icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สวนฟาร์มมหัศจรรย์ยุค80

บทที่ 4 ตอนที่ 4 ภารกิจแรก

จำนวนคำ:2652    |    อัปเดตเมื่อ:24/09/2024

ากโสมแล้วยังมีเห็ดป่าอีกเป็นจำนวนมาก ระบบอย่างตงตงเองก็ได้ทำการติดตั้งบ่อน้

้ ถิงถิงเองได้บอกกับพ่อของเธอไม่ต้องกังวลโดยอ้างว่าได้อ่านหนังสือเกี่ยวกับการเก็บรักษาสมุนไพรมาบ้างในตอ

ผลไม้ป่าที่มีอยู่แล้วไม่ได้ตัดออก ถิงถิงเพียงแค่พรวนดินใส่ปุ๋ยและรดน้ำจากบ่อน้ำโบราณเพียงเท่านั้น ยังดีที่ภูเขาส่วนใ

อไปขอให้ลุงใหญ่มาช่วยแล้วเราค่อยจ่ายค่าแรงให้ดีไหมครับ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปผมว่านะจากที่ลูกสาวพ่อที่เคยเป็นค

อย่าให้ลูกสาวฉันต้องเหนื่อยไปมากกว่านี้ เพราะแกมัวแต่พูดน่ะส

อย่างอื่น พวกเราเองจะได้มีเวลาไปช่วยน้องสาวพรวนดินใส่ปุ๋ยและรดน้ำผลไม้ที่มีอยู่ ในเมื่อน

กพี่ลูกน้องของลูกมาช่วย แต่ไม่รู้ว่าทั

ผมเชื่อว่าน้องสาวมีวิธีทำให้ลุงใ

ฟัง พอพี่ใหญ่พูดนิดพูดหน่อยพ่อก็ตกลงแล้ว นี่ผ

่อเก็บแกได้ในกอไผ่” พ่อเ

้าด้วยความเอือมระอาพ่อกับน้องชาย เขาแทบจะทนมองสองคนนี่ไม่ไหว

น ระบบได้มีภารกิจให้โฮสต์ทำครับ และขอย้ำว่าโฮสต์จะต้องรับภารกิจทุกครั้งไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ส่วนภารกิจแรกคือ จัดการกับภูเขาลูกนี้และรดน้ำ

เป็นอะไรนะ รถสามล้อใช

โฮสต์ รถสามล้อข

รับภ

้นเกาลัดทันที พี่ชายทั้งสองทนดูน้องสาวลำบากไม่ได้ จึงได้ผลัดกันมาช่

าดใหญ่ ของรางวัลจะถูกนำไปเก็บไว้ในช่องเก็

ขายแล้ว อย่างน้อย ๆ จะได้มีเงินไปซื้อต้นกล้าผลไม้และเป็นข้ออ้างในการนำรถสามล้อออกมาใช้ ถ้าไม่เอาโสมไปขายก็

่วยไปจัดการเขาลูกที่สองได้ไหมคะ หนูอาจจะไปเซี่ยงไฮ้สักเที่ยวพอดีมีเพื่

ว ตอนนี้ลูกลาออกแล้ว บ้านเราไม่มีเงินมากพอที่จะซื้อรถบรรทุกได้ ส่วนรถ

ร้านสมุนไพรดี ๆ ให้หนูได้ พ่อไม่ต้องห่วงนะคะ หนูตั้งใจกลับมาทำสวนหนูจะไม่รบกวนเงินที่บ้านหนูจะหาเงินเองค่ะ ในมือ

ูกจะไปเ

วล้อมรอบสวนผลไม้ของเรา พ่อคิดว่าจะใช้เงินมากขนาดไหนคะ เราจะล้อมภูเขาลูกแร

ินทำกำแพงหรอกลูก แค่เราต้องหาหมามาเลี้ยงให้มากหน่อยแล้ว

วนด้วยนะคะ แล้ว

ีกว่านะ ลูกเป็นผู้หญิงจะเที่

นูจะไปคนเดียวไม่ได้กันคะ พ่ออย่าห่วงเลยค่ะไม่มีใครรังแกหนูได้หรอ

ละลูกชายทั้งสองรี

หมือนกัน แต่คิดว่าคงไม่มีเวลาหรอกค่ะ แล้วก็ที่ราบเนินเขาหนานซานทั้งหมดพ่อช่ว

ไปบอกลุงใหญ

งได้กลับบ้านมา

นเป็นครูโรงเรียนมัธยมในเมืองน่ะ ถ้า

ม แต่ตอนนี้หิวแล้วเรากลับบ้านกันค

งกลับไปกินอยู่แล้วไม่ต้

ะแต่งงานคะ ไม่ว่าเพื่อน ๆ ขอ

ะ เอาไว้เจอเมื่อไหร่ค่อยแต่งงานยังไม่สายจะรีบไปทำไม พี

อง ไม่พูดก็ไม่มีใ

มาบ้านก็ดีแล้ว ถึงคนอื่นจะคิดว่าลูกสาวอีกไม่นานก็จะแต่งไปเป็นสะใภ้คนอื่นแต่สำหรับครอบครัวของเขา หากใครจะแต่

ำอะไรกินคะหอมมากเลย” ถิงถิงวิ่งเข้าไปในบ

็ไปล้างมือแล้วมายกกับข้าวออกไป เอะอะโว

นูก็ต้องแต่งเข้าบ้านเซี่ย หากไม่มีใครแต

นี่ แบบนั้นจะ

ก็เห็นด้วย หรือว่าแม่ไม่อยากให้หนู

ลักไสไล่ส่งลูกกัน ในเมื่อพ่อกับพี่ชายของลูกเห็

กัน เสียงดังออ

ณนั่นล่ะที

ก็ต้องให้ท้ายสิ หรือจะให้พ่อไปให้

กไปเลย ฉันไม่อยากจะพูดกับพว

หรือว่าวันนั้นของเด

ตแล้ว ถ้าเกิดว่าผมสมองเสื่อมกลายเป็นคนปัญญาอ่อนขึ้นมา แล้วแบ

อให้แกไม่ปัญญาอ่อนก็ยังไม่มีใครเอาแกไป

ะสาทแม่เหมือนกัน แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นพ่อเองก็รักและตามใจแม่ที่สุด แม่ไม่เคยได้ลงไปทำงานในนาเลยสักครั้ง พ่อยังคงรักษาสัญญากับบ้านคุณตาในตอนที่ขอแม่แต่งงานว่าจะไม่ให้แม่ต้องลำบากและไม่

เปิดรับโบนัส

เปิด
สวนฟาร์มมหัศจรรย์ยุค80
สวนฟาร์มมหัศจรรย์ยุค80
“เซี่ยถิงถิง ย้อนเวลากลับมาในวันที่แฟนหนุ่มได้บอกเลิกกับเธอ เด็กสาวที่มากความสามารถจากหมู่บ้านเชิงเขาเล็กๆ ครอบครัวของเธอเป็นเกษตรกรมา 13 ชั่วอายุคน เซี่ยถิงถิงถือว่าเป็นปัญญาชนคนแรกของหมู่บ้าน ตลอดเวลาเด็กสาวที่หน้าตาสะสวยและเรียนดีผู้นี้ เป็นคนที่เชื่อฟังคำสั่งสอนของครอบครัวและค่อนข้างจะหัวโบราณอยู่บ้าง นี่จึงเป็นสาเหตุให้แฟนหนุ่มของเธอมีอันต้องเลิกรากันไปเพราะถิงถิงไม่เคยหลับนอนกับเขา นั่นถือว่าเป็นการหมื่นเกียรติของตัวเธอเอง แต่สาเหตุที่แท้จริงแล้วแฟนหนุ่มของเธอเพียงต้องการเกาะกิ่งไม้สูงเพื่อความก้าวหน้าเพียงเท่านั้น เพียงเพราะถิงถิงมาจากครอบครัวชาวนาในชนบทไม่มีแรงสนับสนุนเขาให้ปีนป่ายขึ้นไปอยู่บนกิ่งไม้สูงได้ตามที่เขาต้องการ เขาจึงต้องหันหลังให้กับถิงถิงเพื่อไปเกาะขาลูกสาวนายทหารยศใหญ่ที่มีฐานะร่ำรวยและพร้อมสนับสนุนเขาในสิ่งที่เขาต้องการ ถิงถิงเองถึงแม้จะเสียใจมาก แต่สำหรับเธอแล้ว ชาวนาแล้วอย่างไร ชาวนาก็ถือว่ามีเกียรติ คุณรังเกียจชาวนาก็อย่ากินข้าวที่ชาวนาปลูกก็แล้วกัน ในเวลาชั่วข้ามคืนจากความรักที่เธอมีให้แฟนหนุ่มแต่ตอนนี้เธอมีเพียงความรังเกียจและเสียใจที่มองคนผิดไปเท่านั้น ถิงถิงตัดสินใจลาออกจากงานและเก็บกระเป๋ากลับบ้านเกิด เธอจะพลิกภูเขาแห้งแล้งที่บ้านเกิดให้เป็นแหล่งอาหาร อันอุดมสมบูรณ์ เธอจะทำให้คนที่ดูถูกเธอได้เห็นว่า เกษตรกรนั้นหาได้ต่ำต้อยไม่ เธอจะต้องร่ำรวยเพราะอาชีพของเธอให้ได้ในสักวันและจะตอกหน้าคนพวกนั้นคืนให้สาสม แต่ที่น่าอับอายที่สุดไม่ใช่ถูกแฟนหนุ่มบอกเลิกในที่สาธารณะ แต่เป็นเธอที่เดินเหยียบเปลือกกล้วยแล้วลื่นล้มหัวฟาดต่างหาก เพราะความโมโหทำให้ไม่ทันได้มองทาง นี่ถือว่าตายด้วยความอับอายและคับแค้นใจมากที่สุด ขอบคุณพระเจ้าที่ให้โอกาสเธอได้กลับมา”