ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว！

แผนการหย่าร้าง ฉบับเต็มร้อย

ตลอดสามปีที่ผ่านมา ฉันบันทึกการตายอย่างช้าๆ ของชีวิตแต่งงานของฉันไว้ในสมุดบันทึกสีดำเล่มหนึ่ง มันคือแผนการหย่า 100 คะแนนของฉัน ทุกครั้งที่ภาคินัย สามีของฉัน เลือกอารยา รักแรกของเขา แทนที่จะเป็นฉัน ฉันจะหักคะแนนออกไป เมื่อคะแนนเหลือศูนย์ ฉันจะเดินจากไป คะแนนสุดท้ายหายไปในคืนที่เขาทิ้งให้ฉันนอนจมกองเลือดจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ตอนนั้นฉันท้องได้แปดสัปดาห์ เป็นลูกที่เราเฝ้าภาวนามาตลอด ในห้องฉุกเฉิน พยาบาลโทรหาเขาอย่างร้อนรน...ศัลยแพทย์ดาวเด่นของโรงพยาบาลที่ฉันกำลังจะตายนี่เอง “คุณหมอภาคินัยคะ เรามีผู้ป่วยหญิงนิรนาม กรุ๊ปเลือดโอเนกาทีฟ กำลังเสียเลือดมาก เธอตั้งครรภ์อยู่ และเรากำลังจะเสียทั้งคู่ไป เราต้องการให้คุณหมออนุมัติการถ่ายเลือดฉุกเฉินค่ะ” เสียงของเขาดังผ่านลำโพง เย็นชาและไร้ความอดทน “ผมทำไม่ได้ ตอนนี้ผมต้องให้ความสำคัญกับคุณอารยาก่อน ทำเท่าที่ทำได้ไปก่อนแล้วกัน แต่ตอนนี้ผมดึงอะไรไปให้ไม่ได้จริงๆ” เขาวางสายไป เขาตัดสินชะตากรรมลูกของตัวเองให้ตาย เพื่อให้แน่ใจว่าแฟนเก่าของเขามีทรัพยากรสำรองพร้อมใช้ หลังจากการผ่าตัดเล็กๆ น้อยๆ

แรงแค้นจิตรกร : รักที่ได้รับการไถ่ถอน

นี่คืองานแต่งงานครั้งที่สามของฉัน หรือที่จริงมันควรจะเป็นอย่างนั้น ชุดแต่งงานสีขาวให้ความรู้สึกเหมือนเป็นแค่ชุดประกอบฉากในละครโศกนาฏกรรมเรื่องหนึ่งที่ฉันถูกบังคับให้ต้องแสดงซ้ำแล้วซ้ำเล่า คู่หมั้นของฉัน เดมอน อัศวโยธิน ยืนอยู่ข้างๆ แต่ในมือของเขากลับกำลังกุมแขนของไอริน พรหมพิริยะ เพื่อนสาวผู้ “บอบบาง” ของเขาเอาไว้แน่น ทันใดนั้น เดมอนก็พาไอรินเดินออกจากแท่นพิธี ออกไปจากสายตาของแขกเหรื่อ และออกไปจากชีวิตของฉัน แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป เขากลับมา ลากฉันขึ้นรถของเขา แล้วขับพาไปยังที่เปลี่ยวห่างไกลผู้คน ที่นั่น เขาจับฉันมัดไว้กับต้นไม้ และไอรินที่ไม่ได้มีท่าทีซีดเซียวอีกต่อไป ก็ตรงเข้ามาตบหน้าฉัน จากนั้นเดมอน ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะปกป้องฉัน ก็ลงมือทุบตีฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพียงเพราะฉันทำให้ไอรินอารมณ์เสีย เขาทิ้งฉันที่ถูกมัดไว้กับต้นไม้ในสภาพเลือดอาบและเดียวดาย ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำลงมา นี่ไม่ใช่ครั้งแรก เมื่อหนึ่งปีก่อน ไอรินเคยทำร้ายฉันในงานแต่งงานของเรา และเดมอนก็เอาแต่ปลอบประโลมเธอในขณะที่ฉันเลือดไหลไม่หยุด หกเดือนต่อมา เธอ “บังเอิญ” ทำน้ำร้อนลวกฉันกับเพื่อนสนิท และเดมอนก็หักข้อมือเพื่อนของฉัน จากนั้นก็ทำร้ายมือข้างที่ฉันใช้สำหรับวาดภาพจนแหลกละเอียด เพียงเพื่อเอาใจไอริน อาชีพของฉันจบสิ้นลงแล้ว ฉันถูกทิ้งไว้ในป่า ร่างกายสั่นเทาและกำลังจะหมดสติ ไม่นะ ฉันจะมาตายตรงนี้ไม่ได้ ฉันกัดริมฝีปากตัวเอง พยายามฝืนให้ตื่น พ่อแม่ของฉัน ธุรกิจของครอบครัวเรา มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันยังยึดมั่นที่จะมีชีวิตอยู่ ฉันตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาล โดยมีแม่นั่งอยู่ข้างๆ ลำคอของฉันแหบแห้ง แต่ฉันต้องโทรออก ฉันกดเบอร์โทรต่างประเทศที่ท่องจำขึ้นใจมานานแล้ว “อลิน วงศ์วิวัฒน์พูดค่ะ” ฉันพูดเสียงแหบพร่า “ฉันตกลงเรื่องแต่งงาน ทรัพย์สินทั้งหมดของครอบครัวฉันจะถูกโอนไปยังบัญชีของคุณเพื่อความปลอดภัย และคุณต้องพาเราออกจากประเทศนี้”

ทิ้งหมั้นเพื่อรักเก่า งั้นฉันแต่งงานใหม่

ซ่งชิงอวี่รักลู่เหยี่ยนจือ รักจนใครๆ ก็รู้หมด รักอย่างไร้ค่าเหมือนธุลี แม้ว่าในใจของลู่เหยี่ยนจือมีแต่คนรักเก่าก็ตาม แม้ว่าเขาจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในแต่ละปีไปกับคนรักเก่าที่ต่างประเทศ แม้ว่าคนรักเก่าจะตั้งครรภ์ลูกของลู่เหยี่ยนจือแล้ว ซ่งชิงอวี่ก็ยังคงขอแต่งงานกับลู่เหยี่ยนจือ แต่ในวันไปจดทะเบียนเพราะคนรักเก่ากลับมา ลู่เหยี่ยนจือก็ไม่ปรากฏตัวที่ที่ว่าการอำเภอ หลังจากรักลู่เหยี่ยนจือมาเจ็ดปี ซ่งชิงอวี่ก็หมดหวังสิ้นเชิง เธอได้บล็อกลู่เหยี่ยนจือแล้วหันหลังออกจากเมืองที่ลู่เหยี่ยนจืออยู่ ลู่เหยี่ยนจือไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าสักวันหนึ่งยังไงซ่งชิงอวี่ก็จะกลับมา จนกระทั่งเขาเห็นซ่งชิงอวี่จดทะเบียนสมรสกับชายอื่นที่หน้าที่ว่าการอำเภอ! คุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ถึงกับเสียสติไปเลย! ต่อมา ใครๆ ก็มักเห็นคุณลู่ผู้ยิ่งใหญ่ วิ่งตามหลังซ่งชิงอวี่อย่างไร้ศักดิ์ศรี “ชิงอวี่ ขอโทษนะ ผมผิดไปแล้ว ให้โอกาสผมอีกครั้งเถอะ!” และสิ่งที่ตอบกลับเขาคือ เสียงที่ไม่พอใจของผู้หญิงคนหนึ่ง “คุณจะหยุดก่อกวนได้ไหม ฉันมีครอบครัวแล้ว!”

ขอเลิกกับสามีงี่เง่า

กลางวันอ่อนหวาน กลางคืนร้อนแรง นี่คือคำที่ลู่เยียนจือใช้เพื่อบรรยายถึงเธอ แต่หานเวยบอกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ไม่ถึงครึ่งปี ลู่เยียนจือกลับไม่ลังเลที่จะขอหย่ากับสือเนี่ยน “แค่ปลอบใจเธอไปก่อน ครึ่งปีข้างหน้าเราค่อยแต่งงานใหม่” เขาคิดว่าสือเนี่ยนจะรออยู่ที่เดิมตลอด แต่เธอได้ตาสว่างแล้ว น้ำตาแห้งสนิท หัวใจสือเนี่ยนก็แตกสลายไปแล้วด้วย การหย่าปลอมๆ สุดท้ายกลายเป็นจริง ทำแท้งลูก เริ่มต้นชีวิตใหม่ สือเนี่ยนจากไปโดยไม่หันกลับมาอีก แต่ลู่เยียนจือกลับเสียสติ ต่อมา ได้ยินว่าคุณชายลู่ผู้มีอิทธิพลนั้นก็อยู่นิ่งๆ ต่อไปไม่ได้ ขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ไล่ตามเธออย่างบ้าคลั่ง เพียงเพื่อขอให้เธอเหลือบมองเขาอีกครั้ง...

พระชายาของข้าคนเดียว

เดิมทีนางเป็นทายาทของตระกูลแพทย์เทพ แต่จู่ๆ นางก็กลายเป็นบุตรีของภรรยาเอกจากจวนเสนาบดีที่พ่อไม่สนใจใยดีและแม่ก็เสียชีวิตตั้งแต่ยังนางยังเด็ก ในวันที่นางย้อนยุค นางถูกใส่ร้ายว่าเป็นผู้ร้ายตัวจริงที่สังหารฮูหยินจวนโหว นางพยายามพลิกผัน พลิกสถานการณ์ และพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนาง นางคิดว่าภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนั้นจบลงแล้ว แต่นางไม่รู้ว่าสิ่งที่นางจะต้องเผชิญคือเหวอันไม่มีที่สิ้นสุด เป็นถึงบุตรีของภรรยาเอกจากจวนเสนาบดีกลับมีอันตรายอยู้รอบตัวมากมาย ทุกคนก็รังแกนางได้ พ่อไม่สนใจนางจะเป็นหรือจะตาย แม่เลี้ยงและน้องสาวต่างแม่สนุกกับการทรมานนาง คู่หมั้นชั่วร้ายของนางอยากจะใช้นางเป็นประโยชน์เพื่อขึ้นไปที่สูง และแม้แต่น้องชายแท้ๆ ของนางยังทรยศนาง นางจึงเริ่มต่อสู้กับคนเจ้าเล่ห์ ข่มเหงแม่เลี้ยงของนาง และดูแลน้องชายและน้องสาวของนาง ดังนั้นนางวางแผนที่จะเล่นงานผู้ชายชั่ว เอาคืนแม่เลี้ยง และแก้แค้นน้องๆ ระหว่างที่นางแก้แค้นนั้น นางมีชีวิตที่มีความสุข แต่กลับไม่รู้ว่าไปยั่วยุคนใหญคนหนึ่งเข้าเมื่อไร เมื่อนางจะทำเรื่องไม่ดีหรือฆ่าคน เขาก็ช่วยนางหมด ในที่สุดนางก็อดไม่ได้ที่ถามออกมาว่า "ท่าน แม้ว่าข้าจะทำลายโลกที่ไม่มความยุติธรรมนี้ ท่านก็จะช่วยข้าเช่นกันหรือ" เขาทำหน้าใจเย็น "ตราบใดที่เจ้าอยู่เคียงข้างข้า แม้ว่าจะเป็นโลกใบนี้ ข้าก็สามารถให้เจ้าได้"

รักลึกสุดหัวใจ คู่กันชั่วนิรันดร์

ตลอดสามปีที่รักข้างเดียว เปี่ยนจือทำให้ตัวเองเป็นตัวตลกในสายตาคนอื่น ดังนั้น เมื่อโอวม่อเยวียนให้เธอเลือกระหว่างอาชีพกับการหย่า เปี่ยนจือเลือกหย่าโดยไม่ลังเล จากนั้นเธอก็กลับมาเป็นทายาทของเปี่ยนซื่อ กรุ๊ป ที่มีทั้งความงามและความสามารถ ต่อมา อดีตสามีและครอบครัวของเขามาขอร้องให้เธอกลับไปคืนดี พ่อของเธอคือเจ้าพ่อธุรกิจ แม่ของเธอคือแพทย์มือหนึ่งรุ่นที่ 23 จากตระกูลเปี่ยนซื่อ พี่ชายของเธอเป็นซีอีโอมีอำนาจล้นฟ้าที่พร้อมช่วยเหลือน้องสาวอย่างเต็มที่ น้องชายของเธอคือผู้ทรงอิทธิพลในวงการบันเทิง อืม...ยังมีคู่แข่งที่หากไม่ตั้งใจทำงานในวงการบันเทิง ก็ต้องกลับไปสืบทอดสมบัติมหาศาลอีกด้วย คนนี้ถึงจะหยิ่งแต่ก็ใจอ่อนกับเธอเป็นพิเศษ

คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ "ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน "ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ" "พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด "ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน "คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก "ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น "เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน

ขอโอกาสอีกครั้ง

หลังจากเมา เธอก็ได้รู้จักกับคนใหญ่คนโตคนหนึ่ง เธอต้องการความช่วยเหลือจากเขา ส่วนเขาหลงเสน่ห์รูปร่างที่ดีและความสวยงามของเธอ พอเวลาผ่านไป เธอก็ตระหนักได้ว่าเขามีคนอยู่ในใจแล้ว เมื่อรักแรกของเขากลับมา เขาก็ไม่ค่อยได้กลับบ้าน แต่ละคืนเหวินม่านอยู่ในห้องว่างเปล่าด้วยคนเดียว แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่เธอได้รับมาก็มีแต่เช็คใบหนึ่งและคำกล่าวลาเท่านั้น เดิมทีคิดว่าเธอจะร้องไห้โวยวาย แต่ไม่คาดคิดว่าเธอหยิบใบเช็คแล้วจากไปอย่างไม่ลังเล: "คุณฮั่ว ลาก่อน!"... พอพบกันอีกครั้ง เธอก็มีคนอยู่ข้างกายแล้ว เขาพูดด้วยตาแดงก่ำ: "เหวินม่าน ผมคบกับคุณมาก่อนนะ" เหวินม่านยิ้มเบา ๆ แล้วพูดว่า "ทนายฮั่ว คนที่บอกเลิก นั่นคือคุณเองนะ! ถ้าอยากจะเดทกับฉัน คุณต้องต่อคิว..." วันถัดมา เธอได้รับเงินโอนหนึ่งแสนล้านพร้อมแหวนเพชร ทนายฮั่วคุกเข่าข้างหนึ่ง: "คุณเหวิน ผมอยากจะแทรกคิว"