ทั่วหล้าฟ้าดิน ข้าคือผู้ครอง

องให้เป็นอย่างดี ก็แค่ความฝันเท่านั้น ไม่ต้อ

บ้า คนทั้งคนซบพิงอยู่ในอ

างได้ระบายความหวาดกลัวที่มีอยู่ภายในใจ และปลดปล่อยความสุขที่ได้สิ่งที

ะต้องปกป้องค

ว่ซีก็เห็นว่าเวลาพอสมควรแล้ว จึงพูดกับฮูหยินเฉิงกั๋วกง “ท่า

ิงกั๋วกง

งใหญ่น่าจะใกล้มาถึงแล้ว เยว่

้าค

ย่างว่าง่าย นี่คื

่าชาวบ้านต่าพากันมารวมตัวเต็มสองข้

ูกน้องกัน ดังนั้นวันนี้จึงจัดงานชุมนุมรังสรรค์บทกวีขึ้นมา ก็เพื่อ

วกงเองก็เดินออกมาจากห้องโถงภายใต้การรายล้อมจากผู้คนรอบข้า

ไมถึงไม่มาเย

สียงของเฉิงกั๋ว

บเฉิงกั๋วกง “ท่านตา เยว่เย

ก็วิ่งเหยาะ ๆ ไปตร

พรให้ท่านตามีโชคมีลาภ

คนนี้

ี่ยวย่นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ไม่มีท่าทีของเทพเจ้าแห่ง

งใหญ่มาถ

ระกาศของคนรับใช้ก็

องค์หญิงให

วกงเดินมาอยู่ข้างหน้าสุด

งค์หญิงใหญ่

ทรงพระเจริญพันป

ปเบื้องหน้า แวบเดียวก็เห็นคนที่นั่งอยู่บนรถม้าหลวง ท่านป้าของ

กิเลนทองสี่กงเล็บนั่งอยู่ด้านบน ชายผู้นั้นมีใบหน้า

าร ชายหนุ่มคนนั้นก็ถูกคนยกลงมาจากรถม้าหลวง ขาทั้งสองข้างพิการ ร

บัน เติบโตขึ้นมาภายใต้การดูแลเลี้ยงดูขององค์หญิงใหญ่ ถึงแม้ว่าจะเข้าสู่วัยหนุ่มแล้ว แต่กลับไม

ย แต่กลับได้รับการดูแลราวกับลูกแท้ ๆ จากองค์หญิงใหญ่

องเขาจากไกล ๆ ก่อ

ิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิเว่ย ผู้มีความสามารถที่จะขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งแผ่นดิ

งต้องหาผู้ช่วยที่ไว้ใจได้สักคน ส่วนอวิ๋น

กได้ถึงสายตาที่ร้อนแรง

หลวง อวิ๋นเฮิงก็มองไ

กัน จากนั้นก็

ายในใจก็รู