icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แก้วตาของคนพาล

บทที่ 8 คนแพ้ก็ต้องดูแลตัวเอง (2)

จำนวนคำ:1636    |    อัปเดตเมื่อ:04/11/2024

งานราชเวคิน กรุ๊ปถูกเปิดออก หลังจากเจ้าข

ลี่ยกับเขาที่เดินเข้ามา ซึ่งฝ่า

ด่นภูมิ เมื่อวานค

าเชื่อว่าตนดูคนไม่พลาด...ธีทัตไม่ได้แปลกใจที่รู้ว่าเด่นภูมิปล่อยให้พ่อที่สุขภาพไม่ดีกับน้องสาวที่ด้อยประสบการณ์ในธุรกิ

ฯ ของคุณบอกว่าถ้าผมจะคุยกับ

่ปิดบังความรู้สึก หากคนที่นั่งหลังโต๊ะทำงา

ไม่ค่อยอยู่ที่ห้องทำงาน ไม่ทราบว่า

ถึงเงินที่ได้จากการขายบ้าน ทนายความกลับบอกว่านำไปเคลียร์หนี้หมดแล้ว เงินไม่เหลือถึงผม มันจะเป

นได้ชัดเลยว่าในตอนแรกเขาได้พยา

ราคาเต็ม ผมไม่ได้ต่อรองราคา ผมจ่ายเงินให้คุณอายี่สิบหกล้านด้วยเช็คเงินสด เงินก้อนนั้นถูกนำไปเคลียร์หนี้คงค้างกับธนาคารและใช้เป็นค่าใช้จ่ายในการขายบ้าน ผมรู้ว่าหลังจากเคลียร์ทุกอย่

งว่าคุณจ่ายเงินให้

้ว และมันเป็นหน้าที่ของผมหรือเปล่าที่จะต้องทำให้คุณมั่นใ

กของพ่อ ผ

นนี้พ่อของคุณอยู่ที่ไ

ามเรื่องเงินขายบ้านว่ามันหายไปไหนหมด ไ

อยู่ที่ไหน แสดงว่าคุณ

ง ผมต้องกลับไปที่อเมริกา เพราะงานของผมอยู่ที่นั่น ตอนนี้ผมมีเรื่องให้รับผิดชอบมากพอแล้ว ผมไม่อยากรับ

เจนกันไ

เขายังผ่อนคลาย แววตายังคงนิ่งเรียบ

อกกั้น แล้วมองไปรอบๆ เมื่อสายตาปะทะเข้ากับคนคุ้นหน้า...แต

้...แอะ..

่อง รู้ว่าหลานรักร้องหาแม่ แต่เธออย

ปหาใครครับ บอก

มะ

านิสาใช่ไหม ม

...แ

น้าแกล้งอย่างแน่นอน ดังนั้นทารกน้อยจึงต้อ

.แง้..

กมาอย่างเต็มพิกัดด้วยน้ำนมแม่และซุปแสนอร่อยที่ฟาดเกลี้ยงทุก

ังร้านเข้ามา ดวงหน้าเล็กกลมที่กำลังเบ้เหมือนร้องไห้อย่างหนักพลันหยุดลงเหมือนสั่งได

แป๊บเดียวก็ยิ้มแฉ่งหน้าบาน ดีนะที่ลูกค้าไม่อยู่ในร

เสียงฮึ่มฮั่มใส่ตน เจ้าตัวน้อยก็หัวเราะชอบใจราวกับจะบอกว่าน้อ

จนนิสาอดที่จะมันเขี้ยวไม่ได้ เธอจึงจับท่อน

เอิ๊กอ๊าก เจ้าตัวกลมเป็นเด็กอารม

พวกเขาไปแล้ว เคยมีคนมาเลียบเคียงถามหาพ่อของน้องพร้อม แต่นิสาตอกกลับจนหน้าม้านเสียทุกราย เพราะเธอไม่อยากให้ชีวาพรได้ยินคำถามที่อาจท

อน เตรียมที่อยู่ให้เรียบร้อยด้วย เพราะถ้าเธอพาบูบุ๊ยไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
แก้วตาของคนพาล
แก้วตาของคนพาล
“แต่งงานหลอกๆ เพื่อควบธุรกิจ จบภารกิจเธอยอมเลิกตามสัญญา หากผิดหรือที่เธอตัดใจจากเขาไม่ได้ ผิดหรือที่เธอยังตอแยเขา... ผิดด้วยหรือที่สุดท้ายเธอยอมแพ้และจากไปโดยไม่บอกลา -------- "คุณธีร์อย่า! ออกไปเดี๋ยวนี้นะ" แค่ฝ่ามือบางสัมผัสกับแผงอกกว้าง ชีวาพรก็ถึงกับตัวสั่น ทว่าวินาทีนั้นเองที่ทุกอย่างก็หยุดลง... "โอ๊ย!" "อ้า!" เสียงแรกเป็นเสียงร้องเหมือนคนกำลังเจ็บหนักจากคนตัวโต ส่วนเสียงเล็กๆ ที่ตามมานั้นเป็นเสียงของคนตัวกลมที่โผล่มาจากข้างหลังของเขา...มือน้อยๆ กำลังขยุ้มผมของพ่อ ชีวาพรตกใจ สัญชาตญาณปกป้องของคนเป็นแม่ทำให้เธอตะครุบไหล่กำยำของธีทัตไว้ เพราะเธอกลัวเขาจะเหวี่ยงมือหรือเบี่ยงตัวหนี แล้วอาจทำให้ลูกของเธอเจ็บ "น้องพร้อมปล่อยก่อนค่ะ หนูจิกผมคนอื่นอย่างนี้ไม่ได้นะคะ" "พี่เป็นพ่อ ไม่ใช่คนอื่น" คนตัวโตที่ถูกเธอกดไหล่เอาไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนและยังมีมือป้อมจิกผมจนหน้าหงายยังมีหน้ามาค้าน "ฮือ! อือ!"”