icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ลูน่าที่เขาช่วงชิง  ความเสียใจชั่วนิรันดร์ของเขา

ลูน่าที่เขาช่วงชิง ความเสียใจชั่วนิรันดร์ของเขา

ผู้เขียน: Evelyn
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:164    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

สถานะคู่แห่งโชคชะตาของอัลฟ่าอ

วใจของเขากลับเป็นขอ

น ความหวังเส้นสุดท้

ุดราตรีสีเงินอร่ามตา ชุดที่เขาเคยส

งฝูง เธอเดินเข้า

หมาป่าที่เปราะบางและแตกสล

มา ฉันหลงเชื่

งเขา ในขณะที่เขามอบค

ย่างลับๆ ทิ้งให้ฉันอยู่ก

เขา เขากลับปัดเป่าคว

ขาแทรกซึมเข้ามาในใจฉันผ่านพันธะที่แตกสลายของเรา

ันต่างหากที่กำลังจะจมน้ำ

่คนขี้ขลาด และฉันก็เป็นแค่กร

องโถง และต่อมา ก็เ

เขาอย่างเ

แหลกสลาย ในที่สุดเขาก็ตื่น

ยเกิน

ับการเป็นก

ที

ยา

บอวลไปด้วยกลิ่นไม้สนจากเตาผิงขนาดให

ระจำปี คืนที่เป็นวันเกิ

เทพธิดาแห่งดวงจันทร์ประกาศให้อ

ามรู้สึกเหมือนฉันกำลั

ขาจะมองหาฟิโอน่

ระสับกระส่าย เสียงคำรามต่ำๆ ด้

าห

่กำลังเต้นรำกันอยู่เป็นสิบ

นเยียบที่คุ้นเคยแล

รองเท้าแตะนุ่มๆ ของฉันไม่ส่

่าต้องไ

งานของ

หนักอึ้งแง้ม

เป็นต้อง

ที่เขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่ารังเกียจ ฉันสัมผั

ท่านั้นที่มอบให้ได้ เป็นสายตรงสู่ค

มคิดของพวกเขาทั้งสอง แทรกซึมเข้ามาในใจฉันเหมือนยาพิษ “ทันทีที่ระฆังเที่ยงคืนดังขึ้น

องฉันสะด

และเต็มไปด้วยความ

ี่ร้านตัดเสื้อที

มา เนื้อผ้าส่องประกายระยิบระยับ

ยา” เขาพูด ในแววตาของเขามีประกายความอ

เชื

เติบโตเป็นกองไฟ คิดว่าปีนี้จะเป็นปีที่ในที่สุดเ

ยู่หน้าห้องทำงานข

เซอร์ไพรส์นั้น มัน

เป็นของ

ยความหงุดหงิดของเขา คำพูดของเขาคือค

รู้ว่าเขากำลังพูดถึงฉัน “คิดว่าตำแหน่

ดเหรอ แล

จมอยู่ในความเฉยเม

ฟิโอน่า น้ำเสียงของเขาอ่อนลงอีกครั้งเป็นความอบอุ

างในตัวฉ

ที่ฉันยึดเหนี่ยวไว้

ใช่คนร

ต่ลูน่าของเขา

็นแค่

ยู่ และฟิโอน่าคือการกบฏของเขา สัญ

อนไหวของฉันแข็งทื่อ หัวใจขอ

องโถงใหญ่ทันทีที่ระฆั

ก็อยู่

กบันไดใหญ่ ห่อหุ้มด้วยแ

ของ

่างผู้มีชัยปรากฏบนริมฝีปาก และเดินต

ง เธอเขย่งปลายเท้าข

บปวด เสียงแห่งความทรมานอย่างแท้จ

ยตาของฉันสบกับอลั

กผิดวาบผ่านใบหน้าของเขาก่

้เ

าได้ท

เสียงของฉันเย็นชาและชัดเจน ความคิด

ี้ขลาด พวกเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ลูน่าที่เขาช่วงชิง  ความเสียใจชั่วนิรันดร์ของเขา
ลูน่าที่เขาช่วงชิง ความเสียใจชั่วนิรันดร์ของเขา
“เป็นเวลาห้าปีเต็มที่ฉันอยู่ในสถานะคู่แห่งโชคชะตาของอัลฟ่าอลัน เป็นลูน่าแห่งฝูงโลหิตจันทรา แต่ตลอดห้าปีนั้น หัวใจของเขากลับเป็นของฟิโอน่า ผู้หญิงอีกคน ในวันเกิดของเราสองคน ความหวังเส้นสุดท้ายของฉันก็ขาดสะบั้นลง ฉันมองดูเธอเดินลงมาจากบันไดใหญ่ในชุดราตรีสีเงินอร่ามตา ชุดที่เขาเคยสัญญาว่าจะเป็นของขวัญเซอร์ไพรส์ให้ฉัน ต่อหน้าสมาชิกทั้งฝูง เธอเดินเข้าไปหาเขาแล้วจูบแก้ม เขาอ้างเสมอว่าฟิโอน่าเป็นหมาป่าที่เปราะบางและแตกสลาย ต้องการการปกป้องจากเขา หลายปีที่ผ่านมา ฉันหลงเชื่อคำโกหกของเขา ฉันทนกับความเฉยเมยของเขา ในขณะที่เขามอบความฝันของฉันให้กับเธอ เขาแอบฉลองวันเกิดให้เธออย่างลับๆ ทิ้งให้ฉันอยู่กับตำแหน่งลูน่าที่ว่างเปล่า เมื่อฉันเผชิญหน้ากับเขา เขากลับปัดเป่าความเจ็บปวดของฉันทิ้งไป "เธอไม่เข้าใจอะไรเลย" เขาบ่นกับฟิโอน่า เสียงของเขาแทรกซึมเข้ามาในใจฉันผ่านพันธะที่แตกสลายของเรา "คิดว่าตำแหน่งคู่ครองจะล่ามฉันไว้ได้ มันน่าอึดอัด" เขาคิดว่าเขาอึดอัดเหรอ ฉันต่างหากที่กำลังจะจมน้ำตายเพราะความเฉยเมยของเขา เขาไม่ใช่คู่ของฉัน เขาเป็นแค่คนขี้ขลาด และฉันก็เป็นแค่กรงขังที่เทพธิดาบังคับให้เขาอยู่ ฉันจึงเดินออกจากห้องโถง และต่อมา ก็เดินออกจากชีวิตของเขา ฉันปฏิเสธเขาอย่างเป็นทางการ ในวินาทีที่พันธะระหว่างเราแหลกสลาย ในที่สุดเขาก็ตื่นตระหนก อ้อนวอนให้ฉันคิดใหม่ แต่สายเกินไปแล้ว ฉันพอแล้วกับการเป็นกรงขังของเขา”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 1011 บทที่ 1112 บทที่ 1213 บทที่ 1314 บทที่ 1415 บทที่ 1516 บทที่ 1617 บทที่ 1718 บทที่ 18