icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สวาทรัก อสูรร้าย

บทที่ 5 5

จำนวนคำ:1648    |    อัปเดตเมื่อ:20/10/2024

บว่าหัวใจที่ฝังอยู่ในร่างกายมันเหือดหายไปครึ่งดวง ที่เหลืออยู่จึงไม่สามารถที่จะทำให้ร่างกายยืนหยัดต่อไปได้ น้ำตาไหลออกมาด้วยความเสียใจ การสูญเสียภรรยาสุดที

นเคืองสุดประมาณ มือทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่น แน่นจนลำแขนหนาสั่นตามไปด้วย เส้นเลือดสีเขียวนูนขึ้นมาไล่ตั้งแต่ข้อมือจนกระทั่งถึงลำคอ ไม่เว้นแม้แต่กรามทั้งสองข้างที่ถู

อจะรู้มั้ยครับ?” เรียวถามขึ้

อยครับเผื่อว่าจะมีหลักฐานหลงเหล

” ท่าทางของผู้พูดนั้นจริงจังและพร้อมจะทำตามที่พูดทุกอย่าง มันต้องตาย

่ เดี๋ยวพ่อไปเอง ลูกคอยดูแลที่นี่ใ

ู่ในงานนี้ต่อไปแล้ว มารดาของเขาเสียชีวิตทั้งคนจะให้เข

เราต้องแยกแยะระหว่างเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัว พ่อรับรองเราต้องแก้แค้นคนที่ฆ่าแม่อ

ต้องมีความอดทนและแยกแยะเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงาน เพราะถ้านำมารวมกันเมื่อไหร่จะไม่สามารถ

โดยมีทางาดะกับลูกน้องจำนวนหนึ่งเดินตามออกไปด้วย ทำให้

ินว่ามายุมิเสียชีวิต หญิงสาวมีความเคารพรักมารดาของชายหนุ่มเป็นอย่างมาก ราวกับว่าเป็นมารดาของตัวเองก็ว่าได้ การจากไปของท่านสร้างความเสีย

รักเบาๆ หยดน้ำตาที่กระทบกับผิวแก้มของเธอนั้น บอกให้หญิงสาวรู้ว่

้ก่อนนะคะ พอถึงบ้านเราจะร้องไห้ด้วยกัน เสียใจด้วยกัน ทุกข์ด้วยกัน มันอาจจะยากในสิ่งที่ปิ่นพูด มันยากที่ลูกจะไม่ร้องไห้เมื่อแม่จากไปอยู่

งและทุกคน เก็บความเสียใจและน้ำตาเอาไว้ภายในใจ ตอนนี้เขายืนอยู่ในหน้าที่ของประธานบริษัท ชายหนุ่มก็ต้องทำ

เลย เขาหันมามองหญิงสาวที่ส่งรอยยิ้มบางๆ ให้กับเขาเป็นระยะ ราวกับว่าเธอคนนี้คือกำลังใจที่ดีที่สุดในเวลานี้ที่เขามี โดยมีมือเล็กกุมมือใหญ่ไว้ตลอดเว

โคจิลูกน้องคนสนิทผ่านเครื่องฟังที่แนบติดไว

ในงาน เขาเป็นคนรายงานเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นให้กับนักฆ่าสาวเป็นระยะ ตั้งแต่ทางาดะนำข่าวร้ายมาบอกกับเจ้าของงาน ตอนที่ยูสุเกะเดินทางออกไปจากห้องจัดเลี้ยงพร้อมกับลูกน้องจำนวนหนึ่ง แล้วร

ผนทันทีโดยแผนการแรกจะเกิดขึ้นก่อนที่ทรรศิกากับกลุ่มนักฆ่าจะมาถึงห้องจัดเลี้ยงหนึ่งนาที ทุกอย่างต้องแม

เปิดรับโบนัส

เปิด
สวาทรัก อสูรร้าย
สวาทรัก อสูรร้าย
“"คนอย่างเธอความเจ็บปวดแค่นี้มันยังน้อยเกินไป เธอต้องเจ็บเหมือนกับที่มินามิเจ็บ และต้องเจ็บยิ่งกว่าหลายร้อยเท่า ฉันจะทำให้เธอตายอย่างช้าๆ แต่ทุกข์ทรมานแสนสาหัส เธอจะไม่ได้ยินหรือสัมผัสกับความอ่อนโยนเมตตาจากฉัน สิ่งที่ฉันจะมอบให้เธอมีเพียงความเกลียดชังเท่านั้น จำใส่กะโหลกไว้" เรียวเหวี่ยงร่างงามไปที่เตียงนอนอย่างแรง มือหนาจับที่ข้อเท้าของเธอไว้แน่นเมื่อรู้ว่าเธอกำลังกระเถิบตัวหนี "หนีสิ หนีเลย ถ้าเธอหนี คนที่ตายเป็นคนแรกคือแม่ของเธอ ฉันจะให้แม่เธอตายเหมือนหมูเหมือนหมาข้างถนน เหมือนกับที่เธอฆ่าแม่ของฉัน" ดวงตาเขาเปล่งแสงแรงกล้าของความอาฆาต เมื่อนึกถึงข้อนี้อยากจะฆ่าหญิงสาวตรงหน้าให้ตายตามมารดาและคนที่เขารัก แต่ความตายอาจจะไม่ทำให้เขาสะใจ นอกจากกระกระทำต่อไปนี้ที่สะใจเขามากที่สุด ทรรศิกาหยุดดิ้นรนขัดขืน เขาจึงปล่อยข้อเท้าของเธอให้เป็นอิสระ จัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าต่อหน้าเธอ ความกลัวเริ่มเกาะกินจิตใจของเธอมากขึ้นเรื่อยๆ อยากจะวิ่งหนีออกไปจากที่นี่ แต่เมื่อนึกถึงมารดา ทำให้เธอก้มหน้ารับชะตากรรมที่กำลังจะเกิดขึ้น เรื่องที่คุณน่าจะสน”