ไม่รักก็เลิกรา

“โชคชะตาเล่นตลกเมื่อน้ำพิงเบื่อหน่ายชีวิตการเป็นภรรยาที่ต้องทำงานบ้านทุกอย่าง แล้วรอรับเงินจากสามี แรกเริ่มเดิมทีเธอตกลงกับสามีว่าแต่งงานกันไปจะต้องช่วยกันทำงานบ้าน ไม่ใช่โยนว่าเป็นหน้าที่หรือภาระของอีกคน เพราะต่างคนต่างก็ต้องหาเงินเข้าบ้าน พอเธอท้อง พงศ์พสุก็ขอให้เธอลาออกจากงานมาเลี้ยงลูก เพราะกลัวคนอื่นจะเลี้ยงลูกไม่ดี แรกๆ เขาก็ช่วยทำงานบ้านเหมือนเดิม แต่หลังๆ ไม่รู้ทำไมงานพวกนั้นถึงได้กลายเป็นงานของเธอแต่เพียงผู้เดียว แถมยังมีประโยคที่ว่าอยู่บ้านก็ไม่เห็นทำอะไร ไม่เหนื่อยอะไร สบายๆ ลอยมาปะทะกับหูอีก นั่นทำให้น้ำพิงปรี๊ดแตก ก่อนนอนคืนนั้นเธออธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่าขอให้สามีสำนึกผิดแล้วมาง้อเธอ แต่!!! ตื่นเช้าขึ้นมา เธอกลับมาอยู่ในร่างของสามี และเขาก็อยู่ในร่างเธอ ทั้งสองต้องแลกหน้าที่ความรับผิดชอบกัน! แล้วมันจะเป็นอย่างไรล่ะ!”