icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดอกเหมยห่อไฟ

บทที่ 9 ดอกเหมยห่อไฟ

จำนวนคำ:1174    |    อัปเดตเมื่อ:06/03/2025

เองไปตามความเคยชิน ร่างกายเคลื่อนไหวไปตามอัตโนมัติ แม้ในหัวจะมีเรื่องให้คิดต่าง

้องการอะไร เขาไม่อยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องที่ตัวเองไม่ได้ก่ออี

่นวาย

เกาะพราวทั่วใบหน้าและแผงอกกว้างขณะใช้ผ้าเช็ดตัวซับไปอย่างใจเย็น ดวง

็ไม่เปลี่ยน ไ

ศึกษาที่มาทำงานพิเศษในงานแฟชั่นโชว์ทำให้เขาสะดุดตากับใบหน้าสวยหวาน ห

อ่อนกว่าวัยอยู่มากของเขาจะมีพ่อมาเป็นเพื่อนและคอยดูแลทุกงาน ทว่าในครั้งนั้นพ่อเกิดติดงานอยู่ที่ฮ่องกง จะให้แม่ยกเลิกรับงาน

่บ่ายทั้งที่งานเริ่มช่วงหัวค่ำ จึงทำให้ได้เจอกับญาณิน เด็กนักศึกษาทำงานพาร์ตไทม์ที่นำน้ำและอาหารว่างมาเสิร์ฟให้ ท่าทางสำรวมกับสีหน้าเรียบส

ความถูกตาต้องใจครั้งแรกที่

ชายเขาควงอยู่ เพราะรู้ถึงความสัมพันธ์อันฉาบฉวยของทั้งคู่ดี ทำให้ฉัตรฉายไม่อยากพาตัวเองเข้าไปทำ

นจบ พอตั้งใจจะกลับมาสานสัมพันธ์ ก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เขาผิ

งใจของใครก็ตามที่ทำให้ญาณินเข้ามาใกล้ชีวิตเขาอีก ฉัตรฉายแค่รับร

นเดิม รูปลักษณ์ที่แทบไม่เปลี่ยนจากเดิม แต่ค

ณินตากผ้าเสร็จก็เดินมาทางหน้าบ้าน มองคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่ใกล้ประตูบ้าน เบื้องหน้ามีกระดาษส

่อน น

่างให้ความสนใจ แม้จะดูไม่ออกแถมไม่รู้ถึงแรงบันดาลใจ แต่สีสันและลวดลายฉวัดเฉวี

ยมากค่ะ แล้วตรง

อื่น แตงหวานยิ้ม ดวงตาพราวระยับ...หากคำตอบทำ

ดิม คำต่อมาก็ยิ่งทำให้ญาณินลมหายใจติดขัด เมื่อนิ้วป้อ

อนไม่ต้องการรู้ แล้วจะผิดไหมถ้าปิดกั

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดอกเหมยห่อไฟ
ดอกเหมยห่อไฟ
“"เฮีย" เสียงเล็กๆ จากเด็กหญิงทำให้ฉัตรฉายยิ้มกว้างอย่างชอบใจ เขาตรงไปหาแล้วนั่งยองๆ บนส้นเท้า สายตาระดับเดียวกับเด็กน้อย "ว่ายังไงคะ แตงหวานคิดถึงเฮียไหม" "คิดถึง คิดถึงเฮีย" เด็กน้อยพยายามพูด ตั้งใจบอกให้เขารู้ความคิดถึงของตัวเอง ฉัตรฉายเอื้อมมือไปหา เมื่อเด็กหญิงไม่ปฏิเสธ เขาจึงค่อยๆ อุ้มแกขึ้นมา ก่อนจะพูด...เหมือนว่าสื่อกับเด็กน้อยเท่านั้น "วันนี้แตงหวานต้องหยุดเล่นก่อน เพราะเฮียมีงานต้องทำ แตงหวานช่วยเฮียทำงานด้วย...ได้ไหมคะ" "ได้ค่ะ" เจ้าตัวน้อยรับคำแล้วปรบมืออย่างชอบใจอีกต่างหาก ญาณินยืนอึ้ง จับทางยังไม่ถูก มองเจ้าของบ้านที่อุ้มหลานสาวเดินลิ่วเข้าบ้านไปแล้ว จนได้สติถึงเร่งฝีเท้าตาม เดินขึ้นบันไดไปจนเขาผลักประตูห้องหนึ่ง "ส่งแตงหวานมาให้ฉันเถอะค่ะ คุณทำงาน แกจะกวนคุณ" "ใครบอกกันล่ะ แตงหวานจะช่วยเฮียทำงานใช่ไหมคะ" ตอนท้ายถามความเห็นจากคนในอ้อมแขน ซึ่งไม่ผิดหวัง มีเสียงตอบรับในทันทีเช่นกัน "ใช่ค่ะ...แตงหวานทำงาน" อะไรกันนี่ แม่หลานสาวจอมป่วนจะมาสนุกอะไรกันตอนนี้ ญาณินถึงกับทำหน้าปั้นยาก อ่อนใจกับทั้งผู้ใหญ่และเด็ก "มีงานสำหรับเธอด้วย สนใจไหม อย่างน้อยก็เป็นค่าเช่าบ้าน ค่าอาหารวันละสามมื้อ"”