เดือนแสนจันทร์

ย้ายมาอยู่บ้านเขา ชายหนุ่มมองแสนจ

ธออยู่ มองไปยังด้านในมีถึงสองห้องนอนและห้องน้ำ พร้อมกับบริ

ไปยังห้องติดกันซึ่งปกติจะเป็นห้องสำหรับเก็บของ เมื่อเ

คุณ” แสนจันทร์จะเรียกชื่ออีก

เรียกผ

ด้ค่ะ ฝากคุณดินช่วยดูลูกดาวด้

ั่งลงก็มองเด็กน้อยตัวเล็กผอมกำลังนอนกอดตุ๊กตากระต

่มาม่าและน้ำเปล่า ชีวิตโสดเป็นอะไรที่แสนรันทดเหมือนกัน บ่นเสร็จก็หยิบมา

นโล่งเหมือนเดิม จากนั้นก็อุ้มเด็กน้อยเข้าไปนอนด้านในเขาสงสัยจึงอดลุก

ายก็เป็นที่นอนของเด็กน้อยและข้าวของที่เธอมีพร้อมกับคอมพิวเ

็นของขวัญปีใหม่และไม่ได้ใช้งานเอามาให้เ

สนจันทร์ยกมือ

ร ดูเหมือนหน้

แสนจันทร์พ

ว่าจบ ม

ค่ะ เลข

อย่างน่าสนใจ “แสด

้ารับคำ “แล้วคอ

ยตาเธอเศร้าลงแต่ก็ไม่ได้พูดค

งดึกแบบนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาเค้นคว

ีมาม่าเหลือ

้องขึ้นมาเขาจึงกึ่งบังคับกึ่งขู่ให้เธอไ

กินก่อนที่จะเย็นแล้วไม่อร่อย ส่วนเธอก็หยิบมันแกะใส่น้ำ

้วพูด “ผมไม่กัดคุณห

ั่งตรงข้ามเขา ระหว่างรอบะหมี

ไมไม่กล

้าไม่ยอมตอบ “แล

ิม จนหัสดินถอนใจจึงถามอีกเรื่อง “

บ “คงต้องไปขอหลวงตาอ

ักของผู้หญิงกับเด็กผู้หญิงเสียด้วย ไหน ๆ

่อน ไว้มีทางไ

อ่อด้วยน้ำตาออกมา จนเจ้าของบ้านนิ่งงันแล้วพยายา

” แสนจันทร์วางมือจากบะหมี่รีบมาด

ังยังกินค้างอยู่ของเธอ “กินให้เสร็จก่อนค่อยล้า

ก็หันหลังเข้า

ุณเขาที่ช่วยเหลือเธอในครั้งนี้ คิด

นมากวาดบ้านให้ พยายามทำตัวเงียบเชียบที่สุด

้อยคงหิวเพราะกินแค่ข้าวต้มเพียงถ้วยเดียว “อย่าร้อ

อดทนได้ สุดท้ายแล้วผ่านไปสิบนาทีก็ยังไม่หยุดร้อง

มถึง

งหิว

ๆ หัสดินเงยหน้ามองนาฬิกาบนฝาผนังพบว่าเป็นเวลาสี่ทุ่มพอ

งสายตากวาดมองทั้งชั้น ก่อนจำยี่ห้อกระป๋องนมที่ตกหล่นบนพื้

ี่ห้อนี้แพงกว่ายี่ห้ออื่น คน

“สำหรับคนมีเงินก็มองว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่สำหรับคนหาเช้ากินค่ำอย่าง

็กด้านหน้าจากนั้นก็ไปจ่ายเงิน หัสดินหันมอ

ที่ดูผอมไร้แรงเดินก็เลยเดินเลยไปยังแผนกอา

รู้ตัว ไม่ได้แบบนี้ต้องเพิ่มในบัญชีนี้

งที่ซื้อกลับมาบ้าน มาถึงก็เห็นคนเป็นแม่กำ

ตื่นมาร้องอีก ผมต้องทำงานแล้วขอ

้องปิดประตูเหมือนเดิม สีหน้าบ

ป๋องนมที่เธอไม่มีปัญญาซื้อขึ้นมามองก็น้ำตาไหล

ันทร์ยกผ้าขึ้นห่มลูกสาวหันพัดลมให้คลายร้อน จากนั

สึกว่าอีกฝ่ายยังไม่นอน หัสดินวางแว่นตาลงจากนั้นก็เด

งที่เขาช่วยเหลือหญิงสาวก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร เอาเ

้นมาเพื่อจะเตรียมตัวไปทำงาน แต่พอเปิดประตูออกมาเดินไปถึง

ื่นตี

าณตีส

องไปยังด้านหลังบ้านก็พบว่าเสื้อผ้าของเขาถูกตา

กางเกงใ

ยหน้ามองเขา

ก็พูดเสียงติด ๆ ขัด ๆ “ต่อไปไม่

ไรค่ะ ฉั

งรวดเร็ว แสนจันทร์ก็รีบรับคำ

ร้าอย่างรู้สึกผิด

่ผมยังไม่มีแฟนยังไงก็

นไปยกแกงจืดบนหม้อมาวางบนโต๊ะ แ

อยไม่แน่ใจว่าร

างหน้า แต่ก็ยอมเดินไปรับช้อนมาเพื่อช

ปเด็ดขาด “ได้แล้

เดินเข้าห้องน้ำ เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเกร็งเพรา

าหญิงสาวเขาก็รีบหันหลังกลับ แต่หญิงสาวกลับมองเห็นเขาเป็

ประตูจากนั้นก็รู้สึกโล่งใจ เอ๊ะทำไมรู้สึกเหมือนไม่ได้อยู

ขาจึงรีบแต่งตัวกำลังจะเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อมองหาเส

ไปทำงานสาย จะรบกวนคุณมากไปไหมถ้าจะ

จากนั้นก็รับเสื้อและกางเกงเขาไปรีดให้ ส่วน

มเด็กหญิงตัวน้อ

กดา

ด็กไม่ไ

็นประโยคไม่ได้ และดูเหมือนพัฒนาการจะช้ากว่าเด็ก

่เมื่อวานจนถึงตอนนี้เด็กน้อยไม่ยอมพูดสักคำเอาแต่ร

อาจจะไม่มีวันเวลาที่ดีแน่นอน เขาพยายามสะบัดสา

คุ้นชินกับการกินอาหารเช้า แต่เขาก็ตักกินไปถึง

อร่อยก็ยิ้มมีความสุข เธอรีดจนเสร็จก็นำไปแขวนด้านในห้อ

นกินข้าวเสร็จรีบวางจานแล้วกลับมายังห้องตัวเองจากนั้นก็ปิดประตู ด้ว

ขาดังทำให้คนที่กำลั

สดินรีบคว้าผ้าขนหนูข

” ไม่สิเขากินอร่อยจนลืมส

งรกคิดจะเอาผ้าปูและผ้าห่มไปซักให้มัน

นเดียวเหมือนเดิม จึงก้มลงหยิบผ้าปูเตียงและผ้าห่ม

ใจมากกว่าอีก สองมือรีบคว้าเสื้อ

าขึ้นมาสำรวจห้องเขา ก่อนจะมองสำรวจหนังสือกองโตแล้วหั

งมันขึ้นชั้นจากนั้นก็ทำกระดาษและสมุดเล็กบอกราย

ล็กไปนอนที่โซฟาด้านนอกเปิดหน้าต่างที่มองเห็นสระปลาที

มตัวลงนอนด้วยกัน นอนหลับไปนานเท

แล้วเดินไปยังประตู เมื่อเปิด

?” ถามเหมือนว่าตัวเองเป็นเมียหลวงของค

ำงานบ้านให้

นทำแกงเทโพปลาเค็มมาฝากค

ตาก็ยิ่งสงสัยคิดว่าที่หญิงสาวพูดอาจจะเป็นเรื่องโกหก พอประตูปิ