icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

นาสูร

บทที่ 1 บรรณาการพรหมจรรย์(1)

จำนวนคำ:3294    |    อัปเดตเมื่อ:27/04/2025

ี้ ก่อนจะมองไปยังพาทีแล้วพยักหน้าให้พาทีออกไป เพราะเวลานี้เป็นเวลาส่วนตัวของเขาและเจ้าหล่อน เมื่อประตูห้องปิดสนิทพร้อมพาทีออกไปจากห้อง เขาก็เดินสาวเท

เอง ‘ฝันเหรอเนี่ย ทำไมหล่อจัง’ มือเล็กลูบไล้ใบหน้าหล่อที่กำลังจ้องมองตัวเอง ดวงตาของเขามันช่างน่าค้นห

ล่อนช่างประหลาดคนเหลือเกิน มือใหญ่จับมือเล็กนุ่มนิ่มที่ลูบไล

ป็นฝันแล้วก็หัวเราะคิกคักด้วยความจั๊กจี้เมื่อปลายจ

เดีย

็เริ่มรุกเร่าร่างเล็กน่าค้นหาของเจ้าหล่อน มือใหญ่สอดเร่าเข้าไปในชายเสื้อยืดสีขาวตัว

ี เธอรับรู้ได้ว่าตอนนี้มันคือความจริงไม่ใช่ฝัน หากฝัน

่าดิ้นสิเ

ะกดก็มิปาน รูปปาก รูปหน้าของเขาราวสวรรค์ปั้นแต่งจริงๆ และเขาคือใครกันล่ะ เอ๊ะ!

นเมื่

ันหน้าราวรูปปั้นของเ

่อต้านไม่ให้เขารุกเร่า มือน้อยจับมือของเขาให้หยุดพร้อมกับดิ้นออกจากวงแขนของเขาเช่นกัน แต่มีหรือเขาจะยอมให้หล่

ะ...ปล่อ

ือนมีมนตร์สะกดอยู่ตลอดเวลา และใจสาวน้อยก็เต้นไหววูบวาบรุนแรงเมื่อคนเหนือร่างไม่ยอมทำตามที่สั

สบตาฉันสิ

หล่อนใจแทบขาดตอนนี้ แต่เหมือนว่าหล่อนจะยังคงเป็นสาวพรหมจรรย์ เพราะกลิ่นตัวของหล่อนมันแปลกต่างจากสตรีที่เคยเ

จังหวะเมื่อได้สบจ้องกับดวงตาทรงอำนาจของเขา มันหวิวๆ ในใจ และทำให้หลงไปกั

องเขา แม้พยายามจะเบือนหน้ามองไปทางอื่น แต่สายตาก็อยากจ้องมองดวงตาทรงเสน่ห์และหน้าราวรูปปั้นของบุรุษเหนือร่าง ‘หล่อจัง’

ามคิดในใจเธอ และนั่นทำให้พุ

อบได้ยังไง

เขาพูดพร้อมกับโน้มจมูกลงไปซุกซอกคอระหงของหล่อน พุดซ้อนอ่อนระทวยเมื่อถูกเขาซุกซอกคอระห

้อย ก็ไม่รู้ว่าหิวหรือเพราะอะไรถึงได้รู้สึกปั่นป่วนในท

่อเจอคำถามของหล่

รู้จักฉันไม่ใช่เหรอ อยากเจอไม่ใช่เหรอ นี่

่าน’ มาตลอดยังคงหนุ่มแน่นและหล่อราวเทพบุตรสมคำร่ำลือจริงๆ และเขารู้ได้ยังไงว่าเธออยากรู้จักและอยากเห็นเขา

ด้แก่อย่างที่คิด” นาสูร

่ เพราะทุกคนเรียกคุณว่าท่

เขาถามกลับพร้อมกับ

นเจ็บ” เธอดิ้นตัวถอยออกจากอุ้งมื

หมเด็กน้อย ที่ฉันย

ลือ’ เธอตอบเขาในใจและลืมน

ถ้าดีใจที่ได้เจอฉัน” เขาตอบความ

การแบบนี้ ฉันเป็นแค่สัตวแพทย์ต

ปล่อยตัวเองไป และรู้ด้วยว่าไม่ควรพูดหรื

้อย ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอกำลังสับสน

เรียกฉั

สียงขำในลำคอและเขาส่งยิ้มเย้ยหยันมาให้ก็ทำให้รู้แล้วว่าตัวเองแพ้มาก แพ้ความหล่อราวเทพบุตรของคนเหนือร่าง ‘นี่มันคนหรือเท

ป็นเทพบุตรหรือว

อาศัยจังหวะมึนงงของสาวเจ้าใต้ร่างปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออกไปจากร่างเล็กทันที เขา

ธอดิ้นกายถอยหนีออกจากใต้ร่างใหญ่ แต่เหมือนยิ่งดิ้นก็ยิ่งทรมานและรู้ว่าไม่รอด เธอรู้แล้วว่าเ

ือยตัวเองให้หยุดเมื่อรู้สึกว่ามันเจ็บและร้อนไหวแปลกๆ ที่เต้

เดียงสาของเจ้าหล่อนใต้ร่าง เพียงเวลารวดเร็วเขาก็สามารถปลุกเร่าความต้องการให้พุดซ้อนได้ ตอนนี้เขาจัด

ไคลเม็ดโตๆ ผุดขึ้นตามใบหน้าเธอและเขา พุดซ้อนอยากจะหนีแต่ก็อ่อนแรง อยากจะผลักไสก็เช่นกัน ร่างกายที่เคยมีพลั

่กับฉันคืน

ื่อของพุดซ้อนทำให้เธอหลงไปกับน้ำเสียงพร

ยู่กับคุณนาสูร

มปรารถนาอุ่นร้อนที่ต้องการเท่านั้น ทำให้เธ

น มือใหญ่เริ่มขยุ้มขยำสองเต้า ปากหนาเคลื่อนไล้ซุกซบซอกคอระหงขบเม้มหนั

ก็ตั้งแต่เกิดมามีแค่คนตัวใหญ่ที่กล้าทำแบบนี้กับเธอ สองมือไม่รู้จะวางไว้ตรงไหนจึงได้แต่กำผ้าห่มที่นอนทับไว้

เหลือเกินเด็กน้

ครั้งนี้นาสูรสอดเร่าลิ้นสากตัวเองเข้าไปในโพรงปากเล็กดุนดันกระพุ้งแก้มน้อยๆ พร้อมตวัดเกี่ยวเ

น แค่กๆ” เธอบอกเขาพร้อมกับสำลักลมหายใจตัวเองท

รั้ง ครั้งนี้เขาจูบอ่อนโยน ค่อยๆ สอนหญิงสาวให้รู้จักจูบ ปากหนาดูดเร่าปากอวบอิ่มหนักหน่วงและสลับอ่อนโยนพร้อมดุ

ับการหายใจ และเหมือนว่าคนใต้ร่างจะหัวไวใช้ได้ หล่อนไม่ได้โหยหาอากาศที่จะเข้าไปเติมเต็มปอดเหมือนคราแรก มือให

าก เก่งมากน้

่ลูบไล้เอวเล็กคอดก็เคลื่อนมาสัมผัสความเป็นสาวพร้อมตัวเขาเองเคลื่อนตัว

้อ ยะ...อ

้ปกปิดความเป็นสาว แต่ก็ยากเมื่อมีร่

็กน้อย เธอสวยขนาดนี้คว

าวที่ชื้นแฉะของเธอเข้าปอด สองมือหยาบกร้านดันเรียวขาเล็กทั้งสองของ

้อ ยะ...อ

เปิดรับโบนัส

เปิด
นาสูร
นาสูร
“"อ่ะ...อื้อ" เธอเบิกตากว้างในความมืดสลัวเมื่อรู้ว่าตอนนี้ตัวเองถูกคุกคามยามดึก "ชูว์! ฉันเองเด็กน้อย" เขายกมือมาปิดปากเธอพร้อมบอกให้รู้ว่าคือเขา "คุณนาสูร" "ใช่ ฉันเอง ก็บอกแล้วไงว่าเจอกัน" "ฟ้าอยู่" "เธอไม่ตื่นหรอก" เขาบอกตอบกลับ "แต่ไม่ได้นะคะ เราจะ..." "ทำไมจะไม่ได้ ก็ฉันหิวมาหลายวันแล้วน้อง เธอก็รู้ว่าฉันต้องการเธอมากแค่ไหน" เขารีบบอกสวนกลับโดยที่เธอยังพูดไม่สุดประโยคความ "พรุ่งนี้ฟ้าก็กลับแล้ว" เธอบอกพร้อมดันเขาไปนอนข้างๆ ตัวเองที่ยังมีพื้นที่ว่างอยู่ "ไม่มีพรุ่งนี้ทั้งนั้น ฉันต้องการวันนี้เด็กน้อย ขอเถอะนะ เพื่อนเธอไม่มีทางตื่นถ้าฉันไม่สั่งให้ตื่น เรามามีความสุขกันเถอะนะ ฉันรู้ว่าเธอเองก็โหยหาฉัน" มือใหญ่สอดเข้าไปในใต้ผ้าห่มแล้วบีบเคล้นเต้าของเธอ "อ่ะ...อื้อ คะ...คุณนาสูร ยะ...อย่าทำแบบนี้ค่ะ น้องอาย ถึงฟ้าจะไม่ตื่น แต่ฟ้าก็นอนอยู่ข้างๆ นะคะ" พึ่บ! แล้วผ้าห่มที่เธอแบ่งกันกับเพื่อนห่มนั้นก็ถูกถลกดึงรั้งขึ้นไปคลุมหัวของฟ้าใสทันที --- สวัสดีนักอ่านทุกคนค่ะ ณิการ์ขอฝากรูปเล่มนิยายเรื่อง "นาสูร" ภายใต้นามปากกา "ยักษ์" ด้วยนะคะ เป็นเรื่องราวของยักษ์ที่มาอายุนับพันกว่าปีกับมนุษย์สาวคนหนึ่ง แน่นอนว่าเป็นนิยายแฟนตาซีอีโรติกค่ะเรื่องนี้ "นาสูร" เป็นยักษ์ที่หิวกามมาก กินดุมาก เขาไม่สนใจเนื้อเท่ากับลีลารักบนเตียง และ "พุดซ้อน" ก็สนองตัณหาของเขาได้ดีทีเดียว แล้วเขาทั้งสองจะรักกันได้ยังไง เมื่อทั้งสองต่างแตกต่างกัน มาลุ้นไปกับความรักของยักษ์และมนุษย์ด้วยกันนะคะ”
1 บทที่ 0 บทนำ นับพันสามร้อยปี2 บทที่ 1 บรรณาการพรหมจรรย์(1)3 บทที่ 2 บรรณาการพรหมจรรย์(2)4 บทที่ 3 เหมือนฝันแต่ไม่ใช่ฝัน(1)5 บทที่ 4 เหมือนฝันแต่ไม่ใช่ฝัน(2)6 บทที่ 5 ลมหึงของนาสูร7 บทที่ 6 ฝันหรือจริง(1)8 บทที่ 7 ฝันหรือจริง(2)9 บทที่ 8 ยักษ์กินดุ10 บทที่ 9 นี่คือคบกันแล้วใช่ไหม (1)11 บทที่ 10 นี่คือคบกันแล้วใช่ไหม (2)12 บทที่ 11 สวาทร้อนของนาสูร13 บทที่ 12 ชีวิตที่พลิกผัน(1)14 บทที่ 13 ชีวิตที่พลิกผัน(2)15 บทที่ 14 เธอเป็นใคร 16 บทที่ 15 ฉันจะทำให้คุณจำฉันให้ได้คุณนาสูร(1)17 บทที่ 16 ฉันจะทำให้คุณจำฉันให้ได้คุณนาสูร(2)18 บทที่ 17 ตอนพิเศษ รักเธอตลอดกาล