เดือนแสนจันทร์

ิงสาวเข้ามาอยู่ในบ้านของทนายกระจายทั่วตลาด ตั

าตน กำลังมองมือถือที่ปิดเครื่องอยู่ เธอไม่กล้าแม้

ห้อีกครั้ง แรงที่จะต่อสู้ก็ยังไม่มี จึงหัน

ายังจำไม่ได้ว่านี่บ้าน

้พักบ้

หน้า “งีบเมื่

ให้คุณทำงานห

าง” หัสดินเดินไปยังหลังครัวมองอ

่เอง ว่าแต่เขากำลังคิดอะไรอยู่ พอค

่ะ มาร้อน ๆ ด้านนอกเชื้

่คิดจะดื้อพอเห็นสีหน้าเศร้านั้นเลยยอมไม่ดื้อก่อนลุกขึ้นไปอาบน้ำผลั

ปลาเค็ม “คุณรู้

น้า “ป้าข้างบ้

งป้าบัว

ำเร็จ ต่อมาแกก็มักจะทำอาหารมาเผื่อเสมอ เพียงแต่อีกฝ่ายค่อนข้างจะปากม

ีกทั้งไม่ค่อยได้ไปตลาดจึงไม่เดือดร

อน ๆ เด็กน้อยตักกินเองบ้าง แม่ป้อนบ้าง ส

วอุ้มเด็กน้อยไปยังด้านหน้าโซฟา ก่อนจะมองหาของเล่นของ

่เอ๊ะรู้สึกจะทำเกินหน้าที่เพื่อนบ้านไปหรือเปล่า ทำไปทำม

ว้แน่น จากนั้นก็หอมแล้วส่งให้อีกฝ่ายหอมตาม หัสดินยิ้มร

คือกระต่ายเน่าวันน

กะพริบตาก่อนจะยิ้มออกม

ทำให้เขาลุกขึ้นไปเปิดประตูพบว่าเป็นป้

ฝาก ของหลานอิฉันมันเอ

ยังไม่กลับยังยืนที่เดิมสายตาสอดส่องเ

ุณทนาย

พอดีเขาไม่มีที่อยู่ก็เลยให้มาอยู่ก่อน

ด้คิดแบบนั้นนะสิ ถ้าไม่เป็นอะไรกันแล้วทำไมต้องใ

เสียของดี ๆ หมด ตอนแรกว่าจะให้หลานตัวเองที่กำลังทำงานเป็น

องที่คุณทนายพูดเอาไว้ ไม่สิเติมเพิ่มเป็นละค

ไว้ในตู้ให้หัสดิน ก่อนจะกลับมาหาลูกสาวก็พบว่าอีกฝ

ือเกินที่จะได้มีเวลาเล่นกับลูกแบบนี้ เพราะเธอหรือเปล่าลูกดาวถึ

เธอก็โทษตัว

แม่มะ ให้คุณ

นห้อง เขาก็เลยลุกขึ้นจะเข้าห้องเพื่อไปทำงาน ตอนเข

ในชั้น ก่อนจะพบว่าหนังสือถูกจัดเรียงตามอักษรเป็นระเบียบเมื่อก

ตอนนี้เหมือนจะเอาเรื่องสบายเข้าตัวมากกว่า ชีวิตที่ต้องอยู่

วไว้ทำงานบ้านให้ก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไ

าหารสดที่หายไปเยอะพอสมควรจึงคิดจะเดินไปบอกเขา แต่พบว่า

ู้เย็นให้หน่อยครับ ออกจากบ้านก็เอากุญแจบ้านใส่

แล้วออกจากบ้านพร้อมรถเข็นใส่ของเล็ก ๆ เดินจากบ้านลัดเลาะผ่

ระหว่างที่กำลังเลือกมะเขือเทศคิดว่าจะเอาไปทำต้มยำให

” คนเคยทำงานเข็นผักมา

้ว่างง

าส่งให้ป้าเดือ

หรือว่าที่เขาพูดกันว่าเราไปเ

แต่มีเมียน้อยแล

่มีที่อยู่คุณทนายก็เมตตาฉันให้ฉันพักที่บ้านก่อนจะหาที่อย

้หญิงดี ๆ สินะ เราเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมีลูกติดแบบนี้ยังไงเขาก็ไม่มอง ป้าว

รีบจัดการอาหารสดใส่ตู้เย็น เก็บเสื้อผ้าไว้ให้คุณทนาย

โน้ตแปะใส่ตู้เย็นเอาไว้ คิดว่าถ้าหาที่อยู่ได้แน่น

ปิดประตูจากนั้นก็ใส่กุญแจใต้กระถางดอกชบา แล้วพาเด็กน้

าต่อเติมห้องด้านหลังเพิ่มถึงกับปวดหัว กว่าจะมาถ

ู่ด้านหลังเปีย

้ต้องรอให้ฝนหยุดก่อน ยังไงผมขนขอ

ระตูกุญแจคล้องอยู่ หรือว่าเธอจะติดฝนที่ตลาดยังไม่กลับมาห

ระถางดอกชบาขึ้นหยิบกุญแจบ้านแล้วเปิดเข้าไป

ร์วางอยู่ก็รู้สึกเบาใจ แต่พอมองให้ดีอีกรอบก

่ทำไมเขารู้สึกกังวลรู้สึกเป็นห่วงว่าสองแม่ลูกจะกินอยู่อย่าง

าไปนอกหน้าต่างก็ยิ่งรู้สึกกังวลใจ หันมองร่มที่วางอย

อก็พบว่าตัวเองไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน จึงขอพักเอาแรงเสียก่อน หันมองลูกสาวที่กำ

มขึ้นมาห่มกันฝนให้ลูกสาว เธอมองเด็กน้อยที่กินนมนิ่งสงบเหมือนเด็

มมืดขึ้นเรื่อย ๆ เธอคิดว่าคืนนี้อาจจะต้องนอนที่ศาลา

ั้นหันมองคนที่อยู่ก่อนแล้ว จึงขยับไปทางด้านซ้ายของศาล

กลิ่นบุหรี่ลอยเข้ามา จึงเงยหน้ามองวัยรุ่นสองคนนั้นกำลังสูบบุหรี่อยู่ควันข

านมาร่วมชั่วโมง หันมองรอบด้านบ้านคนก็ห่างพอสมควร สองคนหันมองหน้าแล้วยิ้

้มลูกลุกขึ้นอย่างระวังรีบหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาแล้ว

า” จากนั้นสองคนก็หัวเราะเสียงดัง เธอเองก็พยายามหาทางหนีออกจากศาลา แต่ด

้นไหว้วัยรุ่นสองคนตรงหน้า ไม่สนว่าอีกฝ่ายจะอายุน้อย

าเธอพร้อมกับผลักเธอลงนอนจนลูกสาวที่อยู่ตรงหน้าอกร้

มัน แต่พวกมันกลับมองเป็นเรื่องสนุก คนหน

ห้พวกเขาปล่อย แต่สุดท้ายแล้วก็เหมือนเสียงสายฝนจะกลบไปจนหมด เธอได้แ

บว่าหญิงสาวเข้ามาแวะพักกินข้าวเที่ยงที่วัดจริง ๆ ก่อนที่จะออกจากวัดป

้านแถวนั้นจนกระทั่งมีคนเห็นว่าเธอเดินไปแ

รื่อง สายฝนที่พัดเข้ามานั้นทำให้เสื้อของเขาเปียกไม่เ

อทำไมอีก จากนั้นก็เดินเท้า