ทั่วหล้าฟ้าดิน ข้าคือผู้ครอง

รงไปตรงมา ไม่ชอบสองพี่น้องตระกูลซูที่ชอบโอ้

ประโยชน์อะไรทั้งนั้น ซูเยว่ซีจะถูกตำหนิทุกครั้ง ยิ่งไม่ต้องพูดถ

เยว่ซีคนนั้นดีขึ้นกว่าหน่อย

ักอย่างคนนี้กลับมีท่าที

ความดูถูกดูแคลน “ร้องไห้ในขณะที่กำลังแต่งบทกลอนในงานแสดงบทกลอนขององค์ห

ากช

ังที่ทำให้ซูโหรวรู

งความอับอายขายขี้หน้าให้

ด้ถึงแม้จะเป็นแบบนี้ แต่นางก็ไม่กล้าโต้เถียงกับท่านหญิงฮว

นางจะทวงคืนเกียรติขอ

.

้เรื่องที่เกิ

ึ่ง นางถึงได้พาชุน

กำลังดี ผลผู้ชนะบทกล

ห้องโถง หัวเราะเย้ยหยันอยู่ภายใน

ยู่อี้ไปมอบให้กับซูโหรว แต่เมื่อเห็นซูเยว่ซีกลับมา

หญิงใหญ่ หม่อมฉันไ

ียงนามของเจ้ามาบ้าง วันนี้เหตุ

“เมื่อไม่กี่วันก่อนหม่อมฉันไม่สบายเพิ่งจะหายดี ด้

ก็รีบกวักมือให้กับซูเยว่ซีทันที “เยว

ง ก่อนจะพูดปลอบออกมาเบา ๆ “ท่านยายไม่ต้องเป

เลย เหตุใดถึงได้ปิดบ

ะไม่ได้แต่งกลอน แต่เมื่อไม่กี่วันก่อนหนูก็ได้แต่งกลอน แล้วก็ให้ชุนถ

ับพ่อบ้านชุยที่อยู่ข้างกายของเฉิงกั๋วกง จากนั้นก็มองไปหาเฉิงกั๋วกง ก่อน

อ็นดูที่ตัวเองมีต่อซูเยว่ซีไม่อาจปกปิดเอาไว้ได้เลยแม้แต่น้อย “

ขนาดนี้ มิน่าล่ะท่านลุงถึงได้รักและเอ็นดูเยว่ซีขนาดนั้น ท่านลุง

ห้พ่อบ้านชุยเปิดบทกลอนออกมาให้กั

ิงกั๋วกงกำลังให้พ่อบ้านชุยเปิดม้วนกระดาษให้แขกคนอื่น ๆ ดู หลังจากที่เห็นเนื้อหาในม้วนกระดาษ

ิงใหญ่ก็รู้สึกอึ้งไปไม่น้อย “

้ตอบ สีหน้าดูย่

ทันที มองซูเยว่ซีที่อยู่ด้านข้าง ซูเยว่ซีสีหน

ในม้วนกระดาษในมือของเฉิงกั๋วกงได้อย่างชัดเจน หลังจากที่เห็นเนื้อหาชัดเจนแล้ว อวิ

จ้ากำลังเล่นป

้หลังจากได้ยินคำพูดของอวิ๋นเฮิงก็ยิ

อย ๆ เอ่ยออกมา “บทกลอนที่คุณหนูซูมอบให้กับเฉิงกั๋วกงมันเห

โถงก็เงียบสงบลงทันที สีหน้าข