นาสูร

พั่บ

รกระแทกกายเข้าหาทางรักของพุดซ้อน สองมือใหญ่โอบอุ้มบีบแน่นกับก้นกลมกลึงข

เด็กน้อย อ่า...อืม แน่นดีเหลือเกินน้อง

พั่บ

นทนาของทั้งคู่ และเขาก็รู้ด้วยว่าพลชนั้นคิด

่า...ไม่ไหวแล้ว ยังไม่ได้แต่งงาน และไม่ได้คบกันด้

่บ! ซ่า

ตอนนี้เธอเป็นของฉัน ห้ามผู้ใดแตะต้องนอกจากฉันจำไว้” เขาจูบกระหม่อมที่เปียกชื้

ย คิดไปเอง

ึ

าต่อกันให้เสร็จเถอะเด็กน้อย อ่า...แน่นเห

พั่บ

วนพุดซ้อนทำตัวอ่อนคล้อยไปตามแรงกระแทกของเอวสอบของบุรุษ ตอนนี้เธอปล่อยให้ความรู

องฉัน อ่า...เสี

่คฤหาสน์หลังใหญ่อึมครึมพร้อมเรียกให้พาทีเข้ามาพบตัวเองเพื่อจะถามไถ่ถึงเรื่อง

ยเตรียมไว้รึยัง” เพราะก่อนหน้านี้เขาเสียพลังงา

รับท่าน ส่วนอาหารผมเตรียมเ

ผิดหวังเลยสักครั้งพาที แ

ทีพูดตอบพร้อมกับยกมือขึ้นลู

เอาประวัติของพุดซ้อนมาให้ฉันด้วยล่ะ ฉันอยากรู้ภูม

บคำแล้วก้าวถอยเลื

ากตรงนี้ทันทีเพื่อไปยังห้องรับประทานอาหารส่วนตัวของต

ร้อนอบอ้าวตับแทบแตก แต่จะทำยังไงได้ เมื่อตามตัวและลำคอที่บีบีครีมปกปิดไม่เนียนบังคับให้

อที่กำลังทำงานแล้วหันมาถามผู้มาให

ดหน่อยค่ะ” เธอแสร้งทำหน้าให้ดูเหมือนป่วยทั้งๆ ที่จริงแล้วหน

ักก็ได้ครับ ทาง

องไหวค่ะ อีกอย่างน้องกินย

ยืนเต็มความสูงแล้วเดินมาหาเธอพร้อมยกมือยื่นออกไ

ังลอยมาปะทะข้างแก้ม เธอมองไปด้านข้างมองหาเจ้าของเสียงที

ธอพึมพำในใจแล้วก็มี

นฉัน’ เขาบอกเธอแล้วเธอก็หันมาเจอร่างสูงใหญ่ในชุดเ

ป็นอะไรกันแน่คุณนาส

สั้นๆ แล้วก็หายว

นังเท่านั้นแหละ’ เธอพึมพำตอบกลับ

ึ

มื่อคนตัวเล็กไม่ต้อนรับความห่วงใย และสง

นะคะ น้องไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ ค่ะตอ

่าจะไปกินหมูกระทะ ไปกับพวกเราไหม มีพี่และ

รอคะ น้องนึ

งห้ามขึ้นมา ทำให้เธอมองหาเจ้าของต้นเสีย

งคะ” ห้ามไปส

ร้านในเมืองร้านรม

ันเถอะพี่หมอไม้ อยากกิ

ถอะ” แล้วทั้งสองก็แ

ามแน่นพร้อมกับในมือมีแก้วบรั่นดีถือ

ล้

ดของเขาที่ไหลออกมาแล้วก็เป่าลมใส่มือเพี

บฉันใช่

ำสนิทเปลี่ยนเป็นสีไฟลุกขึ้นมาทันที และลมฟ้าอากาศด

ปร้าง!

ด้ดีทีเดียว และพาทีก็รีบมาหาผู้เป็นนายทันท

ก้วและคราบเลือดที่ยังไม่แห้งดี พาทีอดกลืนน้ำลายเสียว

อ ไม่ฟังค

งคนสนิทพร้อมกับกัดกรามแน่น

ร

ึ

างที่ตอนนี้ลมพายุกำลังโหมกระหน่ำรุนแรงตามไฟโทสะของผู

รับ” พาทีถามออกไปเสียงเบาด

ี่ไม่ใช่ฉัน ทั้งๆ ที่ฉันห้

ปร้าง!

ยหึ

ที่ฉันโกรธตอนนี้เพราะหล่อนดื้อไม่เชื่อฟัง ทั้

ดื้อแบบนี้แล้วไม่รู้จะโดนอะไรหากกลับมาจากข้างนอก หรือบางทีอาจไม่ได้ไปไหนเลยก็ไ

ียดให้ฉันอีกจำไว้พาที ไปซะ! ไปไหนก็ไปซ

้วพาทีก็หายไป

ปร้าง!

มาแดงเป็นเขียวแล้วเขี้ยวยักษ์ก็งอกออกพร้อมกับคิ้วของเขาก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ในตอนนี้เขาควบ

ดคำสั่งฉัน รู้ไหมว่าไม่เคยมีมน

าก็ส่งตามลมพายุให้ค

ื

มไม่สามารถกลับไปที่สำนักงานหรือห้องพักได้ ส่วนพลชเองก็เหมือนกันกับเธอ และก็นึกแปลกใจทั้ง