมรับเงินของเขาไปเป็นธุระให้ มาแช่อาบ ทว่าดื่มกิ

บร่างบางในอาภรณ์สีขาวสะอาด นางถือตะกร้าอา

ีอะไรมาใ

่ะท่านอา” ริมฝีปากอิ่มงามด้วยกระดาษชาดตอบอย่างสำรวม

ี่ สกุลเยี่ยใช่หรือไม่? ท

้าค

มาคอยส่งข้าวปลาอาหารด้วย มิน่

ก่อนดีกว่า ไว้

อน ถือไหสุราลุกขึ้นเดินออกจากห้องรับแขก แ

กว่าพวกเขามาก มิตรสหายของเขาลอบยิ้มกรุ้มกริ่มมองนางและเจ้าของบ้านก่อนจะ

า แก้มที่เคยซูบตอบแลดูอิ่มเอิบ เคราครึ้มแซมเทาบนใบหน้าหล่อเหลาก็เกลี้ยงเกล

่มเสียก่อน ร่ำสุราเมื่อใดก็ได้ ไม่ใช่ปัญหา” หวังเฟยไขข้อข้องใจให้นาง

่างจากผู้อื่น นิยมกินอาหารรสชาติเค็ม แต่

จ้า คงจะขอวานเจ้าเอามาให้ข

รับเงินจาก

ต๊ะ นางคีบอาหารเข้าปากอย่างระวังกิริยามารยาท อาหารคำเล็ก ๆ ในมือเรียว อยู่ในสายตาเอ็

บเขา มีปากเสียงกับนางเมื่อเดือนก่อน

าของเจ้า ไยลับหลังข้า ได้ยินจากบ่าวว่าเจ้

ด้ว่าจะผ่ายผอมหรือแข็งแรง ท่านสามารถเลือกได้ว่

ว้างปาถ้วยชามแตกกระจาย จึงไม่มีใครอยู่ทน บ่าววิ่งวุ่นกันไปหมด มาช่วยงานไม่กี่วันก็สลับเปลี่ยนผู้อื่นให้เข้ามา เ