icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไม่รักก็เลิกรา

บทที่ 4 4

จำนวนคำ:1290    |    อัปเดตเมื่อ:27/11/2024

ม่ต้องทำอะไร แค่งานบ้านเล็กน้อย แต่โน้ตเ

นแต่ละรอบที่ซัก ทำไมมันเยอะขนาดนี้” เขากุมขมับ เพราะยังมีรายละเอียดงานยิบย่อยที่ต้องทำอีก เช่นเตรียมเสื้อผ้า ยาสีฟั

์ให้เธอเห็นว่าอยู่บ้านมันสบายแค่ไหน เขารีบจัดการงานบ้านในท

พมเพิร์ทบ้าง ให้ลูกกินนมบ้าง จับอาบน้ำบ้าง

รศัพท์ของน้ำพิง เขากับเธอสับเปลี่ยน

ับ เอ๊ย!

ะ นี่เลยเวลานัดมาคร

” พงศ์พสุถามกล

คุณบอกว่าจะเอาเสื้อผ้าที่ฉั

อคะ” พงศ์พสุ

รกัน

วางสาย ได้ยินเสียงปลายสายด่ามาตามสาย

อร์โทร.หาภ

าโทร. มาทว

พิงจดโพสต์อิทแปะเอาไว้

งหลายอย่างน่ะ” ประโยคขอ

นี้เขารู้แล้วใช่ไหม

รอค

ไหน เสื้อผ้าอะไร”

อผ้าที่พิงรับซื้อมา เป็นมือสองจากเพื่อน ๆ ที่ยังดีอยู่ พ

ว่าภรรยาช่วยหาเงินเข้าบ้านด้วย คิดว่าอยู่บ้านเล

เพื่อเป็นการขอโทษเขา ลดให้เขาอีก 1

วลูก

ยทางเข้าบ้านเอง” เพราะเป็นทางผ่านอีกฝ่ายต้องรีบ

ไม่มาเอา

้เขาซื้อของไม่ต่อเลยสักคำนะคะ แต

จับลูกยัดใส่รถ ให้นั่งบนคาร์ซีท

ลดให้อีก 10% ทำให้ลูกค้าหายโกร

ากชาวสวนมาขายต่อซึ่งได้กำไรกิโลกรัมหนึ่งก็หลายสิบบาทอยู่ เรียกว่ากินกำไรส่วนต

ต่พอกลับถึงบ้านเธอก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

่าง แล้วทำไมบ้านเละแบบนี้ พิงหิวแล้ว

ิงกลับมาจากที่ทำงานก็หุ

์คือเลี้ยงลูกทำงานบ้าน

ันหน้า

ต้องไปทำงานแทนพี่ พี่พงศ์ก็

วไม่ต้อ

จริงไหมจ๊ะลูกรัก” น้ำพิงเยาะเย้ยอย่างสะใจ ครา

กินอะไรล่ะ”

ำท่าจะพูด เขาจึงร

ไข่เจียวนะ เหนื่

” น้ำพิงเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม เพ

มานั่งกินข้าวไข่เจียวอย่างเอ็ดอร

้นเลยเหรอ” พ

ียวก็อิ่มท้องแล้วแหละ ยิ่งได้เห็นหน้ายายหนู

กที่ทำงาน กลับบ่นเป็นหมีกินผึ้

านบ้านและเลี้ยงลูกเหนื่อยขนาดไหน แต่เขากลับมาจาก

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไม่รักก็เลิกรา
ไม่รักก็เลิกรา
“โชคชะตาเล่นตลกเมื่อน้ำพิงเบื่อหน่ายชีวิตการเป็นภรรยาที่ต้องทำงานบ้านทุกอย่าง แล้วรอรับเงินจากสามี แรกเริ่มเดิมทีเธอตกลงกับสามีว่าแต่งงานกันไปจะต้องช่วยกันทำงานบ้าน ไม่ใช่โยนว่าเป็นหน้าที่หรือภาระของอีกคน เพราะต่างคนต่างก็ต้องหาเงินเข้าบ้าน พอเธอท้อง พงศ์พสุก็ขอให้เธอลาออกจากงานมาเลี้ยงลูก เพราะกลัวคนอื่นจะเลี้ยงลูกไม่ดี แรกๆ เขาก็ช่วยทำงานบ้านเหมือนเดิม แต่หลังๆ ไม่รู้ทำไมงานพวกนั้นถึงได้กลายเป็นงานของเธอแต่เพียงผู้เดียว แถมยังมีประโยคที่ว่าอยู่บ้านก็ไม่เห็นทำอะไร ไม่เหนื่อยอะไร สบายๆ ลอยมาปะทะกับหูอีก นั่นทำให้น้ำพิงปรี๊ดแตก ก่อนนอนคืนนั้นเธออธิษฐานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่าขอให้สามีสำนึกผิดแล้วมาง้อเธอ แต่!!! ตื่นเช้าขึ้นมา เธอกลับมาอยู่ในร่างของสามี และเขาก็อยู่ในร่างเธอ ทั้งสองต้องแลกหน้าที่ความรับผิดชอบกัน! แล้วมันจะเป็นอย่างไรล่ะ!”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 10