icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เดือนแสนจันทร์

บทที่ 5 No.5

จำนวนคำ:2803    |    อัปเดตเมื่อ:18/09/2024

ะอุปกรณ์เดินไปมาไม่มีหยุดนิ่ง ส่วนเขาเองก็เร

าขึ้นมาก็ต้องตกใจ เพราะห้องเขาแล

ก็พบว่าเป็นเจ้านายของเขา “พี่เอ็ม” บุรินทร์ย

อะไรออ

ลูกอยู่ก็ตกใจเช่น

ัน

ินสำรวจเอกสารและข้าวของทั้งหมด ก่อนจะถอ

ลูกน้องนายจ

ก กำลังรวบรวมสติไ

รั

วให้ “เป็นความผิดของฉันเอง

่าอะไร แค่เพียงว่างานพวกนี้แม่บ้านของออฟฟิศยังทำใ

รถค้นหาได้ง่ายกว่าแต่ก่อนเยอะ ถ้าน้องเข

” หมายถึงตอนนี้การเงินของสำนักงานทนายความของเร

งสาว “ฉัน

ม่คุยเรื่อง

สนออย่างรวด

านขั้นต่ำอีก “ผ

้ก็อยู่ที่ข้อตกลงของลูกจ้างและนายจ

็ส่ายหน้าอีกครั้ง “ฉันต้องเลี้ยงลูกด

เกตจึงพยักหน้าเข้าใจ กำลังคิดหาวิธีเพราะตอนนี

าร์วัน

เขาจ้างก็จะลดลงไปอีก

็จะเรียบร้อยขึ้น ส่วนเธอก็จะได้ทำงานให้เขาที่บ้า

เป็นราย

ก็จ่ายเงินงวดแรกของวันนี้ให้ทันที คนได้ประโ

ินข้

ม” เสียงหวานที่พึ่งออกจากห้อง

น้าเข้าใจเพราะงานที่เร่งรีบของเร

ารอาจเหลือไม่เยอะ” สามคนจึงเ

ที่นิ่งเงียบไม่พูดจา

มองลูกสาว “แ

กว่าเดิมสีหน้านั้นแสนจันทร์รับรู้ได้แต่ก็ไม่รู้จะพูด

ดีและแม่ที่สามารถดูแลเธอได้ดีกว่าเธอ

บว่าคนเยอะพอสมควร พอพวกเราเดินเข้าไปทุกค

ยตาก็จับตามอ

นทำความสะอาดคนใ

เหมือนยังเด็กด้วยคงเป็น

มารถออกมาเป็นคำพูดแต่เธอก

น้าก้มตารีบกิน ก่อนจ

นทาก็รีบก้มหน้าลงส่วนเขาก็กินอย่างหมดอาร

ิดอีกครั้งก่อนที่จะปิด เสียงฝีเท้านั้นหยุดตรงหน

ตรงหน้า เขาคือพ่อของลูกสาวเธอ

่อหยุดเท้าลงเธอก็มองเห็นผู้หญิงที่แต่งกายด

ดเท้า จากนั้นก็ยกมุมปากเหยียดเข้าไปด้านในฝั่งข

รรยากาศไ

ะมองเด็กน้อยที่อยู่ด้านหลังเธอ สายตาเข

ที่กำลังขึ้นไปทีละ

อนนี้ร้อนก็ร้อนแถมคนก็เยอ

เอาน่าพราวอีกเดี๋

าวก็ร้องขึ้นมา “ลูกดาวใกล้ถึงแล้ว” แสนจันทร์วางกระเป๋าเป้ลงจ

้งแต่เกิดเรื่องก็น่าจะสองขวบกว่า

กรงใจคนอื่นเขา” แสนจันท

่ได้ก็น่าจะเอาไว้ที่บ้านไม่รู้จะพามาด้านนอกทำไม” ส

ใจเขา แต่สุดท้ายจนถึงเลขลิฟต์ของเราเด็กน้อยก็ไม่หยุดร้อง พ

ม่สั่งสอนให้ดีก็ปล่อยลูกออกมา

้ลูกกิน จนอีกฝ่ายสงบลงแล้วหลับไปบนโซฟาของหัสดิน

ากรู้ “ชั้นที่สี

บนเก้าอี้เงยหน้

ต์มาด้วยเขาขึ้นไ

ความชลเทพ คู่แข่งธุรกิจอันดับหนึ่งของบริ

ณะนิติศาสตร์ปีสาม ส่วนเธอกำลังเรียนอยู่ ปวส.ปีสุดท้าย แสดง

จอกลับได้เจอโ

ี่พอจะให้ฉ

อนจะหันมองลายมือตัวเอง “

ด้านหน้าเพื่อทำงานให้ หัสดินหันมองเธอพิมพ์งานคล่องมือจนแทบไม่ต้อ

่นิ่งเงียบ เด็กคนนี้แปลกร้องอย่างเดียวเวลาหิว นอกเวลานั้นถ้าไม่สังเกตก

เพื่อจูงมือ แต่อีกฝ่ายก็ยกแขนขึ้นเ

ร็จเงยหน้าก็ตกใจ “คุณทนายเดี๋ยวฉันอุ้มเองค่ะ” เธอรี

าแม่ อย่าไ

สดินมือก็เกาะแน่นกว่าเดิม แสนจันทร์จึงถอ

กทะเลาะกัน จึงส่งกร

ารที่คุณปรินต์ออกมาเมื่อกี้ใส่ในกระเป๋

ะเป๋าก็เดินตามเขาไปติด ๆ มองเด็กหญิงที่อย

ิม เสียงลิฟต์เปิดแล้วเธอจึงได้เห็นคนที่ลงม

ต่เป็นคู่แข่งอาชีพตัวเก่งคนหน

ม่คิดว่าจะเ

นมองลูกสาวตนในอ้อมกอดของหัสดิน เขาก

ายหัสดินจะมี

รื่องราวให้ดีก็พูดเหมือนป้าข้างบ

พอจะทำให้ทนายภู

นั้นเด็กค

นปากเสียจึงนิ่งเงียบ เป็นแส

อึดอัดเสียงมือถ

ครับคุณ

พี่ได้ข่าวหรือยังที่อีกฝ่

่องเมื่อวานแล้ว คุณปาลิกาไม่ต้องห่วงยังไงเร

าด้านจริง ๆ ชอบก๊อบนิยายคนอื่นไม่ดูตาม้าตาเรือ

บยังไงนามปากกาเมนิลา ที่มีคนติดตามและ

ก่อนที่หัสดินจะหันมองแสนจันทร์ที่หน้า

ิฟต์ที่เปิดออกเมื่อเขาก้าวนำไปสองก้

มีความแปลกใจ “

งคิดว่าอีกฝ่ายอยากจับมือจึงยกจับเช่นก

หวังว่าคุณนักเขียนดังจะ

นเขามองว่าเป็นคดีเล็ก ๆ แต่ตอนนี้เมื่อเจอทนายของคู่กร

นจันทร์ “กลับไปบ้านผมอยากจะร

เปิดรับโบนัส

เปิด
เดือนแสนจันทร์
เดือนแสนจันทร์
“แสนจันทร์เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่เลี้ยงลูกสองขวบเพียงลำพัง เป็นเพราะเศรษฐกิจกำลังพัง เธอจึงถูกไล่ออกจากงาน จึงคิดหมายหาอาชีพใหม่ที่เธอสามารถเลี้ยงลูกได้ สุดท้ายเธอก็พบว่า อาชีพนักเขียน เป็นอาชีพที่ดี เธอจึงตั้งใจเขียนนิยายเรื่องแรกด้วยความตั้งใจ หนทางหาเลี้ยงครอบครัวดูเหมือนจะได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อนิยายของเธอได้รับคำชมจากคนอ่านมากมาย แต่แล้ววันหนึ่งเธอก็ถูกนักเขียนรุ่นใหญ่กล่าวหาว่า ลอกเลียนแบบนิยายของเธอ มีคนมารุมด่าประจานเธอมากมาย หากแต่เธอเพียงพยายามถามถึงหลักฐาน แต่อีกฝ่ายก็เอาทนายมาขู่อย่างเดียวแต่ไม่ส่งอะไรมาให้เลย จนสุดท้ายแล้วเธอก็ต้องยอมรับผิดเพียงเพราะไม่มีเงิน ทั้งที่เธอไม่เคยอ่านนิยายของอีกฝ่ายด้วยซ้ำ ผิดที่ตัวเธอไม่มีแรงสู้ ผิดที่ตัวเธอไม่มีเงินพอที่จะปกป้องอาชีพที่เธอเริ่มรักมัน ผิดที่เธอทำให้คนข้างตัวต้องผิดหวัง สายตามองไปยังคานไม้บนบ้าน มองไปยังค่าบ้านที่ค้างมาสามเดือน จึงมองหาเชือกมาผูกไว้ข้างบนคิดหมายจะฆ่าตัวตาย สองเท้าก้าวขึ้นเก้าอี้ไม้กลม เหยียบขึ้นไปด้วยหัวใจที่แตกสลาย สองมือจับเชือกแล้วคิดจะฆ่าตัวตาย จังหวะที่เชือกกำลังรัดคอนั้น เสียงลูกสาวตัวน้อยก็ร้องดังขึ้นมา เธอที่กำลังจะตายเห็นแบบนั้น น้ำตาก็ร่วงหล่นลงแก้มอาบหน้า ใช้เท้าผละเก้าอี้ล้มเสียงดัง เสียงเด็กน้อยร้องไห้ดังจนคนด้านนอกได้ยิน จังหวะที่เธอคิดจะตายนั้น จู่ ๆ ก็มีผู้ชายใส่สูทคนหนึ่งถีบประตูเข้ามา จากนั้นก็ช่วยเธอหลุดพ้นจากความตาย.... และเขาก็คือแสงสว่างของเธอ ทนายหนุ่มข้างบ้านที่จะเข้ามาช่วยให้ สองคนแม่ลูกพบเจอแต่สิ่งที่สวยงาม”
1 บทที่ 1 No.12 บทที่ 2 No.23 บทที่ 3 No.34 บทที่ 4 No.45 บทที่ 5 No.56 บทที่ 6 No.67 บทที่ 7 No.78 บทที่ 8 No.89 บทที่ 9 No.910 บทที่ 10 No.1011 บทที่ 11 No.1112 บทที่ 12 No.1213 บทที่ 13 No.1314 บทที่ 14 No.1415 บทที่ 15 No.1516 บทที่ 16 No.1617 บทที่ 17 No.1718 บทที่ 18 No.1819 บทที่ 19 No.1920 บทที่ 20 No.2021 บทที่ 21 No.2122 บทที่ 22 No.2223 บทที่ 23 No.2324 บทที่ 24 No.2425 บทที่ 25 No.2526 บทที่ 26 No.2627 บทที่ 27 No.2728 บทที่ 28 No.28