รฐนนท์ คนไร้หัวใจ

ะออกจากร่า

าเสื้อผ้าที่ถูกเขาดึงทึ้งออกจากร่างกาย ฉันก้มลงทั้ง ๆ ที่เปลือยกายอยู่ หยิบมาใส่ทีละชิ้น แม้มื

ล้ามเนื้อที่ใหญ่แต่สวยงาม เขาดูโตขึ้นกว่าเ

บเอารองเท้าและกระเป๋าขึ้นสะพายบ่า ค่อยเบือนหน้ามองไปยังเขา

ห้าแสนนะ

น้าที่หมุนมาเพียงเล็กน้อย แล้วถึงเห็นว่าเขาเดินหายเข้าไปที่ด้านในของอี

้าบัญชีไปแล้ว ทีหลังเช็คให้

้องหลุบตาลงเพื่อหลบสายตาของเขา แล้วทำทีเป็นล้วงเข้าไปในกระเป๋า ควานหาโทรศัพท์ กดปาดหน้าจอไปมา เพื่อตรวจดูว่าม

อไป คือทำยังไงก็ได้ ให้สามคนนั่นมันหลงเธอ อาจต้องปรับเปลี่ยนลุคของ

วจตัวเอง สุดท้ายก็พยักหน

ิตย์ใช่ไหม

เห็นแววตาครุ่นคิดเพียงเสี้ยวเดียวมองตอ

าไปเลือก

ะกำลังครุ่นคิดอยู่ในใจว่างานที่เขาส

าเกินความสามารถ จึงตอบรับเขา เพราะด้วยผลการเรียน และสถานที่ฝึกงานที่ผ่านมาของฉัน ล้วนแล้วแต่ดึงดูดความสนใจจากผู้ว่าจ้างได้อย่าง

ระดับเดียวกับเขามาหลงได้อย่างไร ฉันลอบผ่อนลมหายใจออกมายาว ๆ ด้วยความหนักใจ ฉันเ

ค่าใช้จ่าย ผมจะเป็

อ ฉันแอบถอนลมหายใจเบา ๆ อีกครั้ง แล้วนึกปลอบใจตัวเองว่าไม่เป็นไรหรอก ยังไงแล้วฉันก็เป็นผู้หญิงหน้าเงินอย

เสียงเ