icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เงินล้านของฉัน ครอบครัวกาฝากของเขา

บทที่ 2 

จำนวนคำ:101    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

เหมือนกัน เธอเข้าใจโลกของเรา เธอ

รธอีกต่อไป มันเป็นอะไรที่พื้นฐานกว่าน

้าใจให้ถูกนะ คุณกำลังจะส่งฉัน ภรรยาของคุณ ผู้หญิงที่หาเงินเลี

มืออย่างไม่ใส่ใจ "พี่ต้องยกเลิกที่นั่

ห้ฉัน เป็นรอยยิ้มปร

เจน เธอเป็นนักสู้ เธอรับมือได้

ู่ในห้องที่เงียบงัน การผจญภัย... เขาเ

พูดเสียงกระซิบ "มันผ่านพื้นท

ธอไม่เป็นนี่ ทำไมเธอต้องทนอึดอัดในขณะที่เธอเดินทางอย่างปลอดภัยและม

ยผู้ที่ควรจะยึดมั่นในเกียรติยศ ฉันมองเขาด้ว

่งอยู่กับด้ายที่หลุดลุ่ยบนเส

า วางมือบนแขนของฉัน ส

มปลอม "กรเขาเป็นผู้นำครอบครัวนะ เขารู้ดีที่สุดว่าอะไรดีที่สุด

ยความโหดร้ายแบบเด็กๆ "ใช่พี่เจน พี่น่ะอึดจ

กของฉัน ฉันมองไปรอบๆ ใบหน้าของพวกเขา

มือนมันจะทำให้รากฐานของบ้านหลังนี้พังทลาย "พวกคุณปฏิบัติต่อคนนอก เหมือนเธอเป็

าไปที่กร "คุณทำเหมื

แววโกรธ "อย่า

" เขาตวาด "เลิกทำเรื่องเล

ให้เธอเดินทางคนเดียวหรือรู้สึกไม่ปลอดภัยไม่ได้ มันเป็นหน

ัวเองเพื่อพิสูจน์ว่าเป็น

นคู่ขนาดใหญ่ของโถ

นอยู่ที่นั่น เป็นเง

ยความดีใจ "พี่ดาห

น "แก้วคิดถึงพี่ดาหลามากเลย! ม

เปิดรับโบนัส

เปิด
เงินล้านของฉัน ครอบครัวกาฝากของเขา
เงินล้านของฉัน ครอบครัวกาฝากของเขา
“ฉันเป็นประสาทศัลยแพทย์ มีรายได้เดือนละกว่าสิบล้านบาท ฉันเลี้ยงสามีที่เป็นผู้กองในกองทัพ และครอบครัวกาฝากของเขาทั้งตระกูล หลังจากที่ฉันช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากหายนะทางการเงินด้วยเช็คมูลค่าร้อยล้านบาท ฉันก็วางแผนจัดทริปพักผ่อนสำหรับครอบครัวที่หรูหราที่สุดที่โมนาโก ทั้งเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว เรือยอร์ชเช่าเหมาลำ ทั้งหมด... ฉันจ่ายเอง คืนก่อนที่เราจะออกเดินทาง สามีของฉันประกาศว่าดาหลา แฟนเก่าของเขา จะมาด้วย เขาให้ที่นั่งของฉันบนเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวที่ฉันเป็นคนจ่ายเงินให้เธอไปแล้ว ส่วนตั๋วใหม่ของฉันน่ะเหรอ? เป็นตั๋วเครื่องบินพาณิชย์ที่ต้องไปต่อเครื่องในเขตสงครามกลางเมือง "ดาหลาเป็นคนบอบบาง" เขาอธิบาย "แต่เธอน่ะแข็งแกร่ง" ครอบครัวของเขาก็เห็นด้วย พวกเขาประจบประแจงเธอในขณะที่ฉันยืนอยู่ตรงนั้นราวกับไม่มีตัวตน น้องสาวของเขาถึงกับกระซิบกับดาหลาว่า "ฉันอยากให้พี่ดาหลาเป็นพี่สะใภ้จริงๆ ของฉันจัง" คืนนั้น ฉันพบดาหลานอนอยู่บนเตียงของฉัน สวมชุดนอนผ้าไหมของฉัน พอฉันจะพุ่งเข้าไปหาเธอ สามีของฉันก็โอบแขนรอบตัวดาหลาเพื่อปกป้องเธอจากฉัน เช้าวันรุ่งขึ้น เพื่อเป็นการลงโทษ "พฤติกรรม" ของฉัน เขาสั่งให้ฉันขนกระเป๋าเดินทางกองพะเนินของพวกเขาขึ้นขบวนรถรักษาความปลอดภัย ฉันยิ้ม "แน่นอนค่ะ ที่รัก" จากนั้นฉันก็เดินเข้าไปในห้องทำงานและโทรออก "ค่ะ ฉันมีวัสดุปนเปื้อนจำนวนมาก" ฉันบอกกับบริษัทกำจัดขยะอันตราย "ฉันต้องการให้เผาทิ้งทั้งหมด"”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 10