icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว!

บทที่ 4 : รีบหาคู่ต่อไป

จำนวนคำ:1027    |    อัปเดตเมื่อ:27/11/2025

างเปล่าไปชั่วขณะ และเธอสัมผั

้องม

ให้เธอเหนื่อยล้า และเธอลืมไปเลยว่า

นใจหย่ากับลู่เป่ยหลินด้วย

วขมวดคิ้วอีกครั้ง “เจ้าวางแผนจ

าจึงให้ความสำคัญกับสายเลือด หากลู่

ขาไป เขาเป็นพ่อของเด็กและมีสิทธิ์ที่จะรู้” “ถ้าเขาต้

“ยกเลิกเหรอ?“ คุณเต็มใจ

นและใจดีมาก เป็นคนที่ไม่กล้าแม้แต่จะเหยียบมด

ิงยิ้ม ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ในเมื่อเราต้องหย่ากัน

ามแตกต่างด้านสถานะ ฐานะ และอำนาจระหว่างเธอกับลู่เป

น์อะไรหากน้องชายของเธอ Dongyang ที่กำ

่องนี้ด้วยตัวเอง ฉันจะไม่พยายามโน้มน้า

ช่วยตงหยางเรียนจนจบมหาวิทยาลัย” ดวงตาของเ

อาจเป็นการตัดสินใจที่ยากลำบาก แต่เมื่

นฐานะแพทย์ แม้จะเหนื่อยและมีอะไรให้ทำมากมา

์ทไทม์ช่วงสุดสัปดาห์เพื่อหาเงินเรียนต่อ พอเขาเรียนจบ ได้งานทำ แล

ยังสด

ได้ช่วยคุณ” ถังจัวจ้องมองเหอซื่อช

” เฮ่อซื่อชิงกล

ือแล้วพูดว่า “เสร็จแล้ว

ขึ้น และถังจัวก็คว้ามั

ำลังท

ป็นใคร ลู่เป่ยหลินก็คว้าคอ

อ ลุกจากเตียงแล้วผลักลู่เป่ยหลินอย่างแรง “ทำไมเธอถึงตีฉัน ทั้งที่ไม

ปวด ใบหน้าซีดเผือดด้วยความโกรธ “ท่านประธานล

ย็นชา: “เหอซื่อชิง เรายังไม่ได้หย่ากันเ

อชิงตัวสั่นด้วยความโกรธ “

ไปที่ถังจัว “เขาอยู่ใกล้คุณมากเมื่อกี้นี้

ะยกมือขึ้นให้เขาเห็น: “น้ำเกลือเพิ่

กมาจากหลังมือของเธอ หยดลงมาตามนิ้ว

เปิดรับโบนัส

เปิด
ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว!
ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว!
“[ตามง้อเมียแบบเจ็บลึก + รักสองทางต่างมุ่งหน้าเข้าหากัน + โฟกัสเรื่องงาน/สร้างอาชีพ] แต่งงานกันแบบปิดเงียบมาได้สามปี เหอซือชิงเคยคิดว่าความอุ่นร้อนจากหัวใจเธอจะละลายหลู่เป่ยหลินได้สักวัน แต่สุดท้าย ต่อให้เธอทุ่มเททั้งใจเท่าไหร่ ก็สู้การหวนคืนอย่างสวยงามของหญิงคนรักเก่าที่เขาเฝ้าคิดถึงมาตลอดไม่ได้เลย "หย่ากันเถอะ ในเมื่อเราทั้งคู่เห็นหน้ากันก็ยิ่งรู้สึกเบื่อหน่าย งั้นปล่อยให้เราต่างคนต่างเป็นอิสระจะดีกว่า "หัวใจของเหอซือชิงเหมือนมอดไหม้จนไร้ความรู้สึกแล้ว หลู่เป่ยหลินปฏิเสธอย่างเย็นชา "ฉันไม่เห็นด้วย เธอไม่มีวันได้หย่าจากฉันเด็ดขาด!" เขาคิดจะกักเธอไว้ข้างกาย แต่ยิ่งบีบก็ยิ่งผลักเธอให้ห่างออกไปเรื่อย ๆจนสุดท้าย...ก็สูญเสียเธอไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เธอกลับรุ่งโรจน์ในหน้าที่การงาน ชื่อเสียงโด่งดังในวงการแพทย์ ผู้ชายที่ตามจีบล้อมรอบไม่ขาดสาย ชีวิตไปได้สวย และที่สำคัญ เธอลืมเขาไปอย่างหมดสิ้น หลู่เป่ยหลิน "ลืมเหรอ? ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอนึกขึ้นได้เอง!" จากนั้นเป็นต้นมา- เหอซือชิงกุมเอว หน้าแดงจัดพร้อม "ต่อว่า" ไปว่า "หลู่เป่ยหลิน คุณมันเผด็จการ จะพอได้รึยัง!" หลู่เป่ยหลินยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ "ไม่มีวันพอหรอก!"”