icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว!

ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว!

ผู้เขียน: Destination
icon

บทที่ 1 มาหย่ากันเถอะ

จำนวนคำ:1577    |    อัปเดตเมื่อ:27/11/2025

ึ้นกับเธอ คุณ

าของชายคนน

พื้น หัวใจของเธอเย

เฉินอย่างว่างเปล่า ซึ่งมีร่าง

มีของเธอ

ในห้องฉุกเฉินคือเจียงเว่

ยด้วยเสียงสั่นเครือ “ไม่ใช่ฉัน คุณต้องเชื่อฉัน!” ฉันกำลังขับรถ

่อชิง เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือ?” ทำไมเธอถึงต้องเสี่ยงชีวิ

ม่เชื่อฉัน? ฉันบอกแล้วว่าไม่ใช่ฉัน! นอกจากนี้ ฉันยังมีพยานด้วย คนรับใช้ในวิลล่าล้ว

บหน้าของลู่เป่ยหลินก

งั้นคุณก็รู้ว่ามีพยาน!“ ถ้าไม่ใช่เพราะอดีตขอ

ชิง รู้ส

ายถึง

เห็นเหตุการณ์ยังบอกว่าเป

งและพูดอย่างเย็นชา “งั้นก็โทรเรียก

รวจเข้ามาเกี่ยวข้อง ความบริสุทธ

เฮ่อซื่อชิงกำลังจะลืมตาขึ้นเมื่อลู่เป่

นตาที่เหมือนออบซิเดียนของเขานั้นลึกล้ำ

ังไม่ยอมรับมัน” โทรหาตำรวจเหรอ? คุณอยากให้ทั้งโลกได้รู้ใช่ไหมว่าฉัน ลู่เป่ย

ตก

ิงยิ้มอย

าเธอเป็นฆาตกรโดยไม่จำเ

ามาเกี่ยวข้อง เขาจะรู้สึกประหม่ามากจนสูญ

ในใจของลู่เป่ยหลิน เธอจะไ

งนี้ก็เป็นเพียงความป

เธอจึงปฐมพยาบาลพ่อของลู่และช่วยส่งเขาไปตรวจและรักษา ต่อมาพ่อของลู่ก็เข้ารับการรักษาในแผนกเดียวกับพ่อของเธอเน

ถดูแลพ่อได้ เมื่อเธอถูกแม่เลี้ยงและคนรักของแม่เล

ต่งงานกับเธอ และถ้าเธอยินดี

เธอไม่เคยคิดเลยว่าคนที่เธอแอบรัก

งงาน เขาก็น่าจะชอบเธอบ้างเหมือนกั

แล้ว ลู่เป่ยหลินกล่าวว่าพวกเขาจำเป็นต้อ

นกับเธอ คนที่เขาต้องการแต่งงานด้วยกลับไม่ใช่เธอ

ยวกับอนาคตของเธอก็มลายหายไป เธอไม่ควรลืมว

ามอับอายได้อย่างไร? พวกเขาจะ

เมื่อหกเดือนก่อน เธอจึงรู้ว่าถึงเ

และเจียงเว่ยก็ไม่จำเป็นต้องเสี่ย

เจียงเว่ยก็ไม

ไม่เคยไว้ว

ครัวของผู้ป่

ฉุกเฉินดับลง

ัน

กไป ปล่อยให้เธอมีเพียงสายตา

ลที่เย็นเฉียบ และในชั่วขณะหนึ่ง เธอไม่สามา

็นยัง

ตกกังวลถามถึงอาการของเจียงเว่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่เธ

งผลต่อการเดินในอนาคต ควรมีผู้ดูแลอย่าง

นนี้เป็นต้นไป คุณจะดูแลเจียงเว่ยเป็นอย่างดีจนกว่าเธอจะฟื้นตัวเต็

ี่สุดก็ทนไม่ได้อีกต่อไป:

เปิดรับโบนัส

เปิด
ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว!
ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว!
“[ตามง้อเมียแบบเจ็บลึก + รักสองทางต่างมุ่งหน้าเข้าหากัน + โฟกัสเรื่องงาน/สร้างอาชีพ] แต่งงานกันแบบปิดเงียบมาได้สามปี เหอซือชิงเคยคิดว่าความอุ่นร้อนจากหัวใจเธอจะละลายหลู่เป่ยหลินได้สักวัน แต่สุดท้าย ต่อให้เธอทุ่มเททั้งใจเท่าไหร่ ก็สู้การหวนคืนอย่างสวยงามของหญิงคนรักเก่าที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอดไม่ได้เลย "หย่ากันเถอะ ในเมื่อเราทั้งคู่เห็นหน้ากันก็ยิ่งรู้สึกเบื่อหน่าย งั้นปล่อยให้เราต่างคนต่างเป็นอิสระจะดีกว่า "หัวใจของเหอซือชิงเหมือนมอดไหม้จนไร้ความรู้สึกแล้ว หลู่เป่ยหลินปฏิเสธอย่างเย็นชา "ฉันไม่เห็นด้วย เธอไม่มีวันได้หย่าจากฉันเด็ดขาด!" เขาคิดจะกักเธอไว้ข้างกาย แต่ยิ่งบีบก็ยิ่งผลักเธอให้ห่างออกไปเรื่อย ๆจนสุดท้าย...ก็สูญเสียเธอไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอกลับรุ่งโรจน์ในหน้าที่การงาน ชื่อเสียงโด่งดังในวงการแพทย์ ผู้ชายที่ตามจีบล้อมรอบไม่ขาดสาย ชีวิตไปได้สวย และที่สำคัญ เธอลืมเขาไปอย่างหมดสิ้น หลู่เป่ยหลิน "ลืมเหรอ? ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอนึกขึ้นได้เอง!" จากนั้นเป็นต้นมา- เหอซือชิงกุมเอว หน้าแดงจัดพร้อม "ต่อว่า" ไปว่า "หลู่เป่ยหลิน คุณมันเผด็จการ จะพอได้รึยัง!" หลู่เป่ยหลินยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ "ไม่มีวันพอหรอก!"”