icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เจ้าสาวบำเรอใจ

บทที่ 4 ฉันไม่ได้รักเธอ(2)

จำนวนคำ:1835    |    อัปเดตเมื่อ:25/12/2024

านข้าวตรงหน้าตัวเองแล้วก็นั่งลงเหมือนเดิม แม้จะโกรธมากแค่ไหน แต่

หญิงน่า

ืองในใจได้มลายหายไปทันทีเมื่อได้สัมผัสกับรสชาติของแกงเขียวหวานปลากราย ก่อนหน้านี้ผัดผักรวมมิตร

านต่อคำที่สองที่สามโดยไม่รู้เลยว่ากับข้าวที่ทานเป็นฝีม

ี่บ้านเตรียมมื้อเย็น นี่คือครั้งแรกที่จะได้ทานข้าวกับแม่ของสามีด้วย และเมนูกับข้าวทุกอย่างล้วนเป็นอาหารที่พรรธน์ยศชอบทั้งนั้น เธอถามแม่ของเขาว่าเ

นข้าวกับเด็กรับใช้เสร็จพร้อมมองไปยังหมูผัดกะปิ แ

้วค่ะ ของหวานก็เสร็จแล้ว

นน่าตีนัก หนูจอมอดทนหน่อยนะลูก แม่เชื่อว่าวันข้างหน้าพ่อแ

ือไม่รักก็ได้ แต่ขอให้มองหนูแบบที่มองคนอื่นบ้างไม

ลย เตรียมเสร็จแล้วก็ไปถอดผ้ากันเปื้อนเถอะ เหมื

อดผ้ากันเปื

ลย นี่ก็หกโมงได้เวลาทานมื้อเย็นแล้ว เพราะท

ปสั่งเด็กรับใช้ตักข้าวรอลูกสะใภ้และลูกชายโดยไม่ลืมสั่งเด็กไปบอกพรรธน์ยศว่ามื้อเ

มีแต่ของโปรดของชอบเขาทั้งนั้นจึงไม่รอช้าที่จะดึงเก้าอี้ออกมานั่ง

มก่อน” นางบอกลูกชายและมือท

ครับ” เขาตอบกลับโดยไม่รู้ว่าก

ป็นคนทำกับข้าวพวกนี้ทั

แม่ก็บอกเธอทำของ

ะไร แม่ก็เลยบอกและหนูจอมก็ไปตล

ำในลำคอ แต่คนหูดีอย่างแม

ง นั่นไงมาแล้ว ทานเถอะ ถ้

ย” แล้วเขาก็ตักหมูผัดขิงใส่จานข้าวพร้อมตักใส่ข้าวและช้อนพอดีคำใ

กับข้าวเมื่อตอนกลางวันด้วยวะ!’ เขาได้แต่พูดถามตัวเองในใจเมื่อลิ้นได้รับรสอาหารฝีมือภรรยาแต่งตัวเอง คือร

จบก็คว้าหยิบแก้วน้ำใกล้มือมาดื่มไปจนหมดแก้วแล้วเด็กรับใ

้านเรานะ แม่ให้เด็กจัดห้องไว้ให้แล้ว ส่วนเราห้ามไปนอนคอนโดด้วยวัน

ลงก็ไม่ต้องกิน แม่กินเองคนเดียวก็ได้” เมื

ละนอนที่บ้าน ผมนอนได้ครับ ไม่มีปัญหา เพราะเนี่ยบ้านผม ไม่เห็นต้องกลัวอะไ

ยน้ำพริกปลาย่างกินกับผักสดเข้ากั้นเข้ากัน หนูจอมทานเยอะๆ นะลูก ไหนลองแกงป่าไก

่ออกว่าลูกชายอยากกินกับข้าวฝีมือของจอมใจ แต่ฟอร์มเยอะเลยได้แต่นั่งมองตาแข็ง

บนี้ แม่ชักอยากให้มาท

้ค่ะ แต่ได้เฉพาะตอนเย็นนะคะ”

จ้ะ อร่อยมากเลย อืม!” แล้วนางก็เคี้ยวเสียง

บใช้ก็มารินเติมน้ำให้เต็มแก้วเหมือนเดิม ‘ไปเจียวไข่ถึงต่างประเทศรึไงวะ! ชักช้า!’ แล้วก็นึกพาลโกรธเด็กรับใช้ที่หายไปทำไข่เจียวให้ตนที่ยังไม่ยอมโผล่มาสักที เขากินน้ำรอจนจะเต็มท้องแล้วตอนนี้ ส่วนแม่เขาก็ดูจะม

เปิดรับโบนัส

เปิด
เจ้าสาวบำเรอใจ
เจ้าสาวบำเรอใจ
“เขาเกลียดเธอ แต่สุดท้าย "พรรธน์ยศ" ก็กลืนน้ำลายตัวเอง เมื่อต้องใช้ชีวิตคู่ร่วมกันกับ "จอมใจ" ที่อยู่เฉยๆ ก็ได้เป็นเจ้าสาวของคนปากร้ายอย่างเขา..... ................................ "หึ! ยัยโง่! ดึกป่านนี้ใครเขาหิวข้าวกันล่ะ" พรรธน์ยศรู้สึกตลกกับความไร้เดียงสาของภรรยาตัวเล็กของตนเอง "แล้วพี่แทคหิวอะไรคะ จะกินอะไร จอมจะได้หาให้ค่ะ" "ถ้าฉันบอกว่าหิวเธอล่ะตอนนี้" "ฮะ! เมื่อวานพี่แทคก็ได้ไปแล้วนี่คะ ยังจะเอาอะไรจากจอมอีก" หล่อนเบิกตาโตตกใจในความมืด เมื่อรู้ความหมายของคำพูดของพรรธน์ยศพร้อมขยับตัวถอยห่างจากเขาไปนอนติดอีกฝั่งของเตียง "แล้วจะพูดทำไมว่าหิวอะไรจะหาให้" เขาถามกลับเสียงแข็ง "กะ...ก็จอมคิดว่าพี่แทคจะหิวข้าว" "แล้วยังไง แค่เปลี่ยนจากข้าวมาเป็นเธอเท่านั้นเอง ถ้าให้ไม่ได้ก็บอก ฉันจะได้ไปหาเด็กๆ ข้างนอก" พูดจบเขาก็ดีดตัวลุกขึ้นทันที "มะ...ไม่ได้นะ พี่แทคเป็นสามีจอม" จอมใจลุกขึ้นสวมกอดคนตัวโตจากด้านหลังรั้งไว้ทันทีเมื่อเขาจะออกไปข้างนอกหาผู้หญิงอื่นที่ไม่ใช่ตน "ถ้ารู้ว่าฉันเป็นผัวและรู้ตัวว่าเป็นเมียก็สนองความต้องการฉันด้วย ก็บอกแล้วไงว่าฉันกินดุ เซ็กซ์จัด" เขาแกะมือเล็กที่ประสานอยู่หน้าท้องตัวเองออกแล้วหันหน้ากลับมาหาเธอในความมืดพร้อมผลักจอมใจให้ล้มลงไปกับเตียงตามด้วยเขาเคลื่อนตัวไปคร่อมทับเธออย่างรวดเร็ว”
1 บทที่ 1 ชีวิตหลังแต่งงานมันไม่ง่าย(1)2 บทที่ 2 ชีวิตหลังแต่งงานมันไม่ง่าย(2)3 บทที่ 3 ฉันไม่ได้รักเธอ(1)4 บทที่ 4 ฉันไม่ได้รักเธอ(2)5 บทที่ 5 อยากเป็นเมียฉันไม่ใช่เหรอ 6 บทที่ 6 เชื่อแล้วว่ากินดุ(1)7 บทที่ 7 เชื่อแล้วว่ากินดุ(2)8 บทที่ 8 มื้อดึกที่แสนเร่าร้อน(1)9 บทที่ 9 มื้อดึกที่แสนเร่าร้อน(2)10 บทที่ 10 เริ่มมีความห่วงใย(1)11 บทที่ 11 เริ่มมีความห่วงใย(2)12 บทที่ 12 เริ่มมีความห่วงใย(3)13 บทที่ 13 หย่า!(1)14 บทที่ 14 หย่า!(2)15 บทที่ 15 เธอไปอยู่ไหน(1)16 บทที่ 16 เธอไปอยู่ไหน(2)17 บทที่ 17 อยากหย่าก็มาหย่าเอง(1)18 บทที่ 18 อยากหย่าก็มาหย่าเอง(2)19 บทที่ 19 บทพิเศษ ทาสรักของเมีย