icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สวาทรัก อสูรร้าย

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:1556    |    อัปเดตเมื่อ:20/10/2024

รกับบอดี้การ์ดคนที่สี่เรียบร้อย หญิงสาวเดินไปตามเสียงพูดคุย

ให้บอดี้การ์ดคนที่มองเห็นรีบควักปืนออกมาอย่างรวดเร็ว เพียงแต่ว่าช้ากว่ามีดเล่มจิ๋วที่ถู

่เหลือเอ่ยบอกมายุมิที่นั่งนิ่ง ตื่นตะลึงทำอะไรไม่ถูก นางไม่เคยเจอเหตุการณ์ใน

ู่ที่พื้นหลังโซฟาตัวใหญ่ ก่อนที่เขาจะเริ่มทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่ เสียงปืนที่ดังออกมาจ

โคจิลูกน้องอีกคนหนึ่ง

นรุ่มยิ่งนัก เป็นห่วงเจ้านายสาวอย่างยิ่งยวดหากแต่คำสั่งของทรรศิกาก็เด็ดขาดเกินกว่าที่เข

นื้อมากแต่ตอนนี้เห็นทีจะไม่ได้เสียแล้ว ต้องเก็บบอดี้การ์ดคนนี้ให้เร็วที่สุด เพราะเสียงปืนอาจทำให้เรื่องยากขึ้น ตำรว

้นยืนปล่อยกระสุนออกจากรังเพลิงสองนัด ส่วนนัดที่สามนั้นเป็นของทรรศิกาที่อาศัยจังหวะตอนที่อีกฝ่ายลุกขึ้นยืน ปล่อยลูกตะกั่วออกไปที่กลางหน้าผากของเขาคนนั้น

งบอดี้การ์ดทั้งห้าคน มีหนึ่งคนที่เสียชีวิต อีกห้าคนนอนสลบไม่ได้สติ ร่างของชายห้าคนที่ถูกมีดยาสลบถูกนำไปมัดรวมกันที่ต้น

นเข่าด้วยความหวาดกลัว หัวใจของสาวน้อยเต

อาไปเลย” มายุมิไม่ห่วงสมบัติเท่ากับห่วงตัวเอง นึกว่าพวกที่บุกรุก

” สิ้นคำพูดของทรรศิกาถุงผ้าตาข่ายสีดำผืนขนาดพอเหมาะที่อยู่ในมือของนาโอะโตะถ

อ้อนวอนขอความเมตตาจากนักฆ่าเลือดเย็นทั้งหลาย แต่ดูเหมือ

ำการบางอย่าง โคจิเทน้ำมันที่เตรียมมาไปรอบๆ บ้านจุดไฟแช็กโยนลงไปบนพื้นที่เปียกชุ่มด้วยน้ำมัน เปลวไฟสีแดงฉานลุกพรึบชั่วพริบตาท่วมตัว

สุด ใบหน้าฉาบด้วยความตกใจในมือถือโทรศัพท์เครื่องจิ๋วติดอยู่ตลอดเวลา หากสังเกตเห็นมือนั้นส

ยว?” ยูสุเกะเอ่ยถามเลขาวัยสี่สิบเจ็ดด้ว

ื่องที่บ้าน

ริงจัง ยูสุเกะกับเรียวต่างพุ่งสายตามาที่ทาง

าในบ้าน ทำร้ายคนของเรา เสียชีวิตไปหนึ่งนอกนั้นสลบครับ” หัวใจของคนที่ฟังกระตุกหล่นวูบลงมากองอยู่ที่ปลา

งไงบ้าง?” เรียวเอ่ยถามเป็นประโย

ดนยิงพอดี จากนั้นพวกมันก็เผาร่างของคุณผู้หญิงไปพร้อมกับบ้านครับ” ทางาดะตอบคำถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ น้ำตาเอ่อล้นออกมาอย่างส

เปิดรับโบนัส

เปิด
สวาทรัก อสูรร้าย
สวาทรัก อสูรร้าย
“"คนอย่างเธอความเจ็บปวดแค่นี้มันยังน้อยเกินไป เธอต้องเจ็บเหมือนกับที่มินามิเจ็บ และต้องเจ็บยิ่งกว่าหลายร้อยเท่า ฉันจะทำให้เธอตายอย่างช้าๆ แต่ทุกข์ทรมานแสนสาหัส เธอจะไม่ได้ยินหรือสัมผัสกับความอ่อนโยนเมตตาจากฉัน สิ่งที่ฉันจะมอบให้เธอมีเพียงความเกลียดชังเท่านั้น จำใส่กะโหลกไว้" เรียวเหวี่ยงร่างงามไปที่เตียงนอนอย่างแรง มือหนาจับที่ข้อเท้าของเธอไว้แน่นเมื่อรู้ว่าเธอกำลังกระเถิบตัวหนี "หนีสิ หนีเลย ถ้าเธอหนี คนที่ตายเป็นคนแรกคือแม่ของเธอ ฉันจะให้แม่เธอตายเหมือนหมูเหมือนหมาข้างถนน เหมือนกับที่เธอฆ่าแม่ของฉัน" ดวงตาเขาเปล่งแสงแรงกล้าของความอาฆาต เมื่อนึกถึงข้อนี้อยากจะฆ่าหญิงสาวตรงหน้าให้ตายตามมารดาและคนที่เขารัก แต่ความตายอาจจะไม่ทำให้เขาสะใจ นอกจากกระกระทำต่อไปนี้ที่สะใจเขามากที่สุด ทรรศิกาหยุดดิ้นรนขัดขืน เขาจึงปล่อยข้อเท้าของเธอให้เป็นอิสระ จัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าต่อหน้าเธอ ความกลัวเริ่มเกาะกินจิตใจของเธอมากขึ้นเรื่อยๆ อยากจะวิ่งหนีออกไปจากที่นี่ แต่เมื่อนึกถึงมารดา ทำให้เธอก้มหน้ารับชะตากรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น เรื่องที่คุณน่าจะสน”