ท่านอา อย่าร่ำสุรา

ช้คนใหม่ให้เข้ามาจัดวางสำรับอาหารเย็น ให้พวกเขาดูแลเสื้อผ้า เรือนหลั

่าน บ่าวทั้งสองคน ข้าข

ไรได้ เจ้าอยากมาเจ้าก็โผ

างอาหารไว้ให้ท่านอาเรียบร้อยดี จึงนั่งลงบนพื้นเยียบเย็น ท่านอาขมวดคิ้วมุ่นมองนางว่านางจะทำอะไร กระทั่งเห็นนางสะบัดแขนเสื้อขึ้นหยิบเข็มเงินที่ซ่อนไว้ จิ้ม

่านอา เจียลี่ยินดีสละชี

--------

ราลดน้อยลง ราวกับว่าการเมามายได

ู่เพียงลำพังในห้องรับรองแขกกว้างขวางเมื่อนางมาถึง เขาสวมเสื้อผ้ามีราคาอย่างผู้ดี เสื้อผ้าขาวสะอาดรับกับผิวสีน้ำผึ้

คนใหญ่คนโตของราชสำนัก ข้าได้รับเงินเดือนมากกว่าเจ้าหลายเท่า” หวังเฟยย

รในบ้านข้า ท่านย่าเป็นผู้จับจ่ายให้ทุ

ครื่องประดับเสียใหม่ เจ้านำไปซื้อ

ไม่อาจรับ...” นางเงียบไป เห็นใบหน้าเข้มเครียดของเขากำลังต่อว่านางเรื

้ารอดตายซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะท่านอา... ข้ารับไว้ไม่ได้จริง ๆ เจ้าค่ะ” นางยกมือทั้งสองขึ้นประสานกัน ก้มศีรษะ ท่า

ระดูกดำ แต่ถึงข้าจะเคียดแค้นท่านอาหญิงของเจ้าอย่างไร

งถุงเงินนั้นไว้บนโต๊ะ คิดว่านางอาจเปลี่ยนใจรับเงินขอ

างมีสามีตั้งแต่อายุสิบห้าปี รู้เรื่องราวใต้เตียงบนเตียงเป็นอย่างดี เขาก็คงไม่อยากให้เจียลี่ดำเนินรอยตามท่านอาห

รสาวผู้อื่นในเมือง นางทำงานเก่ง ทำกับข้าวอร่อย นาง

า ไม่ผิดในเรื่องนี้ ข้าเป็นเพียงหญิงพิการ...” นางเงียบไป ก้มหน้าลงมอ

่าในสาย

จ้าวิ่งกระโดดตีลังกา แสดงวิทยายุทธ เป็นสตรีควรก้าวเดินเชื่องช้า เร

้โดยสิ้นเชิง เขาเดินไปคว้าไหสีน้ำตาล หยิบจอกสุราส่งให้นางริน อนุญ

ไม่เหมือนผู้อื่น ข้าเดินเหมือนแมวย่อง หากใครไม่

แดงปลั่งของนางหลบเลี่ยงเขา เมื่อสบประสานสายตา นางก้มหน้าลงอย่างเจีย

ดงามอ่อนหวาน ถึงขั้นว่าอาจเป็นหญิ

ิงพ

ยขา

ถึงเข้าว

จ้าสิ

าท มิอาจหยุดความคิดลงสักชั่วขณะ เสียงหัวเรา

ายความเช่นเดีย

้จักเก็บออม นางเย็บปักทำงานฝีมือของนางได้ดี ตามความนิยมของชุดเซินอี ซึ่งเป็นการนำเสื้อและกระโปรงเย็บเข้าด้วยกัน ปิ