สืบแค้นบัลลังก์เลือด

สียงเงียบหายไปแล้ว คนที่หลบซ่อนอยู่ในมุมมืดก็ออกมา คนผู้คนนั้นรูปร่างคล้ายบุรุษสวมเส

ยปลายทาง อีกด้านหนึ่งมีสตรีนางน้อยที่แอบ

สตรีเหล่านั้นล้วนนอนพักเอาแรง แต่บางคนก็ยังเดินวน

ันจอมปลอมสิ้นดี ลู่อิงส่ายหน้าไปมาก่อ

นางไม่เข้าใจจึงได้แต่แอบมองจากด้านนอก เห็นช

ไม่ถูกฝังลงหลุมหรอกหรือ คนที่หลบอยู่หลังพุ่มไม้เริ่มอยู่ไม่ติดเ

ะลุกขึ้นไปทางด้านหลังเพื่อไปหาหลักฐานเกี่ยวกับพี่สาวนาง เพราะสถานที่สุดท้ายท

งรบกวน มีแต่กลิ่นศพโชยแตะจมูก ไม่นานคนผู้นั้นก็ปล่อยนา

มากกว่าจึงกล้าถืออาวุธเข้าวังหลวง มีโอกาสจะล

่นางไม่ทำ เอาแต่ยืนนิ่ง สังเกต และระวังตัว เมื่อเริ่มสนุกจึงขยับเท้าไปท

ล้วข้าจะไม่พูด

ปอีก ดวงตาคมมองสตรีตรงหน้า หรือสตรีนางนี้ก็คือสตรี

ร้ความกลัว เขาสามารถฆ่าคนได้ในพริบตา แต่กลับไว้ชีวิตนาง

นให้ท่านก็ต้องมาตาย การเข้า

วอีกทีก็ตอนที่อีกฝ่ายสับสันมื

กสีเลือดจากข้อมือนางมาเก็บเอาไว้ จา

งจะได้สติก็รุ่

กสีเลือดหลักฐานเพียงชิ้นเดียวกลับถูกเขาขโมยไ

งจึงได้แต่ทำหน้าบอกบุญไม่รับตลอดทั้งวัน พอมาซักผ้าก็เลยได้โอกาสใ

านางเริ่มสติไม่ดีเช่นคนอื่น จึงหนีหายไปหมด ราตรีมืดสนิทอีกครั้ง คนที่ล

เมื่อคืน ต่อให้นางตายฝัง

ี้ แล้วเอาขอ

ราะแววตายั่วล้อเป็นประกาย ก่อนยกกำ

ถึงเสี้ยววินาทีเขาก็มาถึงตัวนางแล้วปิดปากนางไว้ นางยังไม่ทันได้ส่งเสียงเต็มคำด้ว

มีผู้ใดเข้ามาช่วย เจ้าไม่รู้หรือ

มจากคนด้านหลัง กลิ่นเครื่องหอมนี้มีเพียงบุรุษที่มีเงินเท่านั้นถึงจะมีไว้ครอบครอง แส

สนิทตอนนี้อยู่ใกล้แค่แก้มนาง ดวงตาดำสนิทนั้น อ

เป็นท่าน

ัวเราะ “เจ้าดูละครงิ้วมากเกินไปห

วลามายุ่งเกี่ยวกับนางสนมตาอิ้งเช่นเจ้าหรอก อีกอย่าง ถ

ว่าแต่ท่านคือใคร” จังหวะที่เขาอยู่ด้านหลังนางนั

อย่างรวดเร็ว ท่าทางราวกับแมวขโ

่ได้โปรดส่งกำไลวงนั้นให้ข้าเ

่าสำคัญกับ

ไลของพี

รู้ว่าอีกฝ่ายสืบประวัติของซ่งเป่ยฝูแน่นอน “ข้ามีลูกพี่ล

ดเริ่มระแวงอีกฝ่าย ช

เป็นใคร และเข

าไปคว้าเอามาเป็นของตน แต่เสียงฝีเท้าจากมุมกำแพงอีกฝั่งดังขึ้นท

กใจอีกแล้วที่พบเจอนาง “วังหลวงออกกว้างขว

นับอีกฝ่าย “

แม้แต่ขันที ตลอดจนตาอิ้งที่ตำแหน่งเท่านางสักคน

แต่ตายแล้วเป็นยังไง นางตายแล้วก็ได

เล่า” นางประจบประแจงแม่ทัพชิงหยวนกำลั

ม่ทัพหลิวชิงหยวนหันไปมองแล้

” หลิวชงอวี้ทำผิด แต่ก็รู้ว่าต้

ูเอ๋อร์ช่วย ข้าเลยรีบไปเก็บอาหารเอาไว้ใ

้น ข้าก็ถึงบอกให้เจ้

ห้ฝ่าบาทเรียกข้าเสียทีสิ น้องสาวท่า

ไงเขาก็ไม่ให้ฮ่องเต้

วาดเสียงดังกว่าเดิม “ที่แท้ก็เป็น

เจ้าแล้วว่า

ข้าชอบฝ่าบาท

ัยในตัวเหมยลู่อิงอย่างไร กว่าสองคนจะเถียงกันจบนางก็ย

างหันมองนางกำนัลของตน และขันทีของตนที่นั่งอยู่ด้านนอกกำลังพู

คนไม่ปิดบังความรู้สึกยังบ่นไม่หยุด เหมยลู่อิงได้ยินแล้วก็ส่ายหน้า ตอนนี

อีกไหม ข้าจะ

่มคิดแล้วว่าเจ้าคงจะชอบซักผ้าจ

วี้ต่ำไป อีกฝ่า

” นางพูดไปพลางลุกขึ้นไปหยิบผ้าออกไปสอง

าถึงตอนนี้นางก็ต้องวิเคราะห์เขาอีกรอบ นอกจากบุรุษที่ยิ่งใหญ่อย่างฮ่องเต้แล้ว คนที่

ือการหยอกล้อนั้น ทำให้คนที่กำลังม

ใจจะมานั่งชมจั

องข้ามาเสีย แล้วท่านจะไปไหนก็ไป ข้าจะไม

ินแล้วว่าข้าคงมีฐานะไม่ธรรมดา ไม่เช่

แวบเดียวก็รู้ว่านางคิดอะไรอยู่ คิดว่าเรื่องที่นางโกหกว่ากำ

ีพูดให้เขายอมคืนกำไลนั้น อ

แสงจันทร์เลยทำให้ชายชุดดำไม่รู้ว่านางเป็นอะไร เขารีบวิ่งเข

หวะนั้นก็ “ดึง” ผ