icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ภรรยาตามสัญญา – การไถ่ถอนของทอร์น

บทที่ 4 

จำนวนคำ:271    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

งในตัวฉัน

ับให้กล้ำกลืน ความจริงที่มาร์คพยายามจะฝังกลบไว้ใต้กองคำโกหกและศัพท์แสงทางการแพทย์ ในวินาทีนั้น จิณณ

และความโล่งใจอย่างสุดซึ้งจนทำให้เข่าฉันอ่อนแรง ฉันคงจะล้มลงไปกองกับพื้นถ้าจิณณ์ไม

้วยกัน กลิ่นของเขา—กลิ่นสะอาดๆ ราคาแพงของผ้าขนสัตว์และบางอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของผู้ช

เบาๆ พยุงฉันกลับ

ในพลวัตของอำนาจในห้อง เขาไม่ได้ซักถามฉันจากหลังป้อมปราการของโต๊ะทำงานอีกต่อไป เขาอยู่ใกล้ขึ้น รอคอย

ก็เล่าทุกอย

ขที่ฉันเคยคิดว่ามี สัญญาณเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันมองข้ามไป ฉันเล่าเรื่องเอมมี่ เพื่อนจอมปลอมของฉัน ฉันเล่าเรื่องวันที่ฉันรู้ว่าตัวเองท้อง วันที่มีคว

ู้สึกที่จนตรอกอย่างสมบูรณ์ เสียงของฉันแหบแห้งและแตกพร่า และน้ำตาก็ไหลอาบแก้ม แต่ฉันไม่หยุด ฉันถ

ง สายตาของเขาไม่เคยละไปไหน และฉันก็รู้สึกได้อย่างน่าประหลาดว่าเขากำลังซึมซับทุกคำพูด ทุกหยดน้ำตา ทุกแรงสั่นสะเทือนในเสียงของ

ทางอารมณ์ เสียงเดียวที่ได้ยินคือเสียงหายใจหอบข

นื้อที่ขากรรไกรของเขากระตุก เป็

อด้วยความตื่นตระหนก *เขาคิดว่าเขาทำพลาด เข

มณ์รุนแรงในน้ำเสียงของเขา มีเพียงความแน่นอนที่เย็นชาและแข็งกร้าวของคำสัญญา "ทีมของผมกำลังรื้อถอนทรัพย์สินของบริษัทมันอยู่ พรุ่งนี้ศิร

รแก้แค้นของเขาน่าสะพรึงกลัว เขาใช้อำนาจของเข

บานใหญ่ มองลงไปยังเมืองเบื้องล่าง แสง

งคงหันหลังให้ฉัน "นั่นเป็นส่วนแรกของข้อต

ชีวิตเก่าไม่ได้ คุณพักโรงแ

คย ฉันไม่มีบ้านตั้งแต่ที่มาร์คเปลี่ย

สัมผัสได้ถึงความสับสนของฉัน "มันปล

ลอบโยนอย่างน่าประหลาด ฉันเหนื่อยเกินกว่าจะเถียง อ่อนแอเกินกว่

ินัย คนขับรถของเขา ขับรถเก๋งสีดำเงาที่มีกระจกติดฟิล์มซึ่งทำให้เมืองที่เปียกฝนดูเหมือนภาพวาดสีน้ำ เบาะน

ฉันมองสายฝนที่วาดลวดลายบนหน้าต่าง ภาพสะท้อนของฉันเป็นภาพซีดๆ เหมือนผีซ้อนทับอยู่บนถนนในเมือง ฉันรู้สึกเหมือนเ

หรูหราที่สุดในกรุงเทพฯ ลิฟต์เปิดออกสู่ตัวอพาร์ตเมนต์โด

สะอ้าน แต่ที่นี่มีความอบอุ่นเล็กน้อย พรมหนาสีครีมทำให้พื้นหินอ่อนดูนุ่มนวลขึ้น เตาผิงที่ยังไม่ได้จุดไฟถูกสร้างขึ้นในผนังหินขัดสีเข้ม ผนังด้านไกลทั้งหมดเป็นกระจก มองเห็นท

ก เสียงของเขาสะท้อนเล็

มีดวงตาใจดีที่ยิ้มแย้ม และผมสีเทามัดเป็นมวยหลวมๆ เธอสวมชุดเดรส

ฉัน และรอยยิ้มของเธอก็อ่อนโยนลงด้วยความเห็นใจ เธอมองชุดสครับของฉัน ใบหน้าที่เ

ะพักที่นี่ ช่วยพาเธอไปที่ห้องสวีทสำหรับแขกและหาอะไรให้เธอใ

ลกประหลาดและเย็นชามาก

้าและหันมาหาฉัน "ได้เลยค่ะ มาทางนี้สิคะค

์เก่าของฉันทั้งหลัง มันมีระเบียงส่วนตัว เตียงขนาดคิงไซส์พร้อมหมอน

์กอินที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าใหม่ที่ยังไม่เคยใส่ในหลากหลายขนาด ของเรียบง่าย—เสื้อสเวตเตอร์แคชเมียร์ ชุดนอนผ้าไหม กางเกงผ้าฝ้

ดูเหมือนคุณหนูจะผ่านเรื่องร้ายๆ มานะคะ ที่นี่ปลอดภัยค่ะ คุณจิณณ์

ิดประตูเบา

ตัวเองในกระจก คนแปลกหน้าจ้องกลับมา ใบหน้าของเธอซีดเซียวและซูบผอม ดวงตาเบิกกว้างและหวาดผวา อยู่ในกรอบขอ

งดันน้ำแรงและร้อน ฉันยืนอยู่ใต้น้ำเป็นเวลานาน ขัดผิวจนแดงเถือก พยายามจะชะล้

ย่างไม่น่าเชื่อ ในที่สุดฉันก็ยอมให้ตั

าม

่งงานกับชายที่ทำจากน้ำแข็งและเหล็กกล้า แต่เป็นครั้งแรกในรอบนานมากที่ฉันรู้สึกปลอดภัย และในสถา

เปิดรับโบนัส

เปิด
ภรรยาตามสัญญา – การไถ่ถอนของทอร์น
ภรรยาตามสัญญา – การไถ่ถอนของทอร์น
“ฉันนอนนิ่งอยู่ในความเงียบอันเย็นเยียบของโรงพยาบาล ทรมานกับความสูญเสียลูกที่ฉันไม่มีวันได้อุ้ม ทุกคนบอกว่ามันเป็นอุบัติเหตุที่น่าเศร้า แค่ลื่นล้ม แต่ฉันรู้ความจริง...ฉันรู้ว่าสามีเป็นคนผลักฉัน ในที่สุดมาร์คก็มาเยี่ยม เขาไม่ได้ถือดอกไม้มา แต่กลับหิ้วกระเป๋าเอกสารมาด้วย ข้างในนั้นคือเอกสารหย่าและสัญญาห้ามเปิดเผยข้อมูล เขาบอกฉันด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่าเมียน้อยของเขา ซึ่งก็คือเพื่อนของฉันเอง กำลังตั้งท้อง พวกเขากลายเป็น "ครอบครัวที่แท้จริง" ของเขาแล้ว และพวกเขาไม่อาจมี "เรื่องไม่สบายใจ" ใดๆ ได้อีก เขาขู่ว่าจะใช้รายงานทางจิตเวชปลอมๆ เพื่อสร้างภาพว่าฉันเป็นคนไม่มั่นคงและเป็นอันตรายต่อตัวเอง "เซ็นเอกสารซะ พรีม" เขาเตือน น้ำเสียงไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ "ไม่อย่างนั้นเธอจะได้ย้ายจากห้องสบายๆ นี่ ไปอยู่ที่...ปลอดภัยกว่านี้หน่อยนะ แบบระยะยาว" ฉันมองหน้าผู้ชายที่ฉันเคยรัก และเห็นปีศาจร้าย นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ แต่มันคือการที่เขาเข้ามาเทคโอเวอร์ชีวิตฉันเหมือนเป็นบริษัท เขาไปพบทนายในขณะที่ฉันกำลังสูญเสียลูกของเรา ฉันไม่ใช่ภรรยาที่กำลังโศกเศร้าในสายตาเขา แต่เป็นภาระที่ต้องถูกกำจัด เป็นปัญหาที่ต้องจัดการให้สิ้นซาก ฉันจนตรอกอย่างสมบูรณ์แบบ และในตอนที่ความสิ้นหวังกำลังจะกลืนกินฉันจนหมดสิ้น ทนายความเก่าแก่ของพ่อแม่ก็ปรากฏตัวขึ้นราวกับภาพหลอนจากอดีต เธอยื่นกุญแจดอกใหญ่ที่ดูหรูหราและหนักอึ้งใส่มือฉัน "พ่อแม่ของหนูทิ้งทางหนีทีไล่ไว้ให้" เธอกระซิบ ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "สำหรับวันแบบนี้" กุญแจดอกนั้นนำไปสู่สัญญาที่ถูกลืม ข้อตกลงที่ปู่ของเราทำไว้เมื่อหลายสิบปีก่อน สัญญาการแต่งงานที่แน่นหนาเหมือนเหล็กกล้า ผูกมัดฉันไว้กับผู้ชายเพียงคนเดียวที่สามีของฉันกลัวยิ่งกว่าความตาย...มหาเศรษฐีผู้โหดเหี้ยมและเก็บตัว จิณณ์ ธนบดินทร์”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10