เจ้าสาวบำเรอใจ

เองก็จอดเทียบรถกับหน้าร้านเธอเพื่อให้จอมใจได้ลงจากรถ ส่วนจอมใจก็เปิดประตูรถลงเ

ึไง?” เป็นคนที่บึ้งตึงเง

้าวลงไปยืนข้างรถเต็มตัว แต่ยังไม่ทันได้ปิดปร

ณก็ได้ ปิดประตูรถได้แ

แล้วจอมใจก็กระแทกปิดประตู

ึ

เม้มปากแน่นเป็นเส้นตรงมองตามหลังรถยนต์ที่แล่นจากไปด้วยแรงโกรธไม่พอใจของเจ้าของรถ เธ

ตื๊ด

ยู่ออกมากดรับสาย พอได้โทรศัพท์มาในมือแล้วก็ไม่ทันเสียแล้ว สายที่โทรเข้ามาได้ตัดไปเสียก่อนจนต้อ

ีค่ะพี

ม” รเณศเอ่ยถามกลั

ร้านอาหาร

แวะไปทานข้าวเที่ย

้านทองไม่ยุ่

่ให้ผู้จัดก

กชายเจ้าข

” รเณศเฝ้ามองดูรุ่นน้องคนสนิทมาตั้งแต่สมัยเรียน แต่

าเดี๋ยวจอมเข้าครัวทำ

ั้นเจอก

นะคะ ไปดูเด็กๆ ในร้านก่อนค่ะ เพราะ

แล้วเจอก

ให้กับสายที่เพิ่งวางแล้วเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเหม

ฮ

เธอทำมื้อเที่ยงมาให้เขา แม้ไม่อยากจะมา แต่ท่านก็ขอร้องให้มา แถมบอกอีกว่าเขาชอบทำงานจนลืมทานข้าวและปวดท้องกระเพาะบ่

่ยงมาให้แล้วก็กลับเองเนอะยัยจอม” เธอพึมพำกับตัวเองอยู่หน้าห

ทันทีเมื่อเปิดประตูออกมาเจ

นทีเมื่อได้ยินคำทักทายของช

ร้อมกับก้มมองปิ่นโตในมือเล็กที่ถืออยู่ ก็พอ

ค่ะ คุณแม่บอกว่าพี่แทคชอ

เอามาให้

้อง จอมถึงมา” เธอ

าวที่เธอนำมาให้หรอก” เขารู้สึกเคือง

เตือนโทรศัพท์ในกระเป๋าสั่นเตือนขึ้น เธอจึงนำปิ่นโตในมือไปวางไว้ที่

้อมกับเก็บโทรศัพท์ไว้ที่เดิมพร้อมกับคว้าหยิบปิ่นโตที่วางตั้งไว้มาถือเพื่อจะกล

มมา” พรรธน์ยศเอ่ยขึ้นเมื่อตอนนี้จอมใจไ

หันมากลอกตาไปมาอย่า

” เขาตอ

” เธอถามกวนกลับพร้อมกับยกยิ้มมุมปาก แต่แค่แ

ามาแล้วก็เอาเข้าไปจัดใส่จาน

่จอมนำมาให้คะ แล้วทำไ

ปจัดใส่จานมา พู

้วเดินถือปิ่นโตไปยังห้องครัวที่เมื่อกี้เธอเดินผ่านมาทันที เพื่อจัดกับข้าวในปิ่นโตที่นำมาใส่จานน

างชุดโซฟาของห้องทำงาน มีแกงเขียวหวานปลากรายกับผัดผักรวมมิตรใส่กุ้งสด

ตื๊ด

วก็ลุกเดินไปยังมุมห้องเพื่อหยิบโทรศัพท์ที่สั่นเตื

้าวเที่ยงกับพี่เป๊กไม่ได้แล้วค่ะ” เธอบอก

้าออกห่างแล้วมองไปทางคนที่สนใจโทรศัพท์มากกว่าตัวเองตอนนี้ ‘คงสำคัญมากส

รุ่นพี่แล้วรีบตัดวางสายและเดินกล

ตรงหน้าตัวเองพร้อมกับหยิบช้อนส้อมมาตักกับข้าวและข้าวใส่

อนค่ะ แต่จอมไม่กินค่ะ เพราะยังไม่หิว” เธอบอกเ

่จ่อตรงหน้าก็ถูกยัดเข้ามาในปากแบบไม่ให้ได้ตั้

ากระชากเสียงถามพร้อมคว้าจับ

ว จอมก็มานั่งด้วยและป้อนแล้ว

รื่องรึไงว่าไม่ชอบกินข้าวคนเดียวก็คือต้องมีคนมานั่งกินเ

มไม่หิ

คนที่โทรมาหามากกว่าตัวเอง และตัวเองก็ไม่เข้าใจตัวเองด้วยเหมือนกันทำไมต้องหงุดหงิดแบบนี้ด้ว

พี่แทคเกลียดเราจะตาย ไม่มีทางหึงเราหรอก มีแต่เ

คด้วยคะ ในเมื่อพี่แทคก็ไม่

ล่าว่าเราแต่งงานกันเมื่อวาน แ

กย่องจอมอยู่แล้วนี่ แล้วจะมาสนใจอะไรคะ ถ้าไม

บพูดตอบกลับและมือเล็กที่กำลังจะเก็บโต๊ะก็หยุดชะงักทันทีพร้อ

มเลยค่ะ อย่าทำให้จอมนึกดีใจสิคะว่าพี่แทคกำลั

อยากให้เธอจำใส่สมองไว้ว่าตัวเธอมีผัวแล้วไม่ใช่สาวโสดอย่างเมื่อก่อน ถึ

สมองเป็นอย่างดีและก็จำเสมอว่าตัวเองเป็นเมียแต่งท

ารังเกียจที่สุด ที่นึกอิจฉาได้แม้

ึงต้องเป็นพี่ขวัญคนเดียวด้วย” เธอถามเขาอย่างสุดจะท

ึ

ยสักอย่าง ขวัญทั้งสวย ทั้งน่ารัก แต่เธอสิ สวยก็ไม่สวย มองตรงไหนก็น่าเบื่อ อย่าคิดเอาตัวเองมาเปรียบกับขวัญ จำไว้...วันไหนที่ขวัญกลับม

! ฮ

และมันก็เหมือนมีดเล่มเล็กๆ ที่กรีดเฉือนใจเธอด้วยในตอนนี้ ทำไมกัน ทำไมเขาถึงมองเธอในแง่ร้ายแบบนี้ เธอไม่เคย

็เป็นของจอม เป็นสามีจอมไม่ใช่ของพี่ขวัญ” เธอปาดเช็ดน้ำตากลืนก้อนสะอื

ูงก่อนจะพูดต่อ “เก็บโต๊ะแล้วรีบไสหัวไป ก่อนที่ฉันจะทำร้ายเธอจอม

ไม่ใช่ของพี่ขวัญแล้วตอนนี้ พี่แทคเป็นของจอม” เธอฝืนความเจ็บปวดในอกตะโกนตอกกลับพร้อมกับค

ึ