icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดอกเหมยห่อไฟ

บทที่ 8 ดอกเหมยห่อไฟ

จำนวนคำ:1082    |    อัปเดตเมื่อ:06/03/2025

พุที่พุ่งสู่อากาศก่อนตกลงมาซ่านเซ็นไม่ขาดสาย ฉัตรฉายหรี่ตามองนิ่ง ก่อนกวาดสายตาไปยังลานจอดรถด้านในเหมือนจะหาอะไรบางอ

รับเฮีย” โดยไม่ต้องถาม เข

ใครคิดจะบอ

สนิทที่เข้ามารับหน้าได้แต่เดิ

ประตูคฤหาสน์เข้าไปด้านใน เสียง

ฮีย นี่ถ้าไม่โผล่มาเงียบๆ ก็คงไม่รู

ย ยกสองมือประคองแก้มสากแล้วมองเข้าไปในดวงตาคมลึกนิ่งสนิทนั้นอย่างรักใคร่ ก่อนจะโอบกอดเขาทั้งตัวเพื่อใ

ื่อไหร่ก

ือมาถึงบ้านเรา” คนถูกถามย้อนถามกลั

จ เอื้อมมือโอบกอดแผ่นหลังบอบบางเป็นการตัดบท พาเดินไป

ไว้ก่อนเลยนะว่ารอบนี้ห้ามเข้าไปทำแผลงๆ ในพื้นที

บ ช้างป่ามันหลงเข้ามาในพื้นที่ของนายได้ยังไง ใครจะไปกะเกณฑ์มันได้ล่ะ

ำปรามเท่าไร แล้วยิ่งขุ่นใจเข้าไปอีกเมื

มา คุณอย่าเพิ่งเข้าไปเพราะจะรบกวนมัน ช้างจะตกใจ ให้รอสัก

ระสาไปกันเถอะนะ ส่วนฉ

จน น้ำเสียงนั้นไม่มีแววน้อยใจเจือเข้ามาสักนิด ก่

วบ้าง สร้างล้ำพื้นที่ไปกินเขตใครหรือเปล่า ถ้ากระทบใ

ู่ที่มองอยู่ จนเขาปรายตามองสบมา สองคนถึงไ

สองคนถ้ายังไม่ง่

ป ในความขบขันนั้นเจือความเอ็นดูและภูมิใจอยู่มากโ

วัน...คุณว่าเป็นความผิดเราไหมที่เลี้ยงมัน

่ฉันสงสัยก็คือ วันนี้ลูกน้องเขาบอกว่าไปพบเจ้าของโรงแรมเวียง

สูงจนเกือบเท่าผมแล้ว มันจะไปไหนก็ปล่อยไปเถอะ ตามติดมากเข้าลูกค

ทิ้งไปได้ ลูกชายของเธอก็มีเขี้ยวเล็บพอตัว ผ่านโลกมาพอสมควร

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดอกเหมยห่อไฟ
ดอกเหมยห่อไฟ
“"เฮีย" เสียงเล็กๆ จากเด็กหญิงทำให้ฉัตรฉายยิ้มกว้างอย่างชอบใจ เขาตรงไปหาแล้วนั่งยองๆ บนส้นเท้า สายตาระดับเดียวกับเด็กน้อย "ว่ายังไงคะ แตงหวานคิดถึงเฮียไหม" "คิดถึง คิดถึงเฮีย" เด็กน้อยพยายามพูด ตั้งใจบอกให้เขารู้ความคิดถึงของตัวเอง ฉัตรฉายเอื้อมมือไปหา เมื่อเด็กหญิงไม่ปฏิเสธ เขาจึงค่อยๆ อุ้มแกขึ้นมา ก่อนจะพูด...เหมือนว่าสื่อกับเด็กน้อยเท่านั้น "วันนี้แตงหวานต้องหยุดเล่นก่อน เพราะเฮียมีงานต้องทำ แตงหวานช่วยเฮียทำงานด้วย...ได้ไหมคะ" "ได้ค่ะ" เจ้าตัวน้อยรับคำแล้วปรบมืออย่างชอบใจอีกต่างหาก ญาณินยืนอึ้ง จับทางยังไม่ถูก มองเจ้าของบ้านที่อุ้มหลานสาวเดินลิ่วเข้าบ้านไปแล้ว จนได้สติถึงเร่งฝีเท้าตาม เดินขึ้นบันไดไปจนเขาผลักประตูห้องหนึ่ง "ส่งแตงหวานมาให้ฉันเถอะค่ะ คุณทำงาน แกจะกวนคุณ" "ใครบอกกันล่ะ แตงหวานจะช่วยเฮียทำงานใช่ไหมคะ" ตอนท้ายถามความเห็นจากคนในอ้อมแขน ซึ่งไม่ผิดหวัง มีเสียงตอบรับในทันทีเช่นกัน "ใช่ค่ะ...แตงหวานทำงาน" อะไรกันนี่ แม่หลานสาวจอมป่วนจะมาสนุกอะไรกันตอนนี้ ญาณินถึงกับทำหน้าปั้นยาก อ่อนใจกับทั้งผู้ใหญ่และเด็ก "มีงานสำหรับเธอด้วย สนใจไหม อย่างน้อยก็เป็นค่าเช่าบ้าน ค่าอาหารวันละสามมื้อ"”