icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เดือนแสนจันทร์

บทที่ 4 No.4

จำนวนคำ:2960    |    อัปเดตเมื่อ:18/09/2024

มองลูกสาวที่กำลังร้องไห้ตกใจอย่างหวาดกลัวเธอก็ยิ่

ว่ารักเธอยอมเสียสละให้เธอได้ทุกอย่าง แต่แล้วพอรู้

ให้เธอ

ดในชีวิต แต่ตอนนี้เธอกำลังจะพบสิ่งที่เลวร้ายที่สุ

อต้องเจอแต่เรื่องเลวร้ายตลอด สวรรค์แกล้งเธอมา

ก้มไม่มีแรงจะต่อต้านแต่อย่างใด เหมือนอยากตายเสียตอนน

้าหน้าผากของอีกคนอย่างรวดเร็ว แสนจันทร์มองคุณทนายห

ก็รุกกลับ จนกระทั่งวัยรุ่นถูกเขาต่อย

ั้นก็ร้องไห้ออกมา ช่วงจังหวะที่คุณทนายกำลังเสี

วเอง ส่วนเขาก็หันมามองหญิงสาวที่กำลังกอดลูกส

ึ้นมาแล้วห่มให้ปกปิดเสื้อที่ฉีกขาด “

มให้เขาประคองขึ้นรถตำรวจแล้วพาไปส่

วาม แต่ตอนนี้ขออยู

ผมจะให้สายตรวจวิ่งมาดูเป็นรอบ ๆ ยังไงทนายก็ระว

รั

นบ้าน มองหญิงสาวที่ทรุดลงพื้

คุณอาบน้ำให้

ราบที่พื้นอีกครั้ง หัสดินถึงกับอุทาน “เฮ้ย ไม่ต้องถึง

ี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำแล้วมาท

สาวไปอาบน้ำพร้อมกับตัวเธอ ส่วนเขา

น มีปลายเหตุก็ต้องมีสาเหตุอย่างไรเขาจะต

้อผ้าเปียกออก ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูผืนเดียวมามัดท่

ึ้นมาอ่าน นั่งอ่านได้ไม่นานเส

ู ก็พบว่าเป็นป้าบ

อคะ ป้าเห็นมีตำร

ไม่มีสิ้นสุดจริง

กจากห้องน้ำมาก็ยกยิ้มหยอกล้อ “ไหนบอกว่าคนทำงา

มแค้นใจที่หญิงสาวเกิดเรื่อง เขาก็พูด

ง ผมมีเรื่องต้องทำตามประสาผ

มาได้ยินประโยคนั้นพอดีก็นิ่งงัน “คุณทนายพูดแบ

ยังไง คนอื่นก็มองไม่เห็นนอกจากตัวเราเอง

นทร์จึงถอนใจอีกรอบ แต่คราวนี้เธอไม่กล้าหนีอีกแล้ว จึงยอมเชื่อ

ัวเธอก็เดินเข้าครัวเพื่อทำอาหารตอบแทนให้เข

ต่อไปเขาคงได้

หนึ่งห้อง ห้องจะใหญ่กว่าห้องเก็บ

าน้ำตาจะไหลอีกค

นะ ช่วยผมทำงานบ้านซักผ้

“ผมไปแต่งตัวก่อน” เขาก็เขินเ

้หญิงสองคนนี้เขาอดไม่ได้จริง ๆ ยิ่งนึกถึงสภ

มรับตัวตนเองให้ได้ ส่วนเรื

แบตเตอรี่เอาไว้ ทันทีที่เปิดเครื่องเสียง

่ายจะแจ้งความดำเนินคดีให้ถึงที่สุด พอเห็นแบบนั้นเธอทำอะไรไม่

แสนจันทร์เปิด

” หัสดินมองไปยังนาฬิกาข้า

ากคุย

เลือกนั่งโซฟาด้านซ้ายมือตัวเดียว ส

อจะต้องอยู่ด้วยกันอีกยาว ผมอยากรู้เรื่องของคุ

้งหมด ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องเ

ฉันคิดเรื่องนั้นด้วยตัวเองคิดและออกมาจากสมองทุกประโยค และเริ่มมองเห็นหนทางหาเงิน แต่สุดท้ายแล้วต

ที่แสนจันทร์กล่าวถึง ไล่อ่านตั้งแต่ทักมาหาตลอดจนกา

ามที่เขาคิดว่าเ

แค่ทนายของเขาและ บก.สนพ. ที่เขาทำ

นการกล่าวหาลอย ๆ แบบนี้เราสา

นแต่ละมื้อก็แทบไม่มี แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปจ้างทนายอีกอย่างฉันก็เป็นแค่นักเข

ี้ แล้วทำไมคุณ

เหมือนน้ำตาจะไหลอ

ไรโง่ ๆ เสมอ ฉันแค่คิดว่าถ้าตายไปอาจจ

ผมถือเป็นเรื่องเล็กน้อย ในเมื่อเขาไม่มีหลักฐา

สายตา “แต่ผมไม่ได้ทำให้ฟรี ๆ นะ คุณ

ี้ “ส่วนค่าใช้จ่ายในบ้านผมจะ

ืออย่างไร บ้าไปแล้วเธอรับไม่ได้หรอก “แต่ฉันเกรงใจคุ

ก่อนจะพูดแรง ๆ ใส

านแล้วให้เกิดเร

่องที่เขาพูดขึ้นก็

ป” ทำไมเขาต้องห่วงคนที่ไม่เคยอยู่ในชีวิตตัวเองด้วย บุญคุณ

็เหมือนทุกวันเธอมักจะตื่นก่อนเขา ตอนที่อาบน้ำเ

าทำงานที่บ้าน ผมว่าคุณอยู่กับลูกไม่ปลอดภัยเท่าไ

ี่เป็นคนทวงหนี้ให้ป้าบัวเจ้าแม่เท้าแชร

ไปอยู่ที่อื่นก็ไม่รู้อยู่ไหน

ต้องเคลียร์จะกลับมาทำที่บ้านก็ไม่ได้ ยังไง

ารที่เหลือใส่ปิ่นโตแล้วพาขึ้นรถพร้อมเด็กน

ใจพูดขึ้น ทำให้แสนจันทร์วางข้าวของ

เหมือนจะยังกองอยู่เต็มเขาจึงโยนไปด้านหลังอย่างรวดเร

้าไปยังสถานที่ทำงานแถวพระโขนง แสนจันทร์เงยหน้ามองตึกสูงใหญ่หรู

ดินเลี้ยวเข้าที่จอดรถของตัวเอง จากนั้นก็ลงจากรถเดินไป

รอด้วยค่ะ” เสียงหวานนั้นทำให้หัสดินรีบไปกดลิฟ

พี่มาทำงาน

มีงานค้างนิดหน่อย” หญิงสาวหันมอ

ล้วแนะนำตัวให

ดหาทางที่ไม่ต้องตอบคำถามคนอื่นมาก “ลูกพี่ล

ลดา เพื่อนร่

“ไม่ต้องเกรงใจ พี่กับพี่ดินก็เพื่อนรุ่นเดียวก

าว

แสนจันทร์เดินตามหัสดินแยกไปอีกห้องหนึ่ง จากนั้นก็วางเด็กน้อยบนโซฟ

้อยที่กำลังนั่งเล่นเงียบ ๆ อย่างเคย เธอจึงเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เดือนแสนจันทร์
เดือนแสนจันทร์
“แสนจันทร์เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่เลี้ยงลูกสองขวบเพียงลำพัง เป็นเพราะเศรษฐกิจกำลังพัง เธอจึงถูกไล่ออกจากงาน จึงคิดหมายหาอาชีพใหม่ที่เธอสามารถเลี้ยงลูกได้ สุดท้ายเธอก็พบว่า อาชีพนักเขียน เป็นอาชีพที่ดี เธอจึงตั้งใจเขียนนิยายเรื่องแรกด้วยความตั้งใจ หนทางหาเลี้ยงครอบครัวดูเหมือนจะได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อนิยายของเธอได้รับคำชมจากคนอ่านมากมาย แต่แล้ววันหนึ่งเธอก็ถูกนักเขียนรุ่นใหญ่กล่าวหาว่า ลอกเลียนแบบนิยายของเธอ มีคนมารุมด่าประจานเธอมากมาย หากแต่เธอเพียงพยายามถามถึงหลักฐาน แต่อีกฝ่ายก็เอาทนายมาขู่อย่างเดียวแต่ไม่ส่งอะไรมาให้เลย จนสุดท้ายแล้วเธอก็ต้องยอมรับผิดเพียงเพราะไม่มีเงิน ทั้งที่เธอไม่เคยอ่านนิยายของอีกฝ่ายด้วยซ้ำ ผิดที่ตัวเธอไม่มีแรงสู้ ผิดที่ตัวเธอไม่มีเงินพอที่จะปกป้องอาชีพที่เธอเริ่มรักมัน ผิดที่เธอทำให้คนข้างตัวต้องผิดหวัง สายตามองไปยังคานไม้บนบ้าน มองไปยังค่าบ้านที่ค้างมาสามเดือน จึงมองหาเชือกมาผูกไว้ข้างบนคิดหมายจะฆ่าตัวตาย สองเท้าก้าวขึ้นเก้าอี้ไม้กลม เหยียบขึ้นไปด้วยหัวใจที่แตกสลาย สองมือจับเชือกแล้วคิดจะฆ่าตัวตาย จังหวะที่เชือกกำลังรัดคอนั้น เสียงลูกสาวตัวน้อยก็ร้องดังขึ้นมา เธอที่กำลังจะตายเห็นแบบนั้น น้ำตาก็ร่วงหล่นลงแก้มอาบหน้า ใช้เท้าผละเก้าอี้ล้มเสียงดัง เสียงเด็กน้อยร้องไห้ดังจนคนด้านนอกได้ยิน จังหวะที่เธอคิดจะตายนั้น จู่ ๆ ก็มีผู้ชายใส่สูทคนหนึ่งถีบประตูเข้ามา จากนั้นก็ช่วยเธอหลุดพ้นจากความตาย.... และเขาก็คือแสงสว่างของเธอ ทนายหนุ่มข้างบ้านที่จะเข้ามาช่วยให้ สองคนแม่ลูกพบเจอแต่สิ่งที่สวยงาม”
1 บทที่ 1 No.12 บทที่ 2 No.23 บทที่ 3 No.34 บทที่ 4 No.45 บทที่ 5 No.56 บทที่ 6 No.67 บทที่ 7 No.78 บทที่ 8 No.89 บทที่ 9 No.910 บทที่ 10 No.1011 บทที่ 11 No.1112 บทที่ 12 No.1213 บทที่ 13 No.1314 บทที่ 14 No.1415 บทที่ 15 No.1516 บทที่ 16 No.1617 บทที่ 17 No.1718 บทที่ 18 No.1819 บทที่ 19 No.1920 บทที่ 20 No.2021 บทที่ 21 No.2122 บทที่ 22 No.2223 บทที่ 23 No.2324 บทที่ 24 No.2425 บทที่ 25 No.2526 บทที่ 26 No.2627 บทที่ 27 No.2728 บทที่ 28 No.28