มาเฟียรั้นรัก

งพม่า คงเป็นเรื่องตลกที่สุดในชีวิตที่เขาเรียนรู้มา แต่ก็ต้อ

วกกลุ่มกองกำลังพวกนี้ถึงได้เกรงใจเขาพอสมควร

้ายเองมากกว่าท

ห้เขารีบเดินเข้าไปด้านในพอเปิดประตูออ

งอยู่แต่ปอฝ้ายที่กำลังทรุดต

นทำสีหน้าบูดบึ้งยิ่งกว่าเดิม ให้เธอใส่กางเกงลุยน

ัวเองโตมาจากเมืองนอก คำว่าผ้

ไปขอให้ชบ

ู่ไม่ไกลจากพวกเรา เดินหาจนทั่วก็พบว่าอีกฝ่ายกำ

แต่ก็ยอมเดินตามเขามายังห้อง อีกฝ่ายก็กำลัง

ราวหลังคุณก็ช่วยเมียคุณแต่งตัวเองแ

ด้านนอกก็นิ่งอยู่กับที่แต่ก็

ไปทางนั้นแล้ว

นปอฝ้ายที่ร้องแทน “เดี๋ยว!! ฉันทำเองได้ปกติสอนแค

สองผัวเมีย “ยัง

ยแน่ “แค่นอนกันเองจะคิดมากทำไม คุณอยากได้

ายอีกรอบ ไม่รู้ว

เลี้ยงฉลองต้

ตอนมาก็จับมาโดยไม่ได้

และอีกอย่างอย่าทำให้พ

มีคนคอยเตือน แต่ดูเหมือนปอฝ้ายจะยังปรับตัวไม่ทัน เมื

ตามที่ชบาแนะนำแล้ว

่มาร์กัส” มองสีหน้าเครียดของ

ดูสมจริงที่สุด จึงได้มองเห็นแววตายิ้มดีใจของคนด้านหลัง แววตา

ดินนำพวกเราไปยังจุดฉลองที่พวกเขาจัดให้ ป

ลง ได้ผลเธอรู้สึกอุ่นใจแต่ความรู้สึกบางอย่างก็เหมือนจะ

น่อย” ทำไมต้องทำเป็น

ตอนนี้เราไม่รู้ว่าใครจับตามองเราอย

งยี้อาจจะถูกส่งมาจับตาพวกเราว่ากำลังโกหกหรือเปล่า อย่าง

มียคนทั้งหมู่บ้าน เมื่อคิดได้มือที่กุมอยู่ก็ยิ่งเกาะกุมแน่นก

ทำให้เขาคิดหนัก ดูเหมือนหนทางหนีจะลำบากจร

้รับอันตรายแน่นอน พวกเราเดินไปยังอองยี้ มองเขายิ้มจากนั้นก็เชิญพวก

ต้องดื่ม แต่รสเหล้าเถื่อนแรงใช้ได้

ิบชบาหญิงสาวจึง

กว่าให้เมี

รงหน้าไม่เบา แต่เหมือนถูกสถานการณ์บังคับเธอจึงยกขึ้นดื่ม รสขมฝ

่วง ปอฝ้ายยกยิ้มไม่ให้เขา เป็

ไปแค่สองแก้ว ตาเธอก็ลายมองไม่เห็นเงาคนแล้ว ปอฝ้าย

ไม่อยากอยู่นานจึงขอตัวกลับ อองยี้หันมองหญิงส

ถ้าเธอเมาก็ให้นอนตรงนั้น

ตามอาจจะมีเรื่องมากกว่านี้แน่ จึงยอมนั่งลงที่เดิ

้เธ

ลงกว่าเดิมจริงๆ แต่ความเวียนหัวก็ยังคงอยู่ คราวนี

มจากชบามาให้เธอห่อกันหนาวก่อนจะหัน

ระตูเขาก็รับรู้ว่าด้านนอกยังมีคนอยู่ หันมองคนเมา

ว้ก่อนเพราะไม่อยากให้อองยี้ให้พวกเราทำอะไรแปลกๆ ต่

หยิบน้ำมาให้เธอด

ถอดเส

ี่สุด มือหนาดึงผ้าห่มออก “เปลี่ยนผ้าถุงหน่อยจะไ

นหน้าแดงแก้มแดง จนไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแ

ด้ทำจริง แต่ทำไมเธอต้องหน้าแดงด้วย เสี

่อย ให้ร้องครางเธอต้องร้องยังไง? ดูเหมือนมาร์กัสจะ

นมองเขาเสียงทุ้มกระซิบต่

อีก ปอฝ้ายพยายามขยับหนี แต่เขาก็ยังขยับตามการโยกเอนและม

อเสียงด้านนอกเหมือนคนขยับเท้าจากไปแล้ว มาร์กัสลุกขึ้นเ

อนตรงนี้เพราะไม่รู้ว่

สเป็นคนที่เธอไว้ใจได้ที่สุด หญิงสาวพยั

่องตุ๊กตาเน่านั้นได้หรือยังนะ ถ้าเธอรู้อาจจะเกลียดเขาหรือ

ิ่งใดออกไปได้แต่มองลมหายใจคนข้างตัวหายใจขึ้นล

โงกมองใบหน้าเธอปัดเรือนผมขึ้นมาเกี่ยวใบหู จากน

ก้มคงไม่เป

ราะเกรงว่าจะมีอันตรายได้ ดูเหมือนตอนนี้เที่ยงคืนแล้วมาร

คืน คนที่มาเฝ้าเข้าเวรก็น้อยกว่าครึ่งหนึ่ง แถมดู

่ายไม่แน่ใจว่าอองยี้วางกำลังไว้เท่าไร ยังไงพรุ

มกำลังจะขยับหันหลังให้ ปอฝ้ายก็หันหน้ามาหาเขา ม

นนี้เขากำลังเป็นหมอนข้างของเธออยู่ พอเป็นแ

ีเมียตอนนี้

ที่ความเงียบสงบนั้นเขารู้สึกได้ถึงหัวใจเต้นของเขา การได้อ

ก็ก้มลงหอมอย่างเผลอตัว คิดเข้าข้างไป

ู่ในอ้อมกอดของใคร สองมือคิดจะยกมือหนาออกจากเอว แต่

้าได้รูปราวเทพบุตรจำแลง โครงหน้าเขาคล้ายกับมาร์คัสมาก เพีย

้าชู้ เชื่อไม่ได้ แต่ตอนนี้เธอพบกับคนอบอุ่นและพึ่งได้ตรงหน

ลืมตาตื่นขึ้น ขนตางอนยาวของชายหนุ่มทำเธอเหมือนถูกมนต์สะกด นิ้วมือเธอยังอ

่ได้ตั้งใจ” เขาขยับ แล้วโน้มตัวไปหาเธอ ตอนนั้นเองคงเหมือนมนต์

้าสุด ภาพตรงหน้าเหมือนจะทำให้เขาหมดสงสัย ส่วนคนด้า

” อองยี้หันมองไปยังด้านหลัง ทำให้ปอฝ้ายมอ

ดียวที่ดูไว้ใจได้ เขาจึงหันไปกำชับอีกรอบ ปอฝ้

าผลัดมาด้วย พวกเราจะต้อง

แต่กำลังอยู่ในสถานการณ์อันตราย แต่ความรู้สึกอุ่นตร